Не толькі Чырвоны касцёл. Улады закрылі школу пры каталіцкім Хрысціянскім сацыяльным цэнтры ў Мінску
Пра закрыцьцё адукацыйнай арганізацыі, якая фарматам падобная да групы падоўжанага дня або прыватнай школы ці садка, паведаміў «Свабодзе» прэс-сакратар Беларускага каталіцкага касьцёла айцец Юрый Санько.
Хрысціянскі сацыяльны цэнтр — рэлігійная арганізацыя, якая падпарадкоўваецца кіраўніку Каталіцкай царквы ў Беларусі. У ім ёсць капліца, жылыя пакоі для ксяндзоў, а таксама прыватная каталіцкая школа. Але сюды хадзілі вучыцца дзеці не толькі з каталіцкіх сем’яў. Школа працавала з 2018 года, яе наведвалі дзясяткі дзяцей дашкольнага і школьнага ўзросту.
Як раней распавядалі ў цэнтры, туды прымалі і мусульман, і атэістаў. Перацягваць у сваю канфесію там было забаронена.
Пра рашэнне ўладаў закрыць школу Хрысціянскага сацыяльнага цэнтра ў Мінску з 30 жніўня 2022 года паведаміў «Свабодзе» прэс-сакратар Канферэнцыі каталіцкіх біскупаў Беларусі ксёндз Юрый Санько.
Вядома, што 5 верасня каля будынку хрысціянскага цэнтра, дзе працуе яго дырэктарка, сястра Часлава Навіцкая і жыве арцыбіскуп Кандрусевіч, стаяла міліцыя, правярала, ці няма там заняткаў.
Крыніцы «Свабоды» пацвердзілі, што закрылі сацыяльную і адукацыйную часткі, а не сам цэнтр, дзе знаходзіцца капліца і жывуць святары.
Цэнтр мае назву «Місія добрага самараніна». Адукацыйная ўстанова тут фарматам падобная да групы падоўжанага дня або прыватнай школы ці садка. Дзеці наведвалі мастацкія, музычныя, танцавальныя, тэатральныя заняткі. Дзеці школьнага ўзросту вывучалі матэматыку, мовы, гісторыю ды ўсе навукі, якія выкладаюць у звычайнай школе. Кожнае дзіця мела свой асабісты расклад.
Што асаблівага было ў цэнтры:
- усё на беларускай мове.
- Заняткі пачынаюцца з агульнай кароткай малітвы. У кабінетах ёсць абразы, крыжы. Замест «Добры дзень!» вітаюцца «Хвала Хрысту!» У будынку месціцца капліца, куды ходзяць на богаслужэнні.
- Групы невялікія.
- Цэнтр працуе на ахвяраванні бацькоў і дабрачынцаў, няма датацый дзяржавы. У кожным выпадку сума абмяркоўваецца індывідуальна. Большасць грошай ідзе на падаткі і абслугоўванне будынка.
Асяродак будаваўся за сродкі нямецкай дабрачыннай арганізацыі Renovabis, шматлікіх ахвярадаўцаў і памочнікаў.
Дзядок расказаў, як паводзіў бы сябе ў сённяшняй Беларусі і што будзе далей5
Каментары