U Litvie 86-hadovaha vieterana «orhanaŭ» sudziać za cuŭdzieł u savieckich złačynstvach

Eks-śledčy milicyi Ukmierhskaha rajona Litoŭskaj SSR Leŭ Laščyčyn, jakoha abvinavačvajuć u tym, što jon vysłaŭ u Tomsk siamju ź Litvy, choć i admaŭlaje fakt złačynstva, ale škaduje ab svaim minułym.

«Byŭ vielmi žorstki čas, ja pakutuju ad strašnych uspaminaŭ, ja asudžaju siabie —

Prakuror u sudzie skazaŭ, što Laščyčyn, dziejučy sumiesna ź niavyznačanymi słužboŭcami savieckich represiŭnych orhanaŭ i aktyvistami kamunistyčnaj partyi, u hady savieckaj akupacyi vysyłaŭ žycharoŭ Litvy na terytoryju krainy, jakaja jaje akupavała.

Vyśvietlena, što 2–3 kastryčnika 1950 h. Laščyčyn, jaki pracavaŭ śledčym U Ukmierhskaj milicyi, vykonvajučy ŭkazańni načalstva, dastaviŭ siamju Piščykasaŭ da ešałonu i vysłaŭ ich u Tomskuju vobłaść (Rasija).

U dakumientach paznačana, što heta była siamja zamožnych sialan.

Razam sa Stasisam Piščykasam była vysłanaja jaho žonka Stefanija (1913 h.n.) i małyja dzieci — 8-hadovaja Hienavajcie, 13-hadovy Alfonsas, 7-hadovy Piatras, 11-hadovy Kazimiras, a taksama Danucie i Marycie, jakim byŭ usiaho hod.

U Tomskaj vobłaści jany žyli da 25 červienia 1958 hoda,

Piščykas zahinuŭ u vysyłcy (patanuŭ z 12-ciu inšymi dryvasiekami), ad prastudy pamierła adna z dvuch dvajniatak.

U spravie čaćviora paciarpiełych členaŭ siamji, jakija zastalisia žyvyja. Ciapier jany žyvuć u Kłajpiedzie i ŭ Šyłuckim rajonie.

Laščyčyn admaŭlaje vystaŭlenyja jamu abvinavačvańni i śćviardžaje, što nie byŭ źviazany z vysyłkami mirnych žycharoŭ u Sibir. Jon skazaŭ, što nie moh pracavać u KHB, pakolki byŭ hramadzianinam inšaj dziaržavy — naradziŭsia ŭ Polščy, a ŭ Litvu pierajechaŭ tolki ŭ 14-hadovym vieku. «Nichto zamiežnikaŭ u KHB nie prymaŭ», — skazaŭ jon.

«Ja z paciarpiełymi nie znajomy, nidzie ja nie byŭ, ciapier ničoha nie mahu skazać — pračytaŭ ich pakazańni, jany sa mnoj nie znajomyja, ja ź imi nie znajomy, i ŭsio», — skazaŭ Laščyčyn.

Laščyčyn nie chavaŭ, što pracavaŭ u milicyi.

Jon nie chavaŭ, što byŭ adnym ź niešmatlikich milicyjantaŭ, jakija vałodali polskaj, litoŭskaj i rasiejskaj movami, tamu jaho prasili zapaŭniać roznyja dakumienty.

«U vysyłcy hetaj siamji ja nie ŭdzielničaŭ, nie viedaju, chto moh udzielničać, kali treba było, ja tolki zapaŭniaŭ dakumienty», — skazaŭ abvinavačany.

«Ja dumaŭ, što ja — čysty čałaviek, ale jaki ž ja čysty, kali ŭ takim ŭdzielničaŭ», — skazaŭ jon, ubačyŭšy dakumienty, zapoŭnienyja svajoj rukoj.

Na pytańnie, čamu jon napisaŭ rapart ab vysyłcy Piščykasaŭ, jon adkazaŭ:

«Napeŭna, tak treba było. Tekst mnie pradyktavali».

«U toj čas nichto nie kazaŭ ab akupacyi Litvy, tolki ŭ 1990 hodzie, kali Litva arhanizavała adździaleńnie ad SSSR, mnie raspaviali, što kraina była akupavanaja. Ja prosta tady žyŭ, ale sumniajusia, što vy ŭ heta pavierycie», — skazaŭ Laščyčyn.

Pradstaŭniki Litoŭskaha centra hienacydu žycharoŭ i supracivu Dala Balkicie ŭ sudzie skazała, što

padčas vysyłak u 1951 hodzie ŭ dom siamji, jakaja padlahała vysyłcy, pryjazdžali vajskoŭcy i milicyjanty, a kiraŭnik apieratyŭnaj hrupy zapaŭniaŭ dopytny list, jaki i padpisvaŭ: «Hety list padpisany Laščyčynym, značyć, jon udzielničaŭ, znachodziŭsia ŭ hetym domie».

Pavodle jaje słoŭ, u archivie jość rapart, napisany Laščyčynym majoru Tałypinu. «U raparcie skazana, što zahad vykanany, siamju zabrali z domu i advieźli da ešałonu ŭ Jonava», — skazała Balkicie, jana adznačyła, što kiraŭnik apieratyŭnaj hrupy nie vyrašaŭ, kaho treba vieźci, jon prosta vykonvaŭ zahad.

Paciarpiełyja z-za staroha vieku i chvarob nie zmahli pryjechać u sud, tamu ich apytali ŭ sudździ. Ich pakazańni ŭ Vilenskim akruhovym sudzie ahučyła sudździa.

Advakat Laščyčyna Stasis Karvialis skazaŭ, što jaho klijent chvory, tamu sud pavinien razhledzieć pytańnie, ci moža jon adbyć realny termin pakarańnia, kali jamu taki pryznačać.

Za vysyłku žycharoŭ Litvy naležyć pakarańnie ŭ vyhladzie 5–15 hadoŭ pazbaŭleńnia voli.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0