U Hrodnie na darohach staviać niezvyčajnyja «lažačyja palicejskija» — tak zvanyja bierlinskija paduški, piša «AvtoHrodno».

Heta pramavuholnyja ŭzvyšeńni ŭ formie trapiecyi, jakija raźmiaščajuć pasiaredzinie pałasy ruchu. Zvyčajna ich šyrynia składaje 1,6—1,8 mietra, daŭžynia — 3—4 mietry, a vyšynia — 7—10 santymietraŭ.
U adroźnieńnie ad zvyčajnych lažačych palicejskich, takija kanstrukcyi prymušajuć źnižać chutkaść tolki lehkavyja aŭtamabili. Hruzaviki i aŭtobusy mohuć prajazdžać bieź pieraškod, bo ich kołavaja baza šyrejšaja za ŭzvyšeńnie.
Ličycca taksama, što bierlinskija paduški mienš znošvajuć padviesku aŭtamabilaŭ, kali kiroŭcy svoječasova źnižajuć chutkaść. U Hrodnie ich pastavili na vulicy Taŭłaja.
Dla Biełarusi takaja arhanizacyja ruchu nie novaja: bierlinskija paduški ŭžo jość u Słonimie i kala Minska.
Ciapier čytajuć
Mahiloŭ, Viciebsk i Homiel udałosia dałučyć da BSSR tolki tamu, što Maskva takim čynam chacieła spakusić Zachodniuju Biełaruś — apublikavanyja dakumienty
Kamientary