Ідэальны фінал. Паглядзелі трэці сезон «Гульні ў кальмара»

Закінуты востраў у Паўднёвай Карэі і 456 незнаёмцаў, збольшага з шалёнымі даўгамі. Яны прыехалі туды, каб паўдзельнічаць у таямнічых гульнях і зарабіць сабе на вырашэнне ўсіх праблем, але аказаліся ў сістэме, адкуль жывым выйдзе не кожны.

Трэці сезон «Гульні ў кальмара» ў апошні раз вяртае нас у гэты свет. Як і раней, наш галоўны правадыр — Сон Кі Хун, пераможца аднаго з сезонаў гульні, які ў другім сезоне вырашыў зламаць сістэму знутры і для гэтага вярнуўся на востраў. Ён зноў атрымлівае апошні нумар у гульні і вяртаецца ў яе як гулец 456, апошняе звяно ў харчовым ланцужку капіталізму. Менавіта гэтую сістэму ўвасабляе гульня ў кальмара, дзе даведзеныя да адчаю людзі гатовыя на ўсё.

Другі сезон выйшаў у снежні 2024-га. Шмат каму ён падаўся абарваным. Кі Хун нарэшце натхняе калег па гульні на спробу паўстання, і ў канцы другога сезона мы пакідаем гульцоў у той напружаны момант. 

Павялічыць

Хэпі-энда не здарылася, і Кі Хун вяртаецца ў гульню. Цяпер ён — толькі цень сябе мінулага, апантанага надзеяй ваяра, які жадае парушыць сістэму. На месца надзеі прыйшла віна за жыцці людзей, якія пайшлі за ім, і шмат сумневаў: ці мае ён права зноў натхняць на супраціў, калі гэта выклікае толькі новы боль?

Пакуль гулец 456 шукае новыя апоры, нам раскрываюць іншых гульцоў. Напрыклад, гэта гульцы 149 і 007, то-бок пажылая карэянка Чан Гым Джа і яе сын Пак Ён Сік. Жанчына ўдзельнічае ў гульні, каб пакрыць даўгі свайго сына-гульнямана, і сустракае ў гульнявых памяшканнях самога Ён Сіка — хлопец таксама прыйшоў туды, каб зарабіць і вырашыць свае праблемы. Вобраз Гым Джа вельмі моцны, яна атачае клопатам не толькі сына-небараку, але і іншых гульцоў, і, адна з нешматлікіх, трымаецца дабра ў любой сітуацыі. 

У праект вярнулі VIP-гасцей — багатых замежнікаў, якія прыязджаюць на востраў, каб назіраць за гульнёй, рабіць стаўкі і дзе-нідзе прымаць у ёй удзел. І калі сама «Гульня ў кальмара» — гэта жорсткая сатыра на капіталізм, то VIP-госці — напамін, што ёсць тыя, каму выгадная ўся гэтая сістэма. Праз тое, што яны з'явіліся, у трэцім сезоне трохі менш фізічнага гвалту. Яго замяняюць развагі VIP-гасцей, якія не разумеюць прынцыпы «адкідаў грамадства», як яны называюць удзельнікаў гульні, і высмейваюць іх.

Павялічыць

Павялічыць

Серыял і ў дэталях не згубіў сваёй смелай іроніі — напрыклад, там смяюцца з ідэі справядлівага і дэмакратычнага галасавання, якое быццам бы дае героям магчымасць выйсці з гульні. Тут і пра палітыку ды свабодную волю, і пра тое, ці можа чалавек па сваёй волі сысці з сістэмы капіталізму. Стваральнікі серыяла адказваюць на гэтае пытанне адмоўна.

Іншая новая ідэя — тое, што цяпер у гульні — а значыць, і ў сістэме — можна ўдзельнічаць з першых хвілін жыцця, калі аніякі свядомы выбар зрабіць немагчыма. Так «Гульня ў кальмара» знішчае апошнія ілюзіі пра свабоду выбару.

Як і раней, серыял умела балансуе паміж сацыяльнай праблематыкай, жорсткасцю і драмай, і з аптэкарскай дакладнасцю вымярае, колькі і чаго патрэбна для эфектыўнага выніку. Трэці сезон не пашырае сусвет «Гульні ў кальмара», а толькі ставіць кропку пад усёй гісторыяй.

І гэта не тое заканчэнне, на якое спадзяваліся фанаты. Але яно не расчароўвае, і водгукі гэта пацвярджаюць: напрыклад, на платформе Rotten Tomatoes трэці сезон мае прыстойны рэйтынг 90%, пры тым што другі сезон атрымаў на той жа платформе рэйтынг 85%.

Стваральнік серыяла Хван Дон Хёк абяцаў, што хэпі-энда не будзе, але з ім можна паспрачацца. «Гульня ў кальмара» даводзіць да заканчэння лініі ўсіх персанажаў, і ў канцы разумееш — інакш і быць не магло, і наўрад ці героі, калі б ім далі выбар, абралі б іншы шлях.

І нават нечаканы госць у апошнія хвіліны серыяла, здаецца, тут да месца. Сага атрымала ідэальнае заканчэнне — хаця ці канец гэта?

• 2
• 1
• 0
• 2
• 0
• 0
• 0
• 0