Каларытны немец папрасіўся бясплатна трэніраваць футбольны «Партызан» - гутарка

Мінскі «Партызан», які гуляе ў другой лізе, узначаліў вельмі каларытны персанаж — немец Карл Альвін Штрайгель. Запрасіў на трэніроўку, якая адбываецца штодня а 17:15 на пясчанай пляцоўцы побач са стадыёнам «Трактар».

Умовы яшчэ тыя. Але хлопцы старанна выконваюць усе ўказанні спадара Штрайгеля. Калі яму падабаецца выкананне, то ўскідвае палец угару са словамі: «Я — воль».

«Трэнер, давайце гуляць, а то сцямнее», — кажа адзін з футбалістаў. Немец аддае ім мячы, а сам згаджаецца адказаць на пытанні. «Давай хутка, а то жонка сёння ў Польшчу едзе, трэба яе праводзіць».

«Наша Ніва»: Даўно ў Беларусі жывяце?

Карл Штрайгель: Ужо чатырнаццаць гадоў.

«НН»: А чаму пераехалі?

КШ: Сустрэў каханне. Гэта было ў маленькім­маленькім гарадку зямлі Рэйнланд-­Пфальц. Гэта было каханне з першага погляду. Яна прыехала разам з хорам у Германію, а мы вечарам з сябрам яе пабачылі. Я вырас у ФРГ, жыў за 15 кіламетраў ад Карлсруэ.

«НН»: Не страшна было ехаць?

КШ: Не, мяне ж чакала тут маё каханне. На мяжы пагранічнік спытаўся: куды, навошта? Толькі вось я нічога не разумеў. Калі шмат думаеш, то дапускаеш шмат памылак, я ж тады амаль не думаў.

«НН»: Жадання няма пераехаць назад?

КШ: У прынцыпе ўзнікае. Толькі ў жонкі зараз ёсць маленькі ўнук. А таксама яе бацькі, якім ужо за 80 гадоў. Таму гэта проста немагчыма.

«НН»: А кім тут працуеце?

КШ: Па адукацыі я паліграфіст. Працую ў кампаніі «Друк сэрвіс». Начальнік прадпрыемства ведаў нямецкую мову. Я запытаўся, ці трэба спецыяліст? Ён сказаў: ніякіх праблем.

«НН»: А ў Германіі гулялі ў футбол?

КШ: Я гуляў там 7 гадоў. Быў да другой гадзіны дня паліграфістам, а потым былі трэніроўкі. Гуляў за «Эпінген» у трэцяй нямецкай лізе. Пасля «Эпінген» выйшаў у другую Бундэслігу, толькі я ўжо сядзеў у запасе. Гуляў на пазіцыі атакуючага паўабаронцы.

«НН»: Я чытаў, што вы працавалі ў моцным нямецкім клубе «Карлсруэ».

КШ: Невялікая памылка. У «Карлсруэ» быў галоўны трэнер, а таксама тры ягоныя памочнікі. Я ўсяго толькі праходзіў практыку. У мяне ёсць трэнерская ліцэнзія, якую я атрымаў аж у 1983 годзе.

Я хачу працаваць у Беларусі ў футболе. Я шмат пісаў мэйлаў, тэлефанаваў у клубы, але ніхто не даў мне шанца. Першы шанец мне дала Ганна [Болбас — кіраўніца футбольнага клуба «Партызан»].

Справа ў тым, што ў нас у фірме працуе сын шэфа, які некалі сказаў: «Я чуў, што «Партызан» шукае новага трэнера». Ён даў мне нумар тэлефона. Я спачатку крыху здзівіўся, што жанчына кіраўнік клуба. Праз 10 хвілін размовы ўжо было ясна, што я ўзначалю клуб.

«НН»: Колькі вы ўжо працуеце?

КШ: Восем тыдняў. Прычым, бясплатна працаваў. Праўда, хутка мы падпішам кантракт на год. Пасля будзе бачна.

«НН»: Хочаце перайсці некуды вышэй?

КШ: Канечне, калі будуць прапановы наверх, то з радасцю згаджуся. Але яшчэ больш хачу вывесці наверх «Партызан».

Гэтыя маладыя людзі — будучыня беларускага футбола, яны вельмі перспектыўныя. Я перакананы, што кожны тур гульня будзе ісці ўсё лепей і лепей. Мы ўжо атрымалі першую перамогу над «Оршай».

«НН»: Праўда, што вы прасіліся на працу ў мінскае «Дынама»?

КШ: У «Дынама» сказалі, што там няма месца. Адзін вядомы трэнер сказаў, што ў нас няма месца замежніку.

«НН»: Вы ведалі пра антыфашысцкія погляды заў­зятараў «Партызана»?

КШ: Канечне. Фанаты вельмі патрэбныя. Тое, што яны робяць… Я хачу размаўляць з імі. Гэта добрыя людзі, як яны файна падтрымліваюць сваю каманду. Але не трэба варагаваць. У Германіі фанаты ладзяць піратэхніку. А тут бойкі.

«НН»: Умовы, я бачу, тут не самыя лепшыя для трэніровак.

КШ: Так, я згодзен. Гэта нават трэніроўкай цяжка назваць. Хутчэй, імправізацыяй. Ёсць дамоўленасць, што на наступны год усё будзе лепш. Гэта будзе крыху даражэй. Але, магчыма, у нас з’явіцца лепшы спонсар. Цяпер мы на перадапошнім месцы — гэта не мая мэта. Трэба шмат працаваць, а я працы не баюся.

«НН»: Як Вам беларускі футбол увогуле?

КШ: Мой суайчыннік Бернд Штанге шмат зрабіў для зборнай. Цяпер узровень крыху апусціўся. Я не ведаю, чаму гэты год БАТЭ не змог прайсці ў еўракубкі.

«НН»: Вашы нямецкія сябры не пыталіся ў Вас, што гэта за каманда БАТЭ, якая перамагла «Баварыю»?

КШ: Ха­-ха! Я ведаю прэзідэнта «Баварыі» Улі Хёнеса. Сустрэліся пасля гульні, ён мне: «Толькі нічога не кажы!» (Смяецца) Хадзіў на ўсе гульні БАТЭ ў еўракубках, калі гулялі ў Мінску. БАТЭ — добрая каманда, таму не здзівіўся выніку.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0