«Sojevyja ekstremisty pavinny adpracavać misku kłubnic». Skardziŭsia na ŭmovy pracy ŭ KDB, a ciapier uciuchvaje treninhi siłavikam — chto taki Anton Šabunievič
Karystalniki sacsietak apošnim časam mahli zaŭvažyć kantent ad akaŭnta zdes.by. Heta nibyta novaje miedyja, ale vyłučajecca jano nie ekskluziŭnym źmiestam, a tolki brudnymi kamientarami i abrazami ŭ bok čytačoŭ. Stvaralnik prajekta — maładziečaniec Anton Šabunievič. Jon pazicyjanuje siabie majstram na ŭsie ruki — i viadučy, i aktor, i vykładčyk, i błohier, i biznesmien, i ekśpiert u halinie adnosin, i viasielny fatohraf, i trenier pa charyźmie.
Ale pra ŭsio pa paradku.
Skardziŭsia na zarobki ŭ KDB, ale jość niuans
Antonu Šabunieviču 40 hadoŭ, jon naradziŭsia i vyras u Maładziečnie ŭ siamji mastakoŭ. Zhodna ź infarmacyjaj Belpol, akramia siaredniaj škoły, jon ničoha nie zakančvaŭ (kali nie ŭličvać roznyja karotkaterminovyja kursy).
Mužčyna słužyŭ u vojsku ŭ jakaści vajskovaha suviazista. Z toj staronkaj bijahrafii źviazanaja viasiołaja historyja.
U 2012 hodzie Šabunievič na svajoj staroncy va «UKantakcie» napisaŭ žałaślivy post pra niahody pracy ŭ šerahach KDB — maŭlaŭ, płaciać mała, niama ni kvatery, ni mašyny, sacsietkami narmalna karystacca nielha, u Jeŭrasajuz svabodna nie pakataješsia.
25‑hadovy małady čałaviek raskazaŭ, što praz bukiet takich pryčyn jon sychodzić sa słužby i płanuje pastupić na fakultet žurnalistyki BDU z nadziejaj, što «zvalnieńnie z KDB nijak nie adabjecca na jahonym žyćci».
Post Šabunieviča narabiŭ šumu ŭ biełaruskaj infaprastory. Praŭda, nieŭzabavie «SB. Biełaruś siońnia» adrapartavała, što nasamreč maładziečaniec nikoli nie značyŭsia ŭ apieratyŭnaj pracy KDB, a byŭ praparščykam u 14‑m pałku ŭradavaj suviazi KDB, zajmajučy pasadu načalnika radyjostancyi. A jašče raniej byŭ technikam pa ramoncie achoŭnych sihnalizacyj.
Sam Šabunievič paśla kałonki na «SB» zabraŭ svaje słovy pra datyčnaść da KDB nazad: maŭlaŭ, jon sapraŭdy prosta słužyŭ čatyry hady ŭ vojsku. I mundzir nie chacieŭ zdymać, bo vajskovaja słužba była jaho školnaj maraj, ale jaje chutka vycieśniŭ žurfak.
Z žurfakam, praŭda, taksama nie skłałasia. I miescy pracy mianialisia jak palčatki: to servisny centr pa ramoncie pobytavaj techniki, to sielski dom kultury, to administravańnie sajta ŭ Minskim abłasnym dramteatry.
A čym jašče zajmaŭsia?
U 2020‑m Šabunievič vyrašyŭ, što maje talent aratara i adkryŭ tematyčny kłub u rodnym horadzie na viadomaj stryt-vulicy. Praŭda, vyhladaje, što sprava abmiežavałasia paraj sustreč. Potym pasprabavaŭ siabie ŭ zdymcy videa i fota — love story, viasiellaŭ i dzion narodzinaŭ, ale niešta i tut pajšło nie tak.
Paśla hetaha Šabunievič zhadaŭ svaje navyki administravańnia sajta, atrymanyja ŭ abłasnym teatry, i vyrašyŭ dzialicca imi ź inšymi. U 2021‑m jon užo zarehistravaŭ «veb-studyju Antona Šabunieviča ZDES.BY».
Urešcie jaho sajt i sacsietki pieraaryjentavalisia na naviny Biełarusi i, jak Šabunievič sam farmuluje, «prapahandu našaj krainy».
Pry tym, što ŭ 2022‑m internet-markietołah vychvalaŭsia, što narešcie trapiŭ u finansavy strumień dy maje bolš za 300 klijentaŭ. Paralelna jon upisvaŭsia va ŭsie mahčymyja marafony i kursy, nie stračvajučy mahčymaści zaśviacicca miedyjna — ci to vystup u teatralnaj studyi, vizit na dziaržtelebačańnie dla zdymak dyskusii pra miesca žančyn ci apovied pra ŭłasny dośvied pachudzieńnia «Anłajnieru».
Šabunievič paśpieŭ ažanicca i zajmieć dvaich dziaciej. Praŭda, šlub doŭha nie pratrymaŭsia, i para raźviałasia.
Na sajcie «Usiekastynhi.ru» Šabunievič apisaŭ svoj žyćciovy dośvied u jakaści kankurentnaj pieravahi: «Jość historyi praz sud za dziaciej (prava na kamunikacyju) ci historyja, jak dziaŭčyna (20 hadoŭ) pajšła ad mianie da muža (36 hadoŭ) svajoj siastry (30 hadoŭ)».
Z takim bahažom viedaŭ pra stasunki Šabunievič zapuściŭ Mužčynski kłub, dzie vioŭ chutkija spatkańni, svaju ž samotnaść tłumačyŭ tym, što jon skancentravany na samaraźvićci, i dla jaho ciapier heta pryjarytet.
«Ja spatrebiŭsia našaj krainie»
Šabunievič tłumačyć svaju rezkuju pieraaryjentacyju z «finansavych patokaŭ» u markietynhu ŭ bok prapahandy i błohierstva tym, što jon «spatrebiŭsia krainie».
«Ja spatrebiŭsia našaj krainie, našaj sistemie adukacyi, kab rabić kruty i jarki pijar na ŭzroŭni. Jość zapyt na patryjatyzm — u tym liku, na toje, kab pakazvać mocnyja baki našaj krainy», — raskazvaŭ jon u adnoj ź pieradač na dziaržtelebačańni.
Praŭda, bolš padobna, što jon prosta skarystaŭsia aktualnaj situacyjaj, kali častka błohieraŭ była vykašana ci «narmalizavanaja» za palityčnuju «niaviernaść».
Za minuły hod Šabunievič paśpieŭ atrymać padziaki ad Dziaržaŭnaha pamiežnaha kamiteta, načalnika HUUS Minharvykankama, ad 38‑j hvardziejskaj desantna-šturmavoj bryhady.
A niadaŭna pachvaliŭsia čarhovym dypłomam — znoŭ ad siabroŭ-siłavikoŭ: błohier zaniaŭ pieršaje miesca na respublikanskim konkursie na najlepšaje aśviatleńnie dziejnaści MUS u naminacyi «Na varcie online».
Błohier padpracoŭvaje i viadučym. Pryčym sam siabie jon pazicyjanuje najpierš jak «dziaržaŭny viadučy». Samyja častyja jaho klijenty — čynoŭniki, siłaviki, a taksama ich dzieci. Darečy, svaje pasłuhi jon aceńvaje na 1200 rubloŭ za šeść hadzin pracy.
Z takoj ža ŭpeŭnienaściu jon ładziŭ viečary pa stajańni na ćvikach i pracy ź mietafaryčnymi kartami, pravodziŭ psichałahičnyja retryty, zapuściŭ čarhovy aratarski kłub, chadziŭ pa navučalnych ustanovach z antynarkatyčnym treninham, vučyŭ stylu i pavodzinam dla ščaślivych stasunkaŭ. Nie paśpieŭ Šabunievič skončyć kursy pa akciorskim majsterstvie, jak užo zapuściŭ svoj kurs. Dadatkova jon nazyvaje siabie najlepšym viadučym Biełarusi i prapanoŭvaje pasłuhi pa pošuku charyzmy — tak, na hetuju temu ŭ jaho taksama jość treninh.
«Sojevyja ekstremisty pavinny adpracavać misku kłubnic i łožak u polskim internacie»
Svoj prajekt «Biełaruś Tut» (zdes.by) Šabunievič prasoŭvaje va ŭsich papularnych u biełarusaŭ sacsietkach, a taksama siak-tak abnaŭlaje adnajmienny sajt.
«Toj samy prajekt, dziakujučy jakomu reputacyja našaj krainy raście, jak na respublikanskim, tak i na mižnarodnych uzroŭniach», — nie skupicca Šabunievič na kamplimienty samomu sabie.
Praŭda, vialikaja častka kantentu na jaho placoŭkach — heta skradzieny kantent ź inšych pablikaŭ i aŭtarskich akaŭntaŭ.
Tych, chto nie padtrymlivaje režym Łukašenki, u kamientarach jon nazyvaje «sojevymi zmaharami».
Znajomyja błohiera, da jakich źviarnułasia «Naša Niva», u adzin hołas adznačajuć, što «Biełaruś Tut» — heta pustyška, jak i mnohija inšyja prajekty Šabunieviča.
«Usie videa prajekta, jakija stvaraje Anton, nabirajuć minimum łajkaŭ, stralaje tolki kradzieny ŭ inšych błohieraŭ ci placovak kantent. Jon stroić ź siabie paśpiachovy pośpiech, ale ja nie dumaju, što my navat pačuli b pra jaho, kali b u Biełarusi pracavali represavanyja sapraŭdy kłasnyja viadučyja, błohiery i miedyja», — kamientuje surazmoŭca.
Ciapier čytajuć
«Sojevyja ekstremisty pavinny adpracavać misku kłubnic». Skardziŭsia na ŭmovy pracy ŭ KDB, a ciapier uciuchvaje treninhi siłavikam — chto taki Anton Šabunievič1919
Kamientary
Na nastupnym tydni: Jabaćka- Chasan Pajkier