Dziasiatka pytańniaŭ narodu da apazycyi

Da apazycyi ŭ Małym Sitnie staviacca, pa praŭdzie kažučy, chałodna. Ahulnaje mierkavańnie farmujecca aficyjnym telebačańniem, i ničoha dziŭnaha, što pensijanery ŭ vioscy ci vachtoŭcy dahetul hladziać na mianie moŭčki j vialikimi vačyma, byccam na nierazarvany snarad časoŭ Druhoje suśvietnaje vajny.

Na pracy rehularna ŭspłyvajuć lehiendy, čutyja kaliści pra demakrataŭ, — i čaho tady ni sustrenieš u hetych zborach narodnaha falkloru! I toje, što ŭ Połacku na akcyjach padletkam płacili pa 20 dalaraŭ («Sam bačyŭ!» — klaŭsia były milicyjant, jaki pry kancy 1990-ch zvolniŭsia z «orahanaŭ»); i toje, što tyja ž apazycyjanery prapanoŭvali studentam u Navapołacku 25 tysiač ciapier užo biełaruskich rubloŭ «za podpis suprać Łukašenki», i što tych, chto podpis staviŭ, vyhaniali z universytetu… Adnojčy małady chłapiec-rabočy paśla pary šklanak navat pryznaŭsia, što padčas terminovaj słužby va ŭnutranych vojskach stajaŭ u šerahu pierad apazycyjnaj manifestacyjaj u Miensku. «Razumieješ, nam skazali — tolki abaraniacca. Jany, značyć, mohuć napadać i nas bić, a my ich — nie! A natoŭp kali idzie na ciabie, ty viedaješ… Trasieśsia, mama rodnaja…» (Vo, akazvajecca, jak jano pa toj bok Majdanu!) Zavočnuju niepryjaznaść viaskoŭcaŭ da apazycyi, jak i ŭ vypadku z režymam, možna źvieści da hit-paradu ź dziesiaci asnoŭnych pytańniaŭ.

1. «Za kolki vy pradalisia? Kolki vam płacić Ameryka (Zachad, NATO, CRU)?.. Vy ž usio heta za hrošy robicie. A čym addavać budziecie?»

2. «Navošta novaha? Jon pakul nachapajecca… Chaj užo hety budzie, jon užo zabiaśpiečany. Dyj hetaha my chacia b viedajem, a toj chto?..»

3. «U nas ža niama resursaŭ, my niščyja: adkul što voźmiecie? Naftu, haz, metał?..»

4. «Heta što, znoŭ BNF? Dy kali vy ŭžo supakoiciesia? Dzie vaš Paźniak? I Šuškievič taksama ž vaš… Nie, za beenefaŭcaŭ my nia pojdziem».

5. «Nu čaho, čaho vy buntujecie narod? Zavody pracujuć, pensii płaciać, žyviom sabie, chaj i niebahata, ale cicha. Našto padbuchtorvajecie? Usia kroŭ, usia vajna praz heta!..»

6. «A što vy nam daścio? Nu, dapuścim, my za vas prahałasujem — dyk što nam budzie? Hrošaj zapłacicie abo cysternu śpirtu pryvieziacie?..»

7. «Pra vas nidzie ž nie pračytaješ, nie pačuješ, vy ŭvohule ničoha nia možacie — jak ža vy pieramožacie?..»

8. «Kankretna, jakaja ŭ vas prahrama? Voś pa punktach: što prapanujecie? Pra ściah i movu viedajem. Dobra, što dalej?»

9. «Što, chočacie jak va Ŭkrainie? Arnažavaja revalucyja, natoŭp na płoščy, a potym razvał? Pierasvaryciesia, hłotki adzin adnamu rvać budziecie, ekanomiku ŭhrobicie. I znoŭ kryzis?»

10. «Što, chočacie jak u Polščy? Kab biespracoŭje było jak tam… Ci jak u Prybałtycy, što pensijanery žabrujuć? Ci jak u Rasiei, što mafija, aliharchi j prostamu čałavieku žyćcia niama?..»

Razam z tym mnohija stereatypy z seryi «Čamu ŭ nas apazycyju nia lubiać» u Małym Sitnie raźviejalisia ŭ dym:

— pryncypovaja biełaruskamoŭnaść nie vyklikaje razdražnieńnia — chiba ździŭleńnie. «Moŭnaje pytańnie» dla viaskoŭcaŭ zaklučajecca ŭ tym, što tutejšych dzietak, navučanych u škole pa-biełarusku, prymušajuć pastupać vučycca dalej u technikumach dy ŭniversytetach pa-rasiejsku. Usie pahadžajucca, što realnaha dźviuchmoŭja niama i biełaruskuju movu zaciskajuć;

— bieł-čyrvona-bieły ściah i hierb «Pahonia» małasiciencaŭ zusim nie pałochajuć. Arhument «za što nie lublu Łukašenku — bo ściah pamianiaŭ» tut pačuješ čaściej, čym čakaješ;

— vobraz apazycyi jak radykalnych admarozkaŭ i chulihanaŭ tut nie spracoŭvaje. «Admarozki» — tyja, chto hałavu adapje dy na dyskatecy bjecca, a hetyja, bač, idejnyja, buržui, incielihienty;

— antyrasiejskaja rytoryka (peŭna, z padačy samoha Ryhoraviča) usprymajecca ŭžo naturalna. Słovy «Na Kaŭkazie vajna, a ŭ nas miažy niama» prymušiuć viaskoŭcaŭ žachacca: aby nie było vajny! Rasieja — heta aliharchi, «maksimka», kryminał, haleča. Viadoma, jany nam bližejšyja za ŭsich, ale… My jak-niebudź užo sami.

Kali adkažam na ŭsie viaskovyja pytańni tak, kab i hłybinka pačuła, — u 2006-m abaviazkova pieramožam.

v.Małoje Sitna

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0