Druhi albom śpiavački tolki paćviardžaje metazhodnaść jaje sychodu z «Krambambuli».
Krychu štučna vyhladali jaje solnyja numary ŭ «krambambulnym» repertuary dyj naahuł vuzkimi (ci zanadta šyrokimi?) byli dla jaje miežy prajektu Lavona Volskaha.
Prajekt «Hiuneš» — heta niemudrahielistaja tancavalnaja muzyka z mocnym arabskim prysmakam na rymfy biełaruskich paetaŭ‑piesieńnikaŭ (pa‑rasiejsku) dy tvory ŭłasnaha sačynieńnia (pa‑azerbajdžansku).
Hiuneš choča być zaŭvažnaj i, u adroźnieńnie ad bolšaści inšych našych pop‑śpiavačak, zdolnaja na heta. Prynamsi, na jaje sceničnyja šoŭ hladzieć nia soramna, a pra bolšaść piesień z «Chabibi» nia chočacca kazać hidkaści (akramia niejkaj źmiarćviełaj «Proŝaj»).
Hety albom nie ŭkładajecca ŭ biełaruskuju pop‑kanvu. Mo sapraŭdy joj ad Turcyi ci Azerbajdžanu sprabavać trapić na «Eŭraviziju»? Tady na Hiuneš spakojna možna było b padviesić cetlik «azerbajdžanskaja Rusłana» :).
A na samaj spravie, śpiavać by joj bluz z arabskim kalarytam — słuchać było b sapraŭdy cikava.
Ciapier čytajuć
«Hałandski architektar», jaki adbudavaŭ Vostruju bramu i pastaviŭ sabie dom-krepaść u Hajciuniškach, akazaŭsia nijakim nie hałandcam. Ale jaho spadčyna zachaplaje
«Hałandski architektar», jaki adbudavaŭ Vostruju bramu i pastaviŭ sabie dom-krepaść u Hajciuniškach, akazaŭsia nijakim nie hałandcam. Ale jaho spadčyna zachaplaje
Taćciana Zamiroŭskaja pieršy raz za 11 hadoŭ viarnułasia z ZŠA ŭ Jeŭropu. Mnohija maniery, zvyčki i navat ptuški, jakich my nie prykmiačajem, vyklikali ŭ jaje buru ŭspaminaŭ
Kamientary