Вялікае інтэрв'ю з капітанам зборнай Беларусі друкуе сёння «Спорт-Экспресс». Глеб распавядае пра тое, што хоча застацца ў «Барсе» мінімум да зімы, што ў яго няма жадання вучыць іспанскую і чаму не здаецца прывезці Кубак Лігі чэмпіёнаў у Беларусь.
‑ Як бавіце час?
— Выдатна. Гуляю ў Мінску ў футбол з сябрамі, езжу на рыбалку. Надвор’е выдатнае.
— Дзе рыбу вудзіце?
— Пад Віцебскам і Гомелем. Вельмі задаволены.
— Як ловіце?
— Сакрэт. Падзяліцца ім каштуе вельмі дорага. Але… скажу. Вадалазы чапляюць рыбу. Але калі сур'ёзна вельмі люблю рыбылку — асабліва ў Беларусі з сябрамі. А цяпер і брат Слава з Кітая прыехаў.
На мінулым тыдні злавілі двух самоў: адзін 45 кг, другі — 50 кг. Задавальненне неверагоднае!
***
— У друку час ад часу з’яўляюцца паведамленні, што Глеб — можа перайсці ў «Баварыю», «Мілан», «Інтэр», «Штутгарт», «Ліён», «Астан Віллу». Як пракаментуеце?
— У мяне на гэтым момант кантракт з «Барселонай». Усімі трансфернымі пытаннямі займаецца мой менеджэр. З іншых клубаў мне ніхто не тэлефанаваў, і я еду ў «Барселону» з надзеяй, што застануся ў камандзе. Паўтараю, зраблю ўсё магчымае, каб атрымаць больш гульнявой практыкі, зноў адчуць упэўненасць у сабе.
— Вядома, што вы паспрабавалі пару разоў пагутарыць з трэнерам Хасэпам Гвардыёлам. Атрымалася?
— Так, мы размаўлялі, але хачу, каб змест размовы застаўся паміж мной і трэнерам.
— Кажуць, Цьеры Анры, з якім вы разам гулялі ў «Арсенале», раіў вам застацца ў «Барселоне» як мінімум да зімы?
— Ён мне сказаў, што і ў яго першы сезон склаўся ў «Барсе» не вельмі. Праўда, куды лепей, чым у мяне. (...) Ён сказаў: «Застанься хаця б да зімы, паспрабуй, калі да таго часу нічога не зменіцца, тады сапраўды варта шукаць іншую каманду».
***
Разам з тым А. Глеб адзначае, што вучыць іспанскую мову жадання ў яго няма.
— Як у Вас з іспанскай?
— Можна сказаць, што не ведаю зусім. У Лондане англійскай не ведаў, але Венгер мне давяраў. Праблем не было, на футбольным полі з калегамі адзін другога разумелі. Хаця, можа, быць каталонцы — людзі асаблівыя, ім больш чым каму, трэба, каб легіянеры ведалі іх мову. Канечне, калі прыеду ў Барселону, зноў сяду за падручнікі і пастараюся іспанскую ўсё ж адолець. Але. паверце, калі апынаешся ў такой сітуацыі, як я, вучыць цяжка. Дый жадання асаблівага няма. (…) Вельмі хочацца гуляць. Больш гуляць. Калі да Новага году сітуацыя не зменіцца, я, канечне, з «Барселоны» сыйду.
‑ Да ўсяго яшчэ іспанская прэса да вас не надта ставіцца.
‑ Мне, шчыра, усё роўна. Я яе не чытаю. Анры таксама ў свой час ад журналістаў моцна даставалася.
- Вы збіраліся прывезці кубак за перамогу ў Лізе чэмпіёнаў у Беларусь. Чаму не атрымалася?
— Я і зараз гэтага хачу. Звярнуўся па дапамогу ў федэрацыю футбола краіны - сам жа адзін зрабіць усё не змагу. Але размову там замялі, па сутнасці. Спадзяюся, пытанне ўсё ж такі вырашым. А «Барселона», мяркую, не супраць паказаць галоўны еўрапейскі трафей Беларусі.
Цяпер чытаюць
«Узнікаюць уяўленні, што палітвязні мусяць быць стойкімі, сабранымі, удзячнымі. А рэальнасць розная». Пагаварылі з людзьмі, якія водзяць дэпартаваных літаральна за руку
Каментары