Franaku Viačorku nie dali rekamendacyju dla pastupleńnia na žurfak

5 krasavika ŭ krainie prajšli pieršyja prafesijna‑psychalahičnyja sumoŭi. Rekamendacyi kamisii nieabchodnyja dla pastupleńnia na «asabliva sacyjalnaznačnyja» specyjalnaści. Generation.by pabyvaŭ u BDU, dzie sumoŭje prachodzili žadajučyja pastupić na specyjalnaść «(mižnarodnaja) žurnalistyka», u tym liku i adličany z žurfaka student Franak Viačorka. Taksama ŭ hałoŭnym korpusie prachodzili sumoŭi i na inšyja specyjalnaści.­

Asnoŭnaja masa studentaŭ pryjšła da pačatku, tamu čarha ŭsio ž była. U tuju častku hałoŭnaha korpusa, dzie znachodzilisia aŭdytoryi dla sumoŭja, prachod byŭ pierakryty. Družyńniki skazali, što žurnalistam na prachod i zdymki treba atrymać «papieru». Jakuju i dzie — nie ŭdakładniali.

Abituryjenty byli ŭ paradnych strojach: chłopcy pry halštukach, dziaŭčaty na abcasach. Atmasfera — jak na ispytach: napružanaja i ŭračystaja. Zbolšaha narod vychodziŭ z uśmieškami: «rekamendavali». Byli i takija, chto razhublena telefanavali baćkam «skazali padyści praz hadzinu». I chacia niekatoryja adrazu viedali vynik, treba było pačakać na afarmleńnie.

Jak raspaviali abituryjenty, jakija paśpiachova prajšli sumoŭje, pytańni im zadavali nastupnyja:

«Chto redaktar «Sovietskoj Biełarusi», «Jakija vy viedajecie biełaruskija vydańni i chto ich redaktary», «Kali była pryniataja Kanstytucyja», «Kali Dzień Niezaležnaści», «Chto vaš kumir»? Nu i, naturalna, «Čamu chočacie stać žurnalistam?».

Adna abituryjentka navat vieršy ŭłasnyja pračytała. Zapytvajusia ŭ jejnaj maci, jakaja z chvalavańniem čakała vynikaŭ, jak jana stavicca da idei sumoŭja:

«Vielmi admoŭna. Heta dadatkovy kłopat, i viadoma pra hetaje sumoŭje stała tolki niadaŭna. My nia viedali, jakaja dakładna budzie forma — prynieśli z saboj tečku publikacyjaŭ».

Franaku Viačorku, jaki išoŭ apošnim, pytańnia «čamu ty chočaš stać žurnalistam» nie zadavali. La dźviarej u aŭdytoryju jon sutyknuŭsia z namieśnicaj dekana Volhaj Samusievič.

Adbyłasia doŭhaja i emacyjnaja hutarka pra adličeńnie Franaka i pra vodhuki administracyi ab jahonych pośpiechach ŭ vučobie. Spadarynia Samusievič naciskała na toje, što jana — «prosta administratar i ad jaje ničoha nie zaležyć», a taksama paprakała Franaka tym, što jahonyja partrety «visiać u prybiralni» (paśla adličeńnia Viačorki studenty žurfaka raskleili infarmacyjnyja nalepki ŭ novym korpusie fakultetu). Dyskusiju prypyniŭ dekan pytańniem «abituryjent źbirajecca zachodzić?».

Franaku paviedamili, što ŭsie čytali jahony žž — i paŭkrydziłsia z taho, što jon pisaŭ. A taksama pierapytali, ci nie idzie dyktafonny zapis i zabrali ŭ jaho telefon.

Pytańni Franaku zadavalisia nie jak abituryjentu, a jak adličanamu studentu. Kranuli i temu adukacyjnych prajektaŭ BDU i Švecyi:

«Adzinym pytańniem, jakoje tyčyłasia žurnalistyki niepasredna było, ci razumieju ja, što maje dopisy ŭ žž nie adpaviadajuć sacyjalnaj adkaznaści žurnalista. Jak kolišniaha studenta, u mianie taksama zapytalisia, na padstavie čaho redakcyja moža admović aŭtaru ŭ publikacyi. Paśla maich razvažańniaŭ mnie skazali, što składvajecca ŭražańnie, byccam ja cisnu na kamisiju».

Franaka trymali trochi dolš, čym astatnich, adnak rekamendacyi nie dali. Chacia imia redaktara «Sovietskoj Biełarusi» Franak viedaŭ dakładna:

«Mianie paprasili vyjści na piać chvilin. Pa viartańni mnie paviedamili, što kamisija paraiłasia i vyrašyła rekamendacyj mnie nie davać,» — raspaviadaje Franak.

Prafesijna‑psychalahičnyja sumoŭi buduć prachodzić ciaham miesiacu, na ich zapisałasia la 15 tysiač abituryjentaŭ.

Pavodle: Daša Słabčanka, Generation.bY

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0