Навукоўцы сцвярджаюць, што мы няправільна гуляем са сваімі сабакамі. А як правільна?
Проста кідаць мячык ці палку — не найлепшы варыянт.
Для многіх з нас прагулка з сабакам выглядае стандартна: мы кідаем мяч або палку, а наш гадаванец іх прыносіць. Але навукоўцы з Лінчэпінгскага ўніверсітэта (Швецыя) сцвярджаюць, што аднаго толькі кідання мячыка недастаткова для таго, каб паміж гаспадаром і жывёлай сфармавалася паўнавартасная прыхільнасць.
У межах новага даследавання, на якое звяртае ўвагу Daily Mail, даследчыкі прааналізавалі найлепшыя спосабы ўзаемадзеяння людзей з сабакамі для стварэння трывалай сацыяльнай сувязі.
У маштабным эксперыменце прынялі ўдзел амаль 3000 уладальнікаў сабак. Іх падзялілі на тры групы. Першай групе было даручана больш часу прысвячаць менавіта гульням з сабакам; другой — больш трэніраваць сабаку; трэцяя ж была кантрольнай, дзе жыццё працягвалася ў звыклым рэжыме.
Вынік быў ашаламляльны: усяго праз чатыры тыдні гаспадары з першай групы (якая актыўна гуляла) адзначылі значнае ўмацаванне сувязі са сваімі любімцамі. Сабакі сталі больш ласкавымі і часцей самі прапаноўвалі пагуляць. Пры гэтым у дзвюх іншых групах ніякіх паляпшэнняў не назіралася.
Такім чынам, як адзначаюць аўтары даследавання, ключ да сэрца сабакі ляжыць праз сацыяльную гульню, якая патрабуе ўзаемнай увагі і эмацыйнай уцягнутасці.
Яны прапануюць замяніць звычайны «апорт» на больш інтэрактыўныя варыянты, такія як перацягванне цацкі, хованкі або спаборніцтва «хто першы дабярэцца да цацкі».
Навукоўцы тлумачаць: сабакі — унікальныя істоты, бо яны гатовыя гуляць з чалавекам усё жыццё. Гэтая рыса з'явілася ў працэсе прыручэння менавіта для ўмацавання кантакту з людзьмі.
Асабліва важна гэта для тых, хто бярэ дарослага сабаку з прытулку. У такіх выпадках гаспадар прапускае «акно сацыялізацыі», якое бывае ў шчанячым узросце. Сумесныя гульні — гэта найлепшы і самы хуткі спосаб запоўніць гэты прабел і пабудаваць новыя даверлівыя адносіны нават са сталым сабакам.
Цікава, што прыносіць цацку любяць не толькі сабакі — каты таксама часта не супраць такой забавы. Даследаванне навукоўцаў з Нартумбрыйскага ўніверсітэта (Вялікабрытанія) паказала, што каты гуляюць у апорт па сваіх правілах. Большасць з іх гатовыя прынесці прадмет не больш за пяць разоў, пасля чаго губляюць цікавасць, а самыя пераборлівыя будуць бегаць толькі за строга вызначанымі рэчамі.
Некаторыя каты таксама неахвотна нясуць прадмет непасрэдна да гаспадара. Часам яны кідаюць яго ўсё далей і далей ад чалавека, каб у выніку ўжо сам гаспадар быў вымушаны пайсці і «прынесці» цацку свайму ўлюбёнцу.
Каментары