Biełarus «paabiacaŭ siamji dabrabyt» i zavierbavaŭsia na vajnu. Źnik bieź źviestak u miasnym šturmie — i žonka płača, što niama čaho jeści
Žycharka Mazyra Taćciana Varabjova štodnia pakidaje dziasiatki paviedamleńniaŭ u rasijskich telehram-čatach. Žančyna šukaje źnikłaha muža i molić pra dapamohu na sumiesi dy padhuźniki dla syna, jakomu ŭsiaho hod. Jana narakaje, što nie moža atrymać vypłaty ad rasijskaj dziaržavy dla dziciaci.

Ad Novaha hoda Taćciana marna sprabuje znajści svajho muža, Hienadzia Varabjova (pazyŭny «Bizon»). Mazyrčuk, jaki padpisaŭ kantrakt z rasijskim vojskam i trapiŭ u v/č 11741, pierastaŭ vychodzić na suviaź 24 śniežnia 2025 hoda. Z 5 studzienia 2026 hoda aficyjna ličycca źnikłym bieź viestak. Žančyna rehularna prahladaje fota pałonnych i zahinułych i abivaje parohi špitalaŭ, kudy joj nie ŭdajecca navat datelefanavacca.
Hienadziu Varabjovu było 42 hady. Pa źviestkach Belpol, šmat razoŭ pryciahvaŭsia da administratyvak za raśpićcio ałkaholu. Pracavaŭ na vypadkovych šabaškach, ale bolšuju častku žyćcia ličyŭsia biespracoŭnym. U 2015‑m raźvioŭsia ŭ pieršy raz.
Taćciana — čałaviek trochu inšaha hatunku. Joj 44 hady. Pra siabie raskazvaje, što skončyła škołu z załatym miedalom. Maje darosłaha syna. Paźniej atrymała miedycynskuju adukacyju i pracavała na chutkaj fielčaram. Ale jak trapiła ŭ avaryju, to była vymušanaja syści.
Hienadź i Taćciana ažanilisia paru hadoŭ tamu, u ich naradziłasia dzicia. Hrošaj krytyčna nie chapała — šabaški Hienadzia nie prynosili dastatku. Naźbiralisia daŭhi, adnosiny sapsavalisia, muž z žonkaj raźjechalisia. Kab vyrašyć finansavyja prablemy, Hienadź u druhoj pałovie 2025 hoda pajšoŭ na vajnu i, jak piša žančyna, «paabiacaŭ siamji finansavy dabrabyt».

Pierad źniknieńniem Hienadź prasiŭ źviestki dziciaci, kab aformić rasijskuju dapamohu sumaj 18 tysiač rubloŭ (kala 200 jeŭra). Kab atrymać hetyja hrošy, Taćciana prajšła ŭsie koły rasijskaj biurakratyi: zrabiła ŚNIŁS, zarehistravałasia na «Dziaržpasłuhach», kupiła rasijskuju sim-kartu i adkryła rachunak u banku. Ale vynik akazaŭsia nulavym, bo biez časovaj rehistracyi na terytoryi Rasii nijakija vypłaty dziciaci nie dajuć.
Zamiest «bajavych» hrošaj žančyna akazałasia ŭ hłybokaj pazykovaj jamie, źviazanaj, pa jaje słovach, z padmanam «blizkich ludziej». Jaje bankaŭskija kartki znachodziacca pad aryštam, z-za čaho jana vymušana karystacca kartkaj brata. Jana niadaŭna zdavała telefon u łambard, kab znajści choć niejkija srodki na ježu. Siamja žyvie ŭ arendnym žytle ŭ Mazyry, i praz doŭh za kamunałku nad imi visić pahroza vysialeńnia.
Taćciana piša, što ciapier imkliva ślepnie. Pravaje voka bačyć tolki na 0,01%, levaje — na 40%, i joj patrebnaja apieracyja pa zamienie chrustalikaŭ. Niahledziačy na amal poŭnuju stratu zroku, jana śćviardžaje, što invalidnaść u Biełarusi joj nie dajuć, bo jana jašče moža pierasoŭvacca samastojna, a na pracu bieź miedycynskaha dopusku nie biaruć. Da hetaha dadajucca surjoznyja ŭskładnieńni na serca i daŭhi, nabranyja, jak jana kaža, na papiaredniaje lačeńnie.
Siońnia žycharka Mazyra cełymi dniami prosić u rasijskich dabračynnych telehram-supołkach skinuć joj hrošy na dziciačyja sumiesi i padhuźniki.
A Hienadź tak i nie znajšoŭsia — padobna, jon zhinuŭ u adnym ź miasnych šturmaŭ kala pasiołka Jampol u Danieckaj vobłaści, pad jakim nazaŭsiody zastalisia tysiačy rasijskich akupantaŭ.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Kamientary