Pryjemna było pračytać u dopisie «Chmaračosy schavalisia», što budaŭnictva ŭ Minsku vysačeznych damoŭ‑cylindraŭ na vulicy Tanka i chmaračosika la Kastryčnickaj płoščy nie adbudziecca ŭ bližejšyja hady. Ale radavacca rana. Piša architektar Ihar Bajcoŭ.
Pryjemna było pračytać u dopisie «Chmaračosy schavalisia» («NN» №36), što budaŭnictva ŭ Minsku vysačeznych damoŭ‑cylindraŭ na vulicy Tanka i chmaračosika la Kastryčnickaj płoščy nie adbudziecca ŭ bližejšyja hady. Ale radavacca rana. Piša architektar Ihar Bajcoŭ.
Praces razbureńnia ansamblu Kastryčničckaj płoščy nie spynieny. Viadoma, što naša doblesnaja Navukova‑mietadyčnaja rada pry Ministerstvie kultury aficyjna vyniesła rašeńnie ab pazbaŭleńni budynka ciapierašniaha muzieja Vialikaj Ajčynnaj vajny statusa historyka‑kulturnaj kaštoŭnaści. Zaćviardžeńnie hetaha rašeńnia rady Saŭminam, jakoje moža adbycca paśla pierajezdu ekspazicyi muzieja na novaje miesca, dazvolić budynak razburyć.
Pobač z Muziejem Vialikaj Ajčynnaj vajny iduć raboty pa budaŭnictvu 1‑j čarhi niejkaha «mnohafunkcyjanalnaha kompleksa pavyšanaj kamfortnasci». Na aharodžy budoŭli raźviešanyja vyjavy prajekta: na miescy ciapierašniaha muzieja — pustaja placoŭka, a pobač — usio toj ža nachabny chmaračosik! Tolki ciapier jon zaviecca «kompleks».
Pakul budaŭnictva vysačeznych budynkaŭ časova adkładziena, bo niama hrošaj u inviestaraŭ, u hramadskaści jość mahčymaść dla praiestaŭ suprać ich źjaŭleńnia.
Navat toje, što ŭžo pačali budavać, parušaje ansambl płoščy zavialikaj vyšynioju i nieadpaviednym architekturnym abliččam.
Kali «kompleks» pabudujuć, budzie pachavanaja bliskučaja ideja architektara I.Łanhbarda
— zniknie vizualnaja i prastoravaja suviaź Kastryčnickaj płoščy ź vieličnym hmacham Opiernaha teatra.
Unikalny budynak Opiery byŭ zaprajektavany jak adna z hałoŭnych architekturnych daminant, što musiła upryhožvać haradskija panaramy z roznych nakirunkaŭ, nadavać im paznavalnaść. Pry raźmiaščenni novaj zabudovy hetaha nie ŭličvajuć, čym robiać škodu abličču stalicy.
Na minskich Fiestyvalach architektury arhanizatary nie infarmujuć hledačoŭ ab usim značnym, što budzie u Minsku pabudavana. Na vystavach nie było prajektaŭ hipiermarkietaŭ «Karona» i «PraStor» — vielizarnych, ale architekturna nikčemnych, jakija ŭznikli na vidnych miescach. Nie było i prajekta niadaŭna pabudavanaha «Doma Maskvy», jaki hrebuje architekturnym atačeńniem i pretencyjozna rasfarbavany. Nie vystaŭlalisia prajekt rasijskaj ambasady, što niadaŭna pabudavali ŭ zialonaj zonie, i prajekt rekanstrukcyi minskaha cyrka ź vialikaj sučasnaj prybudovaj. Dyj mnohija prajekty, što na vystavu trapili, majuć niedachop — nielha ŭjavić, jak budzie vyhladać abjekt u realnaści, bo padajucca najvyhadniejšyja rakursy i prycharošanyja kolery.
Kamientary