База адрасоў хворых у публічным доступе і татальны кантроль. Як Сінгапуру ўдалося стрымаць Covid-19 — расказвае беларуска
Першы выпадак каранавіруса ў Сінгапуры зафіксавалі яшчэ 23 студзеня. На сёння такіх выпадкаў 212 — і ніводнай смерці.
Гэта пры тым, што шчыльнасць насельніцтва тут надзвычай высокая, а краіна — адзін з асноўных дзелавых партнёраў Кітая.
Сінгапур не ўводзіў татальны каранцін, але распрацаваў паслядоўную сістэму прафілактыкі, расказала беларуска Таццяна Івашэвіч, якая была ў Сінгапуры ў час пандэміі.
Каб не даць вірусу хутка распаўсюджвацца, дактары тут адсочваюць кожнага хворага і ланцужкі яго кантактаў.
І не толькі дактары.
Пра кожны выпадак мясцовая прэса дае падрабязную інфармацыю. Узрост хворага, ад каго і дзе заразіўся, дзе жыве, кім працуе, куды заходзіў. Ёсць нават мабільны дадатак, дзе адзначаны гэтыя адрасы. Каб кожны мог пільнавацца, калі ён быў у тым месцы ў той час.
Распісаны ўсе агмяні захворвання. Напрыклад, адна група — гэта тыя, хто святкаваў кітайскі Новы год у такім і такім рэстаране, другая — прыхаджане такой і такой царквы, трэцяя — супрацоўнікі такой і такой ІТ-кампаніі і г.д. Гэта ў тым ліку і для таго, каб людзі, якія магчыма кантактавалі з хворым, але выпалі з поля зроку медыкаў, самі звярнуліся ў шпіталь.
У Сінгапуры інфармацыю пра хворых (без называння імён) лічаць публічна важнай, а не медычнай таямніцай.
На ўваходзе ў фітнэс-цэнтры, храмы, адміністрацыйныя будынкі наведнікам мераюць тэмпературу і запісваюць іх дадзеныя ў журнал.
Калі раптам акажацца, што тут быў хворы на каранавірус, гэта дапаможа вылічыць кола кантактаў. Плюс па горадзе вісіць вельмі шмат камер відэаназірання — для вывучэння запісаў з іх на час пандэміі нанялі асобных «дэтэктываў».
Цяпер у крамах ажыятажу няма. Але першыя дні была паніка. Людзі змяталі з прылаўкаў прадукты, якія доўга захоўваюцца, туалетную паперу. Вырас попыт на… прэзерватывы.
Іх выкарыстоўвалі, як напалечнікі, каб націскаць на кнопку ў ліфце. Пасля на пакупкі ўлады ўвялі абмежаванні — у адны рукі адпускаць не больш за два пачкі рысу, чатыры — макароны, дзве ўпакоўкі туалетнай паперы і г.д.
Межаў Сінгапур не закрываў, але забараніў уезд тым, хто быў у краінах моцнага распаўюджвання эпідэміі — у Кітаі, Паўднёвай Карэі, Іране, Паўночнай Італіі (ад панядзелка у гэты спіс дададуцца Іспанія, Францыя і Германія). Забарона тычыцца ў тым ліку і транзітных рэйсаў.
У медустановы і пункты ўезда набралі часовых супрацоўнікаў, якія мераюць тэмпературу. Спецыяльнай адукацыі не патрабавалася — запрашалі любога, каму споўнілася 18.
Тым, хто паспрабуе схаваць свой стан здароўя, пагражае сур’ёзнае пакаранне — штраф да $7000 ці арышт на тэрмін да паўгода.
Трэба таксама ўлічваць, што ў Сінгапуры надзвычай эфектыўная медыцына (і высокі ўзровень даверу насельніцтва да яе), што дапамагае ратаваць хворых у крытычным стане.
Сінгапур — гэта горад-дзяржава ў Паўднёва-Усходняй Азіі з прыкладна 5,6 мільёна жыхароў. Гэта высокаразвітая краіна і пры гэтым паўаўтарытарны палітычны рэжым, адзіны такога кшталту сярод эканамічна перадавых краін.
Беларуска Таццяна Івашэвіч падарожнічае па Азіі і была ў Сінгапуры пару дзён таму. Яна падзялілася сваімі назіраннямі.
«На памежным кантролі ў аэрапорце задавалі пытанне пра наведаныя краіны за апошнія 14 дзён. Афіцэр уважліва разглядала кожны штамп у маім пашпарце», — расказвае Таццяна.
Досвед Сінгапура атрымаў высокую ацэнку Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, нароўні з падыходам Паўднёвай Карэі. Хоць гэтыя краіны, як суседзі Кітая, былі сярод першых ахвяр віруса, ім удалося даволі хутка знізіць колькасць заражэнняў. А лічба смяротных выпадкаў у іх вельмі нізкая. Па стане на ранак 15 сакавіка ў Карэі памерлі 76 чалавекі з 8172 заражаных, у Сінгапуры — 0 з 212.
Лічба новых заражэнняў зніжаецца, хоць новыя кластары перыядычна з'яўляюцца — і гэта непазбежна, пакуль каранавірус ходзіць па планеце.
І Карэя, і Сінгапур, (і Беларусь таксама) дзейнічаюць метадам масавага тэсціравання кола «першага кантакту» і «другога кантакту». Але ёсць і два вялікія адрозненні. І Карэя, і Сінгапур выкарыстоўвалі для выяўлення кола кантактаў заражаных даныя з сістэм відэаназірання і мабільных сетак. А ўся інфармацыя пра выпадкі заражэння адразу робіцца публічнай, каб людзі самі маглі перасцерагацца. Беларуская санітарная служба гэтага не робіць.
Таццяна адзначае, што ў горадзе паўсюль вісяць аб’явы пра асноўныя правілы паводзін падчас распаўсюджвання віруса, шмат дзе прымацаваны да сценаў антысептычныя сродкі. Маскі надзетыя ў асноўным толькі ў абслугоўваючага персанала.
Бары і крамы адкрыты, але на ўваходзе ўсіх правяраюць.
Беларуска таксама расказвае, што Сінгапур карыстаецца дронамі. Яны здольныя не толькі на тое, каб рабіць замеры тэмпературы з паветра. Дроны могуць распыляць дэзінфекуючыя сродкі з вышыні і патруляваць вялізныя плошчы.
Гэта не адзіная тэхналагічная навацыя.
«Дзякуючы сінгапурскаму стартапу KroniKare тэмпературу можна выяўляць з дапамогай камер з тэрмачуйнікамі. Як гэта працуе? Спецыяльная сістэма з дапамогай інфрачырвонага выпраменьвання і камп’ютарнага зроку дапамае выявіць тэмпературу да 200 чалавек за хвіліну. Дадзеныя выводзяць на спецыяльны манітор.
Гэтая тэхналогія працуе ва ўсіх публічных месцах: на ўваходзе ў гандлёвыя цэнтры, кінатэатры, вялікія прадуктовыя крамы, банкі, лякарні. Калі тэмпература чалавека вышэй за 37,3, сістэма пачынае сігналізаваць пра небяспеку».
Нават на ўваходзе ў гатэль Таццяна праходзіла кантроль: ёй кожны раз мералі тэмпературу спецыяльным прыборам.
Такі строгі кантроль дазволіў Сінгапуру своечасова выяўляць патэнцыйных пераносчыкаў віруса.
«Цяпер мне чужая сама канцэпцыя ўжыць нешта, чаго ты не ведаеш». Вялікая гутарка з Іванам Шылам пра бізнэс, зараблянне з дапамогай ШІ, жанчын і ботакс15
Каментары