Minuła dziesiać hadoŭ, jak niama Andreja Piatkieviča.
Andrej naradziŭsia ŭ 1966 hodzie ŭ vioscy Ŭsielub na Navahradčynie. Vučyŭsia ŭ Haradzienskim universytecie, uvachodziŭ u litsupołku «Vierš-hurt «Dyjahien», Haradzienski litaratar Juraś Paciupa ŭ ese «Postmadernizm, kałyska maja» pisaŭ: «Dla Andreja Piatkieviča kinizm byŭ permanentnym palityčnym buntam suprać tatalitarnaje dziaržavy, pataptańniem normaŭ filisterskaha hramadztva. Jon, piśmieńnik, nie caniŭ pisanaha słova, kali treba było vybirać pamiž słovam i ŭčynkam... Jahony kinizm ujaŭlaŭ buntarski styl pavodzinaŭ i filazofski ład žyćcia».
Učynkaŭ, ździejśnienych Piatkievičam, było šmat. Jon vykryvaŭ stukačoŭ i niesumlennych ludziej, bieschrybietnikaŭ i pafihistaŭ. Pra damahańni haradzienskaha KDB raskazaŭ u artykule «Paet i kamitet», nadrukavanym u haradzienskaj «Pahoni».
Maleńkaha rostu, chudzieńki, suchieńki, Andrej Piatkievič nahadvaŭ falklornaha dziadka-damavička, jaki musić sačyć za paradkam u chacie, a jaho mała chto słuchajecca. Tamu ŭvieś čas treba ŭščuvać i saramacić žycharoŭ domu.
Andrej spačatku pastaviŭsia krytyčna da majoj idei ŭtvaryć Tavarystva volnych litarataraŭ. U krasaviku 1993 hodu jon dasłaŭ u Połacak hnieŭny list, u jakim siarod inšaha pisaŭ: «Nia baču asobaŭ dla TVŁ, za vyklučeńniem troch-čatyroch čałaviekaŭ. Jaki litaratar jość volny? Abaviazkova toj, chto akramia ŭsiaho inšaha drukujecca tolki na taraškievicy j nie supracoŭničaje z aficyjnymi vydańniami».
Upieršyniu ŭ połackich vydańniach vieršy Andreja Piatkieviča byli nadrukavany ŭ almanachu «Kseraks biełaruski». Siarod ich i prahramny: «Ja siońnia byŭ samim saboju, u tvar brydu nazvaŭ brydoju».
U jaho ad naradžeńnia byŭ parok serca, ale śmierć stała dla ŭsich niečakanaj. A paśmiarotnaj knihi niama i da siońnia.
Aleś Arkuš
Ciapier čytajuć
U Pskovie rasijanin zabiŭ biełarusa Valeryja za toje, što toj patrabavaŭ pavažać biełaruskuju nacyju6
Kamientary