У мяне бацькі — звяры!
Абуджаюць на зары,
Кожны ранак чысціць зубы
Прымушаюць, душагубы!
На сняданак — пяць хвілін,
І ляцім у школу, блін!
«Адстаеш! Хутчэй! Рэжым!» —
За аўтобусам бяжым.
Бах! На дзвюх каленьках — вавы…
Вось такі рэжым, крывавы!..
Яшчэ горай пасля школы:
Мама зноў вядзе на ўколы.
Не даюць дагледзець мульт,
Вырываюць з пальцаў пульт!
Ой, зялёнкай мажуць ранкі!
Еж — і спаць без калыханкі.
Засынаю. А на кухні,
Тата кулаком як бухне:
Нешта пра рэжым суровы,
Ад якога ўсе дрыжым…
Ведаеш, чыя б карова!
Хто асудзіць мой рэжым?
«Узнікаюць уяўленні, што палітвязні мусяць быць стойкімі, сабранымі, удзячнымі. А рэальнасць розная». Пагаварылі з людзьмі, якія водзяць дэпартаваных літаральна за руку66
Каментары