«Грыша жыве тут, будзе яму кампанія». Сям'я з Бабруйска прытуліла на падворку пяць лебедзяў, якія трапілі ў бяду
На падворку жыхароў Бабруйска Любові Іосіфаўны і Аляксея Мікалаевіча Шушлянікавых больш за год жыў незвычайны гадаванец — лебедзь па імені Грыша. Цяпер жа лебядзіная чарада павялічылася ў пяць разоў, піша выданне magilev.by.
Лебедзь Грыша трапіў да сям'і пасля таго, як паблізу аграгарадка Іванаўка браканьеры застрэлілі лебядзіную сям'ю, а ў чароце пасля таго засталіся два лебедзі. Неабыякавыя людзі паведамілі пра гэта прыродаахоўнікам.
У гэтага лебедзя былі пашкоджаныя крыло і лапка. Ветэрынар Рыгор Бялягаў яго праапераваў і вырашыў прыстроіць у «добрыя рукі» на перыяд рэабілітацыі. Любові Іосіфаўне і Аляксею Мікалаевічу адпаведнымі органамі былі выдадзеныя ўсе неабходныя дакументы, бо забіраць дзікіх жывёл з прыроды дазволена толькі ў асаблівых выпадках.
Аднак жа цалкам паправіць здароўе лебедзю Грышу так і не ўдалося, таму ён і да сёння жыве пры гэтай сям'і. Больш за тое, зараз на падворку Шушлянікавых ужо пяць лебедзяў!
«Думаю, Грыша жыве тут, будзе яму кампанія»
«29 снежня 2025‑га мне патэлефанаваў ветдоктар Рыгор Бялягаў і кажа: «Патрэбна дапамога». Натуральна, я спалохалася, пытаюся: «Хто гэтым разам — кракадзіл?!», — са смехам кажа Любоў Іосіфаўна. — Ён паспяшаўся супакоіць: «Не-не, лебядзіха». Аказалася, гэту птушку прывезлі са Жлобіна, у яе моцна былі адмарожаныя лапкі, крылы, неабходна было ўзяць на ператрымку — маразы пачыналіся. Натуральна, я не змагла адмовіць. Думаю, «Грыша жыве тут, будзе яму кампанія».
У той дзень Грыша такі сумны хадзіў, нудзіўся. Кажу яму: «Ты не ведаеш яшчэ, які сюрпрыз цябе ўвечары чакае!» І вось прыязджае наша лебедзіха, уся такая шыпучая, дзікая. Калі Грыша яе ўбачыў, крылы свае расправіў, шыю выцягнуў: маўляў, глядзіце, я хлопец які! І яна так горда пайшла, і адразу да яе прыліпла імя Глафіра.
Ён увесь вечар хадзіў за ёй, заляцаўся. І калі прыйшоў час заходзіць Грышу на ноч у свой дамок, ён Глафіру суправаджаў, паказваў, куды ісці, размаўляў на сваёй мове. Раніцай пайшлі з мужам паглядзець, як яны там, а раптам Грыша пакляваў госцю ўначы. Але выходзяць яны абодва шчаслівыя, гордыя. І з той хвілінкі ён ад яе больш не адыходзіць».
На момант прыезду ў сям'ю Шушлянікавых Глафіры было паўтара года.
Плюс Юша, Ванюша і Малышка
На наступны дзень, 30 снежня, Шушлянікавым зноў патэлефанаваў ветэрынар. Любоў Іосіфаўна, ужо гатовая да ўсяго, спытала «Хто гэтым разам?!». Адказ ужо не моцна здзівіў: «Два лебедзі». Аказалася, на кар'еры на Чарапічным у двух лебедзяў у выніку прымярзання да лёду было пашкоджана апярэнне крылаў. Так тут з’явіліся яшчэ два лебедзі — хлопчык і дзяўчынка, іх назвалі Юша і Ванюша. Імёны выбіралі шляхам галасавання ў TikTok, дзе Любоў Іосіфаўна выкладвае ролікі пра сваіх незвычайных гадаванцаў. Новым членам сямейства на той момант было па сем месяцаў.
«Грыша з Глафірай іх спачатку крыху пашчыпвалі, але хутка прынялі, — расказвае Любоў Іосіфаўна. — Так у нас утварылася сям'я: мама, тата і двое прыёмных дзяцей (смяецца)».
А 10 студзеня Аляксей Мікалаевіч павёз да ветэрынара сабачку на прышчэпку, патэлефанаваў жонцы і паведаміў, што патрэбна дапамога яшчэ адной птушцы. У Мышкавічах, на рацэ Ала, засталася 6‑месячная лебядзіха з пашкоджаным крылом, лапка ўмёрзла ў лёд, у выніку ў яе складаны пералом. І зноў Любоў Іосіфаўна не змагла адмовіць. Так у іх з’явілася Малышка. Птушка была слабенькай, на трэці дзень зусім не магла стаць на хворую лапку.
«Спачатку Малышка нічога не ела, праз сілу мы давалі ёй таблеткі, — расказвае суразмоўца пра сваю гадаванку. — Каля двух тыдняў лебядзіха жыла на кухні, потым яе перасялілі на веранду, а днямі выпусцілі на вуліцу асобна ад іншых птушак, каб ніхто яе не крыўдзіў. Паступова Малышка адчула сябе лепш, але, на жаль, на адну лапку яна і зараз кульгае».
Паводле слоў ветэрынара, без аперацыі не абысціся. Для яе правядзення патрэбна пласціна, якая каштуе 560 рублёў. Самім нашым героям такую суму «не пацягнуць», таму Любоў Іосіфаўна адкрыла рахунак для збору сродкаў на аперацыю для Малышкі.
«Даем ім авёс, ячмень, пшаніцу, камбікорм, гародніну»
Калі з першым сваім гадаванцам — лебедзем Грышам, Любоў Іосіфаўна спачатку не ведала, як паводзіць сябе правільна, чым карміць, як утрымліваць, то цяпер у яе такіх праблем не ўзнікае.
«Першыя дні нашы новыя гадаванцы нічога не елі, у любым выпадку ў іх быў стрэс, — расказвае яна. — А потым паставілі ім тазік з кормам, два вядры з цёплай вадзічкай. Грыша есць, Глафіра, гледзячы на яго, пачала есці, а следам і іншыя птушкі рушылі ўслед за імі. Зараз усе выдатна ядуць. Даем ім авёс, ячмень, пшаніцу, камбікорм, гародніну — моркву, яблыкі, буракі. А яшчэ раз у два тыдні знаёмыя прывозяць мяшок капусных ачыстак, птушкі з задавальненнем іх ядуць».
Корм для грацыёзных птушак Шушлянікавы набываюць за свае грошы. У студзені купілі ў прыватніка па 100 кг ячменю, аўса і пшаніцы, аддалі 170 рублёў, гэтай колькасці зерня хапіла на паўтара месяца. А яшчэ куплялі камбікорм, кукурузу, семкі. На падсцілку выкарыстоўваюць салому.
Уначы лебедзі спяць у хляве, удзень гуляюць на падворку. Падчас вялікіх маразоў на двор іх не выпускалі. Яшчэ раней Шушлянікавы зрабілі для Грышы на падворку сажалку памерам 3 на 4 метры. З павелічэннем лебядзінай сям'і яна стала замалая, вясной вадаём павялічаць.
«Калі Глафіра нас пакіне, гэта, вядома, будзе стрэс для Грышы»
Які будзе далейшы лёс усіх лебедзяў, пакуль невядома.
«У Нюшы і Ванюшы толькі пёркі пашкоджаныя, у цэлым яны здаровыя птушкі, мы вельмі спадзяемся, што неўзабаве яны паляцяць у натуральнае асяроддзе пасялення, — кажа суразмоўца. — І рэч не ў тым, што мне цяжка іх утрымліваць: дзе адзін лебедзь, там і трое. Але гэта ўсё ж дзікая птушка, яны павінны жыць на волі, у вадзічцы, ствараць свае сем'і. Грыша, як выглядае, назаўжды ў нас застанецца, бо ён не лётае. Глафіра — пакуль пад пытаннем. Яна часта заходзіць на высокую гурбу і спрабуе ўзляцець. Калі яна нас пакіне, гэта, вядома, будзе стрэс для Грышы. Малышка дакладна не паляціць, бо ў яе пашкоджанае крыло. Спадзяюся, што пасля аперацыі яна зможа хаця б нармальна хадзіць».
Улічваючы ўзаемную сімпатыю Грышы і Глафіры, лагічна выказаць здагадку, што ў іх могуць з’явіцца птушаняты. Любові Іосіфаўне патлумачылі: калі лебядзіная пара стварылася, у сакавіку-красавіку птушкі пачынаюць будаваць гняздо і адкладаюць яйкі, якія потым выседжваюць 35‑38 дзён. Пара, падобна, стварылася, так што калі Глаша ў бліжэйшы час не паляціць, бліжэй да лета ў сям'і можа быць папаўненне!
«Усе перад Грышам расступаюцца, нават важныя пеўні»
Любоў Іосіфаўна і Аляксей Мікалаевіч — вялікія аматары жывёл. Акрамя лебедзяў, у іх чатыры сабакі (дварняк Шурык, тойтэр'еры Боцман і Дэні, Густаў — сумесь лайкі з хаскі, Айза — сумесь аўчаркі з алабаем), два каты, папугаі. Амаль усіх сваіх гадаванцаў нашы героі падабралі хворымі і слабымі, выхадзілі. Ёсць у гаспадарцы куры, качкі. Паміж сабой усе жывёлы ўжываюцца добра, толькі зрэдку бываюць нюансы.
«Перыядычна Грыша распраўляе крылы і з важным выглядам абыходзіць тэрыторыю, наводзіць парадкі, — смяецца Любоў Іосіфаўна. — Усе перад ім расступаюцца, нават важныя пеўні. Калі ў нас з’явіліся новыя лебедзі, Шурык на іх брахаў, кідаўся, а малы Дэні птушак абараняў. Некалькі разоў на Шурыка насварыліся, ён доўга думаў-думаў, а потым вырашыў: «Навошта мне па хвасце лішні раз атрымліваць», і зараз яны нармальна ладзяць».
Пад Брэстам людзі ад душы ратавалі лебедзяў, высякаючы на сажалцы лёд. Але карысць ад гэтага сумнеўная
«Найлепшае ў жыцці — бачыць, як узлятаюць ці ўцякаюць тыя, каму мы дапамаглі». Беларуска расказала, як ратуе дзікіх жывёл
У Камянецкім раёне ў вясковы двор забрыў заблукалы лебедзь
Гаваркі крумкач, яркія паўліны, мілыя лісіцы і яшчэ шмат дзікіх жывёл знайшлі прытулак у вёсцы непадалёк ад Маладзечна
Каментары
Вельмі прыемныя людзі Шушлянікавы; зычу шмат здароўя і сіл.