Пасля працяглай і цяжкай хваробы памёр член сейма Літвы, дысідэнт савецкіх часоў і сігнатар Акта аб аднаўленні незалежнасці Літвы 11 сакавіка 1990 г. Альгірдас Патацкас. Яму быў 71 год.
Альгірдас Патацкас нарадзіўся ў 1943 годзе, падчас Другой сусветнай вайны, ў Тракаі (Трокі), але заўсёды называў сябе каўнасцам — у гэтым горадзе ён атрымаў інжынерную адукацыю і працаваў асноўную частку свайго жыцця.
У гады савецкай акупацыі рана пачаў вывучаць культуру балтаў і літоўскі фальклор, удзельнічаў у паходах і экспедыцыях, у падполлі збіраў песні літоўскіх партызан, якія змагаліся з савецкай акупацыяй.
У 26 гадоў ён стаў аспірантам Акадэміі навук, аднак пазней вымушаны быў адмовіцца ад навуковай працы дзеля падпольнай дзейнасці, якая асабліва актывізавалася пасля самаспалення Ромаса Каланты ў імя свабоды Літвы ў 1972 у Каўнасе.
Такая была дылема: ці ты чалавек, ці ануча? Або зацягне гэта балота, або… Бо пасля вайны мужчыны паклалі свае жыцці, у лясы сышлі — так чым жа я рызыкую? Што дысертацыю не напішу?
У замежжа не пусцяць? Калі я б «залёг на дно», то тады б пачуваўся лепш? Быў такі савецкі дабрабыт, можна было атрымаць чаргу на «Жыгулі», і кватэру давалі … Але што будзе тады? Бачыш, як з усіх бакоў цягне зло, як расійцы здзекуюцца з твайго народа, з тваёй айчыны…», — казаў Патацкас у інтэрв'ю 2010 года.
Прэзідэнт Літвы Даля Грыбаўскайце акцэнтавала, што Патацкас быў «смелай і выключнай асобай, без якой цяжка было ўявіць шлях незалежнасці Літвы».
Цяпер чытаюць
«Звяжыцеся з намі»: Пракоп'еў напісаў калонку для «НН», у якой абгрунтоўвае знаходжанне Ціханоўскага ў Штатах і просіць грошай11
«Звяжыцеся з намі»: Пракоп'еў напісаў калонку для «НН», у якой абгрунтоўвае знаходжанне Ціханоўскага ў Штатах і просіць грошай
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі1515
Каментары