Шлемы зіхацяць на сонцы, шчыты з гербамі ўзвышаюцца над натоўпам, а гукі мячоў пераносяць гасцей у атмасферу сярэднявечнай Еўропы. Адноўленыя з узрушаючай дакладнасцю даспехі, элегантныя дамы ў аксамітных сукенках, яркія турніры і майстар-класы па старажытных рамёствах — усё гэта можна ўбачыць у фотарэпартажы Onliner з аднаго з самых маштабных гістарычных фестываляў — «Наш Грунвальд».
Па традыцыі ў цэнтры гiстарычнага блока — рэканструкцыя эпізодаў Грунвальдскай бітвы.
Цяпер чытаюць
Віталь з-пад Вілейкі, які падпаліў хату з уласнымі дзецьмі, завербаваўся ў расійскае войска. І прапаў на першым жа баявым заданні1
Каментары
(Радзіць - спрыяе, дапамагае)
Самы цікавы момант Грунвальдскай бітвы са слоў свайго бацькі апісаў у XV стагоддзі польскі гісторык Ян Длугаш. У пэўны момант ліцвінскае войска быццам бы не вытрымала націску тэўтонцаў і кінулася на ўцёкі. Гэта быў тактычны манеўр, які ліцвіны перанялі ад татараў. Тэўтонцы ўзрадаваліся і кінуліся на пераслед, страціўшы строй. Але войска, якое толькі што ўцякала, па сігнале развярнулася і кінулася ў атаку!
У 1970-я ў архівах быў знойдзены ліст аднаго крыжацкага кіраўніка да другога, дзе было напісана: калі пабачыце, як ліцвіны бягуць з поля бітвы, не купляйцеся. Гэта манеўр уяўнага адступлення, які яны ўпершыню выкарысталі ў вялікай бітве пад Грунвальдам.