72-hadovaja hrodzienka pracuje fitnes-trenieram i zusim nie ŭžyvaje lekaŭ
Ličycie nievierahodnym? A ciapier uvažliva pahladzicie na fota, pierš čym praciahvać čytać artykuł dalej, i adkažycie sabie na pytańnie: «Ci dasi hetaj žančynie stolki hadoŭ?» Zdajecca, adkaz vidavočny.
Niniel Błachinu viedaju ŭžo niekalki hadoŭ, ale kožny raz, kali los daruje šanc čarhovy raz padtrymać našy stasunki, rablu toje ź vialikim zadavalńniem, bo heta žančyna nie prosta dzielicca svajoj mahutnaj enierhietykaj, a na svaim asabistym prykładzie dakazvaje — uzrostu i staraści niama naohuł, vy vyhladajecie tak, jak sami siabie adčuvajecie. Niezdarma hod tamu jana pryniała ŭdzieł u viadomaj prahramie Maksima Hałkina «Starejšy za ŭsich», dzie pałymiana stancavała rok-n-roł — usim na zajzdraść!
Kožny raz pražyć novaje žyćcio
Dla subotniaj sustrečy abrali papularnaje hrodzienskaje kafe, dzie zaŭsiody šmatludna i smačna (vidać, i narodu — natoŭp, tamu što zaŭsiody možna niečym pałasavacca). Na parozie źjaŭlajecca Niniel (niahledziačy na roźnicu va ŭzroście, ja nie nazyvaju jaje imia pa baćku — tak bolš naturalna) u skuranoj spadnicy nižej za kalena, takoj ža skuranoj kurtcy, jak zaŭsiody, na abcasach i ź niaźmiennaj carskaj chadoju. Pa darozie chapaje niekalki zacikaŭlenych mužčynskich pozirkaŭ i siadaje za stolik, što znachodzicca dalekavata ad centra, dzie možna stvaryć krychu kułuarnuju atmaśfieru, tak prosta pabałbatać ab svaim, dziavočym…
— Nu i kudy vy hetym razam dajechali, pakul my nie bačylisia? — pytajusia adrazu.
— Svaje 72 hady sustreła ŭ lutym na Paŭdniovym Haa, a ŭ vieraśni była na Sicylii, — z zahadkavaj uśmieškaj (vidać, što adrazu joj pryhadvajecca niešta dzivosnaje) adkazvaje Niniel.
I voś tut varta raspačać historyju jaje vandrovak: za 30 hadoŭ jana naviedała amal 30 krain śvietu. Dzie tolki ni była! I ŭ hory na vyšyniu biez małoha try tysiačy mietraŭ padymałasia, i z akvałanham u akijanskija vody nyrała, u horadzie kachańnia i ramantyki — Paryžy — zahadvała samyja patajemnyja žadańni… Pavandravała pa Jeŭropie, pabyvała na Blizkim Uschodzie, u Afrycy, Paŭnočnaj Amierycy. U apošnija hady jaje bolš vabiać ekzatyčnyja krainy: Tunis, Maldyvy, Daminikana, Indyja…
Darečy, z pajezdkaj na Maldyvy abdyłasia cikavaja historyja: maja vizavi adnojčy vyrašyła: kali viadomaja Anastasija Vałačkova tam była, čamu ja nie mahu? Tak i zdaryłasia, a jašče jana paŭtaryła znakamity špahat baleryny na plažy… Niezdarma ž kaliści taksama vielmi surjezna zajmałasia baletam.
Na pytańnie: «Jakija z kantynientaŭ nazapašany dla vizitaŭ u budučyni?» — adkazała, što maryć źlotać u Japoniju i Aŭstraliju.
Na dumku majoj surazmoŭnicy, lepš za vandroŭki ništo nie vylečvaje ad siezonnaj chandry:
— Dla mianie pajechać u inšaje miesca — heta byccam pražyć novaje žyćcio, jakoje napaŭniaje śviežymi emocyjami, mocnymi ŭražańniami, uzmacniaje žadańnie dziejničać i stvarać lepšaje!
Ździejśnić maru na… piensiju?
Ciapier hałoŭnaje pytańnie: finansavaje (kudy ž bieź jaho?!):
— Ci mahčyma piensijanieru jeździć pa śviecie?
— Kaniešnie! Hałoŭnaje, raźličyć usie svaje vydatki. Ja, naprykład, atrymlivaju piensiju i pracuju. My z mužam pryzvyčailisia vieści askietyčny ład žyćcia: jeści niašmat, nie kuplać pra zapas. Ź dziacinstva mianie babula navučyła, što treba ekanomić. Piensijanieru ž nieabaviazkova rabić manikiur-piedykiur u sałonie, kuplać novaje adzieńnie, karaciej, raźličvacca za tyja rečy, jakija ciahnuć šmat srodkaŭ u maładych. A jašče ja padličyła: štomiesiac vydatkoŭvaju sabie na ježu nie bolš za 100 rubloŭ.
—???
— Nie vierycie? Ja nie kuplaju kiłahramy aharodniny, što robiać bolšaj častkaj piensijaniery, kali traplajuć na rynak. Ja žyvu pobač i baču, ź jakimi torbami jany viartajucca damoŭ. A da maich dvuch-troch ahurkoŭ tutejšyja handlary ŭžo pryzvyčailisia, — uśmichajecca žančyna.
Voś tak i atrymlivajecca, što za hod možna nazapasić peŭnuju sumu, kab ździejśnić svaju maru pra ekzatyčny adpačynak.
Darečy, cikava naohuł, čym charčujecca fitnies-trenier i čamu navučaje inšych? Maja surazmoŭnica raskazvaje, što na praciahu čatyroch hadoŭ navat praktykavała viehietaryjanstva, ale kali źjavilisia prablemy sa zdaroŭjem, ad idei nie jeści miasa zusim jana admoviłasia:
— Ja zrazumieła, što paśla 50 nielha abmiažoŭvać siabie ŭ rečyvach, jakija znachodziacca ŭ im.
Zaraz Niniel užyvaje jałavičynu, kuracinu — słovam, niatłustaje miasa, moža dazvolić kavałačak salca, kali duša vielmi prosić… A ŭvohule, płan charčavańnia vyhladaje nastupnym čynam: možna jeści 5-6 razoŭ na sutki, ale ŭ abjomie nie bolš za šklanku.
— Ni ŭ jakim razie nie ŭžyvajem razam pieršaje, druhoje i kampot! Mučnoje — minimalna, a voś sałodzieńkim možna siabie papieścić: šakaładam, miodam ci ziefiram, heta vielmi karysna (dy što ŭžo kazać, i smačna!).
Zranku žančyna zaŭsiody vypivaje šklanku ciopłaj limonnaj vady i źjadaje try syryja pierapialinyja jajki, a paźniej hatuje sabie kašu na małace, — kaža, što vielmi smačna atrymlivajecca z harbuzovymi siemkami.
Kali čytač pamiataje, sustreču my pryznačyli ŭ kafe, i samy cikaŭny, napeŭna, zadaść pytańnie: dyk niaŭžo ž u modnym miescy dźvie žančyny siadzieli i łypali hałodnymi vačyma? Maŭlaŭ, łuchta heta ŭsio — fiłasofija dla inšych, a sabie — talerku smažanaj bulbački z tłuścieńkim sieladcom pad cybulkavaj koŭdračkaj! A voś i nie, pavažany, — sušanyja kolcy apielsina z łupinaj, jakija tut čamuści zavucca čypsami, całkam zadavolili našu kulinarnuju cikaŭnaść i hoład.
Himnastyka, što dazvalaje raści
Treba skazać, što Niniel Błachina ŭvieś čas znachodzicca ŭ niaspynnym ruchu: pracuje fitnies-trenieram (navučaje technicy skrejtčynh-joha), pakul dazvalaje nadvorje, płavaje ŭ Niomanie, katajecca na rovary ci rolikach, štodzionna robić himnastyku. Navošta stolki ŭsiaho?
— Viedajecie, u mianie ŭžo dehienieratyŭny ŭzrost: kali 72 hadziny ja nie płavaju, nie chadžu, nie trenirujusia, — adčuvaju atrafiravańnie myšcaŭ. Tamu nie mahu sabie dazvolić prosta lehčy na kanapu i lažać…
— Jak ličać niekatoryja, vaš źniešni vyhlad — heta vynik taho, što vy amal usio žyćcio zajmalisia tancami i ŭ vas vielmi dobraja hienietyka: maŭlaŭ, lohka kazać, kali ad pryrody nadzieleny minijaciurnymi pamierami…
— Kab vy bačyli, jakija ściohny byli ŭ majoj maci! — emacyjanalna reahuje žančyna, adnačasova sprabujučy pakazać mnie dźviuma rukami vialikuju akružnaść. — Maja babula (usie žančyny ŭ nas z Kubani) była taksama ŭ ciele… Nie, tolki praca nad saboj robić toje, što chočacca bačyć u lusterku.
Prašu jaje ŭspomnić toj pieryjad, kali pačała zajmacca strejtčynh-johaj (admysłovaja himnastyka na raściažeńnie sustavaŭ i pazvankoŭ). Darečy, z hetym taksama źviazana cikavaja historyja.
— Hadoŭ u 50—60 u mianie byli surjoznyja prablemy sa zdaroŭjem: miedyki znajšli navat atrafacyju mijakarda. Nu, kažu, pamirać, dyk z muzykaj! I pajechała ŭ Tunis, dzie 51 hradus. Sama sabie dumaju: takoj śpiakoty serca nie vytrymaje, karaciej, palacieła, kab zahinuć pryhoža… U vyniku ŭsim ciažka, a mnie choć by što! Voś dzie hienietyka, jak vy kažacie, spatrebiłasia: pakolki ŭsie prodki z Kubani, ja dobra vytrymlivaju śpiakotu. I ŭ Tunisie ja sustreła vielmi vysakarodnaha pryhožaha staroha. Jon byŭ nośbitam strejtčynh-johi, ja ŭpieršyniu ŭbačyła na ŭłasnyja vočy, jak heta pracuje, i… afanacieła. Hetaj praktykaj ja zajmajusia ŭžo siem hadoŭ.
— A jak ža prablemy z sercam?
— Ich užo niama, — uśmichajecca žančyna. — Naohuł, ja zaraz da daktaroŭ zachodžu, tolki kab paraicca i pahutaryć, raskazać, što i jak u mianie źmianiajecca. Lekaŭ mnie ŭžo nie pryznačajuć. Kali lacieli na Haa, adzin małady čałaviek hadoŭ 50 zapytaŭ, ci nie źmianiŭsia ŭ mianie cisk, bo vylatali my ź minus 30, a prylacieli ŭ plus 40 hradusaŭ. Dyk nie, kažu, nie źmianiŭsia.
A čamu pavinna baleć hałava?
Miž inšym, štodzionnyja praktykavańni dazvalajuć žančynie litaralna… raści. Usie my viedajem, što čym bolš stałamu čałavieku hadoŭ, tym mienšym pa pamiery stanovicca jaho pazvanočnik, adpaviedna i rost. A ŭ situacyi Niniel usio naadvarot: u paraŭnańni ź joj, 71-hadovaj, — jana stała vyšejšaj na pałovu santymietra. Što paćvierdziŭ niadaŭni vizit na prafiłaktyčny ahlad u palikliniku.
Školnicy jak stymuł da kardynalnych źmien
— Darečy, ab daktarach: ci jość umiašalnictva ŭ vašu źniešnaść z boku estetyčnaj chirurhii?
— Tak, ja pieršaja, chto skarystaŭsia ŭ Hrodnie takoj mahčymaściu, kali klinika pryhažości prapanavała takuju pasłuhu. Mnie tady było 62 hady.
Maja surazmoŭnica nie ličyć zahannym dapamahać pryrodzie roznymi srodkami, u tym liku i radykalnymi.
Z hetym pachodam taksama była źviazanaja svaja historyja. Niniel Błachina raniej vielmi doŭhi čas pracavała chareohrafam u elitnaj hrodzienskaj himnazii. Dzieci zaŭsiody ŭsio zaŭvažać i nie darujuć chibaŭ, upeŭniena surazmoŭnica. I kali dziaŭčynki, źviartajučysia da svajho piedahoha, adznačyli jaje nie nadta dobry vyhlad, jana vyrašyła: ciapier ci nikoli.
Kaniešnie, u pastajannym dohladzie za svajoj źniešnaściu jość miesca i chatnim praceduram, ale, hałoŭnaje — heta dobry nastroj i žadańnie być pryhožaj i badzioraj u lubym uzroście! Prykład majoj pryvabnaj hieraini — niepasredny tamu dokaz. Upeŭniena, što jaje mužčyny — muž, syn i ŭnuk-student — padtrymlivajuć svaju aktyŭnuju pryhažuniu ŭ jaje namahańniach na ŭsie 100 %!
Recept vielmi karysnaha smuzi ad Niniel Błachinoj
Uviečary zalivajem ciopłaj vadoj 2 stałovyja łyžki aŭsianych šmatkoŭ i 2 stałovyja łyžki hrečnievaj krupy, zaranioj zdrobnienyja na kavamołcy. Ranicaj kładziom u błendar 3 łyžki hetaj masy, 1 banan, 2 łyžki tvarahu i stolki ž johurtu, dadajom ciopłaha małaka i pieramołvajem.
Heta vielmi smačna, raskazvaje žančyna. I možna jeści navat pieried treniroŭkaj. Viadoma, što ŭžyvać ježu pierad fizičnymi nahruzkami nie rekamiendujuć, ale ž taki smuzi nie viartajecca ŭ straŭnik piakotkaj.
Kamientary