«Ja tolki nie razumieju, dla kaho pabudavali AES?» Daŭno nijakaja tema nie vyklikała takich emocyj, jak adklučeńnie śviatła na zahad Łukašenki
Sabrali samyja załajkanyja reakcyi ludziej.
U tyktoku pad rolikam, jaki raskazvaje pra toje, što paśla raznosu Łukašenki Minsk pahłynuła ciemra, hledačy za ličanyja hadziny pakinuli amal 1700 kamientaroŭ. U instahramie taja ž navina sabrała bolš za 1200 kamientaroŭ.
Najbolšuju kolkaść łajkaŭ (zvyš 8200) nabrała pytańnie:
U instahramie adkazvajuć:
— Usim lichtaryki!
— U naš čas i lichtaroŭ nie było, i išli dadomu z druhoj źmieny! Mama kala padjezda sustreła, potym — «aj, nadakučyła, chadzi dadomu sam» — i chadzili…. Nivodnaje dzicia 90‑ch nie skrali!!!
Ale takija rekamiendacyi padabajek nie sabrali.
Zatoje amal 4500 padabajek sabraŭ kamientar:
«Ja tolki nie razumieju, navošta pabudavali AES. I dla kaho».
Maładziečna: «U Horadzie Sonca ciemra niesuśvietnaja»
«U Horadzie Sonca Maładziečnie siońnia a 7‑j viečara była ciemra niesuśvietnaja. Jechać na mašynie było składana, piešachodaŭ nie vidać, lichtary nidzie nie hareli, i heta ŭ centry horada». 241 łajk.
Niechta paćviardžaje jaho słovy: «Ooo, Maładziečna taksama ŭ zmroku. Trochi strašna chadzić».
«Kuma z Salihorska tak apisała siońniašniuju ranicu: z aśviatleńnia ŭ nas była tolki poŭnia», — dzielicca inšy. 221 łajk.
Aciapleńnie pamienšyli, śviatło vyklučyli…. Brava!
«Aciapleńnie pamienšyli, śviatło vyklučyli…. Brava. Heta jašče tolki pačatak, praz paŭhoda kubamietr pavietra paličać, treba budzie dapłacić», — iranizuje inšy kamientatar.
«Śviatło vyklučyć… šufal žančynam dla pryhažości ŭziać, tempieraturu ŭ batarei padkrucić pamienš… bliskuča… kiraŭničyja rašeńni». 473 padabajki.
Znak biady
«Heta žachliva, navat raźmietki nie vidać, jechać strašna, ludziej nie vidać, čaho čakajuć — biady (((» 1749 łajkaŭ.
Darožki nie čyščanyja, pažyłym ludziam nie prajści, hałalod, jakoha ciapier jašče i nie vidać.
«Žach… kolki, nie daj boh, paciarpieć ludziej moža».
«Traŭmatołahi! Pazakasvajcie rukavy! Raboty vam dadasca!!! U taki hałalod biez aśviatleńnia ludzi buduć padać!»
Niekatoryja navat dazvalajuć sabie pytacca
«U Drazdach taksama śviatło nie haryć?»
«Biełaruś vybiera novaha lidara chutka!»
«Moža, chto padkaža čynoŭnikam, kali sonca zachodzić i ŭzychodzić?»
«A davajcie padatki płacić nie 13%, a 6%».
«Treba ŭvieści kamiendanckuju hadzinu — i možna śviatło naohuł nie ŭklučać na dvare».
«Voś była ŭčora ŭ Handlovym domie na Niamizie. Praktyčna adna! Takaja płošča pamiaškańnia aśviatlajecca! A ludziej niama! Nie tam ekanomicie, siabry!»
«Biełaruś biadnieje»
«Biełaruś biadnieje».
«Uklučycie nam śviatło!! Heta ž niebiaśpiečna!! Hałoŭnaje — zdaroŭje i biaśpieka ludziej».
«Vielmi sumna, na dvare sučasnaje hramadstva, a takoje ŭražańnie, što siaredniaviečča… Pavažanyja načalniki, prosta pahladzicie ŭ akienca i prymicie viernaje rašeńnie, biez krajnaściaŭ. Lublu svoj Minsk i škada, što jon straciŭ usiu svaju pryhažość».
«U nas u ahraharadku śviatła nikoli nie ŭklučali»
Vioska žyvie bieź śviatła daŭno:
«U nas u ahraharadku (raniej vioska) niama śviatła na vulicach roŭna 45 hadoŭ, i chodzim pieššu ŭ škołu, i narmalna. Vy prosta ŭ stalicy rassłabilisia».
«U vioskach ludzi tak zaŭsiody žyvuć, i dzietki ŭ škołu ŭ ciemry chodziać, i miadźviedzi taksama chodziać, tak što haradskija — vam jašče hrech skardzicca».
I pry hetym nie stračvajuć humaru: «Chutka rana budzie śviatleć, trymajciesia, chutka leta».
Minsk u sieradu viečaram pahruziŭsia ŭ ciemru. Paśla zahadu Łukašenki
«Baćka pravilna zrabiŭ, ciapier bolš praviednaści», «Foty vyrvanyja z kantekstu». Jak prapahanda apraŭdvaje adklučeńnie śviatła na vulicach
«Usio śviatło pajšło na padśvietku «Minsk-areny». Što biełarusy havorać pra ciemradź na haradskich vulicach i darohach
Ciapier čytajuć
Halina Dzierbyš kazała prakuroru: «Jak pamru, budu da ŭsich vas nočču prychodzić». I žyćcio ŭžo dahnała jaje sudździu i śviedak. Historyja piensijanierki, jakoj dali 20 hadoŭ kałonii
Kamientary
Kolki u nas i kuły??
Potieriav svoj poślednij rassudok,
I koniečno jeŝie pročitaju
Etu nadpiś v sirienievoj mhle,
Čto tak lubiezno była prohrieta
Na zamorožiennom trollejbusnom stiekle:
"Kriepitieś, ludi, skoro leto!"
I mnie v kotoryj raz pokažietsia tieplej.
Mitiajev .