Śpiłbierh vypuskaje «Dzień vykryćcia» — novy film pra inšapłanietnikaŭ
Namioki na raskryćcio adnoj z najvialikšych tajn čałaviectva — voś što atačaje «Dzień vykryćcia» (Disclosure Day) Styviena Śpiłbierha.
Jašče za niekalki dzion da premjery pra «Dzień vykryćcia» (Disclosure Day) amal ničoha nie było viadoma. Režysior stužki Styvien Śpiłbierh dadavaŭ intryhi ŭ intervju i ŭ finalnym trejlery — maŭlaŭ, jon ciapier hladzić na pryšelcaŭ nie jak na istot z navukovaj fantastyki, a jak na niešta, što, moža, užo pačynaje raskryvać siabie.
«Dzień vykryćcia» jaŭna paraduje kanśpirołahaŭ. Tam dva hałoŭnyja hieroi, mietearołah Marharet Fejrčajłd (Emili Błant, zorka «Djabał nosić Prada») i ekśpiert pa kibierbiaśpiecy Denieł Kiełnier (Džoš O'Konar), jakija daviedvajucca pra doŭhuju zmovu ŭradaŭ i karparacyj datyčna inšapłanietnikaŭ. I vyrašajuć heta ŭsio raskryć.
Denieł źviazany z upłyvovaj arhanizacyjaj Wardex, padazrona padobnaj da «Ludziej u čornym» z adnajmiennaj franšyzy. Toj arhanizacyjaj kiruje Noa Skenłan (Kolin Fiort), čyja meta — schavać ad ludziej praŭdu pra inšapłanietnikaŭ. Nie dziva, što ludzi z Wardex raspačynajuć palavańnie na Kiełniera.
Śpiłbierh źniaŭ svoj pieršy vialiki film pra inšapłanietnikaŭ ažno 49 hadoŭ tamu, u 1977-m. Heta byli «Blizkija kantakty treciaj stupieni», kultavy saj-faj pra elektryka, jaki źmianiajecca paśla sustrečy z NŁA. U 1982‑m Śpiłbierh prezientavaŭ «Inšapłanietnika» — dušeŭnuju historyju samotnaha chłopčyka i jahonaha siabra-pryšelca. A ŭ 2005‑m vypuściŭ svaju viersiju «Vajny suśvietaŭ» pa Hierbiercie Uełsie z Tomam Kruzam u hałoŭnaj roli.
Ciapier tema inšapłanietnikaŭ modnaja, i Śpiłbierh schapiŭ momant. Viasnoj 2022‑ha ŭ amierykanskim Kanhresie ŭpieršyniu za 50 hadoŭ prajšli publičnyja słuchańni pa toj temie, ich ładzili i ŭ nastupnyja hady. U 2023‑m na adnym z takich słuchańniaŭ były amierykanski raźviedčyk i dva byłyja vajskoŭcy pad prysiahaj raskazali pra dośvied kantaktaŭ z NŁA. A ŭ mai 2026‑ha amierykanskija śpiecsłužby rassakrecili dziasiatki hihabajtaŭ danych pa temie NŁA, i musić rassakreciać jašče bolej.
«Ja ciapier našmat bolš schilny, čym kali zdymaŭ «Blizkija kantakty», ličyć, što my nie adzinaja razumnaja cyvilizacyja ŭ Suśviecie», — kaža Śpiłbierh u finalnym trejlery «Dnia vykryćcia». I dadaje:
«Ja raniej kazaŭ sabie, ci nie było b cudoŭna, kali b usio heta akazałasia praŭdaj? Ci nie budzie cudoŭna dla ludziej viedać, što heta ŭsio — praŭda?»
Novy film zdymali ŭ vialikaj sakretnaści. Džoš O'Konar raskazvaŭ žurnalistam, jak heta prajaŭlałasia:
«Kali mnie pryvieźli scenar, ja jakraz zdymaŭsia ŭ novaj častcy «Dastać nažy» i byŭ u hateli. Tudy pryjechaŭ kurjer na matacykle, addaŭ mnie scenar, a na nastupny ranak kurjer znoŭ pryjechaŭ i zabraŭ scenar. Za čas karjery ja z takim nikoli nie sutykaŭsia».
O'Konar miarkuje, što taki ŭzrovień sakretnaści moža być źviazany z asobaj Śpiłbierha — maŭlaŭ, usim cikava, što ž novaje zdymaje toj hienij.
Asabliva ad hledačoŭ chavali apošniuju častku filma. Śpiłbierh sam paćvierdziŭ, što ni siekundy ź finała stužki nie vykarystoŭvałasia ŭ jaje markietynhu.
U proma-kampanii da «Dnia vykryćcia» režysior uvohule nahavaryŭ šmat zahadkavaha, što ciapier abmiarkoŭvajuć. Naprykład, razvažaje — kali inšapłanietniki i isnujuć, to, pa siužecie filma, tuju praŭdu treba davać aściarožna. Miarkujučy pa pieršych vodhukach, u «Dni vykryćcia» dobra pastavilisia da chryścijanstva, ale ŭ svaim intervju Śpiłbierh biaźlitasny — šmat kaho praŭda pra inšapłaniecian prymusiła b pierahledzieć staŭleńnie da svajoj relihii:
«Kali b taja praŭda ŭsia stała viadomaja imhnienna, kali b urad abviaściŭ «tak, my chavali heta ad vas z 1947-ha», heta b naškodziła šmat kamu.
Film taksama daśleduje pazicyju carkvy. Što heta ŭsio zrobić z fundamientalnymi pierakanańniami, jakija jość šmat u kaho z nas? I Boh źjaŭlajecca Boham tolki na našaj płaniecie abo jon źjaŭlajecca Boham dla kožnaj sistemy, dzie jość cyvilizacyja, razumnaje žyćcio ci žyćcio, jakoje raźvivajecca?»
I nibyta hetaha było mała, Śpiłbierh znoŭ i znoŭ namiakaje, što vydumki ŭ stužcy nie tak i šmat:
«Na majo ścipłaje mierkavańnie, film pabudavany na asnovie praŭdy».
Śpiłbierh — nie adziny ŭ kamandzie «Dnia vykryćcia», chto pastaraŭsia adyści ad fantazij u hetaj temie, nakolki heta mahčyma. U tych siekundach filma, jakija pakazvali ŭ trejlerach, jość dziŭny epizod z aktrysaj Emili Błant. Jaje hierainia, viadučaja prahnozu nadvorja, sprabuje zapisać čarhovy prahnoz, ale zamiest raskazaŭ pra tempieraturu i apadki ź jaje horła vyryvajucca dziŭnyja niečałaviečyja huki.
Błant pryznavałasia žurnalistam, što taja dziŭnaja scena — nie ŠI, i huki jana pramaŭlała sama. U pracy nad filmam aktrysa natchniałasia sapraŭdnymi śviedčańniami ludziej, jakija ličać, što pieražyli sustreču ź inšapłanietnikami. Bo zrešty, adkul jašče joj brać infarmacyju?
Vyhladaje, što na zdymačnaj placoŭcy pracavaŭ i biełarus. U śpisie stvaralnikaŭ filma jość zahadkavy Ales Brodsky, mastak-dekaratar, jaki taksama pracavaŭ u bujnych prajektach nakštałt «Džokiera» i «Viestsajdskaj historyi».
Mahčyma, mienavita Aleś adkazny za nievialičkuju zhadku Biełarusi ŭ «Dni vykryćcia». U pieršaj pałovie filma vam, akramia inšaha, pakažuć štab-kvateru Wardex ź vielizarnymi elektronnymi ekranami, jakija arhanizacyja vykarystoŭvaje, kab manitoryć svaje drennyja spravy. Budźcie ŭvažlivyja, bo ŭ vuhłu adnaho z tych ekranaŭ jość nadpis Belarus.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆJak zdymali «Adysieju» — taki maštab uražvaje navat Halivud. Metu Dejmanu i Robiertu Pacinsanu daviałosia prajści praz sapraŭdnyja vyprabavańni
«Zakuliśsie»: 20‑hadovy jutubier biez kinošnaj adukacyi źniaŭ film, jaki ŭsie abmiarkoŭvajuć i łamajuć hałavu nad razhadkaj
Zaŭvažali, što sučasnaje kino zrabiłasia blakłym? Voś u čym moža być pryčyna
Kamientary