Navukoŭcy śćviardžajuć, što my niapravilna hulajem sa svaimi sabakami. A jak pravilna?

Dla mnohich z nas prahułka z sabakam vyhladaje standartna: my kidajem miač abo pałku, a naš hadavaniec ich prynosić. Ale navukoŭcy ź Linčepinhskaha ŭniviersiteta (Šviecyja) śćviardžajuć, što adnaho tolki kidańnia miačyka niedastatkova dla taho, kab pamiž haspadarom i žyviołaj sfarmavałasia paŭnavartasnaja prychilnaść.

U miežach novaha daśledavańnia, na jakoje źviartaje ŭvahu Daily Mail, daśledčyki praanalizavali najlepšyja sposaby ŭzajemadziejańnia ludziej z sabakami dla stvareńnia tryvałaj sacyjalnaj suviazi.

U maštabnym ekśpierymiencie pryniali ŭdzieł amal 3000 uładalnikaŭ sabak. Ich padzialili na try hrupy. Pieršaj hrupie było daručana bolš času pryśviačać mienavita hulniam z sabakam; druhoj — bolš treniravać sabaku; treciaja ž była kantrolnaj, dzie žyćcio praciahvałasia ŭ zvykłym režymie.

Vynik byŭ ašałamlalny: usiaho praz čatyry tydni haspadary ź pieršaj hrupy (jakaja aktyŭna hulała) adznačyli značnaje ŭmacavańnie suviazi sa svaimi lubimcami. Sabaki stali bolš łaskavymi i čaściej sami prapanoŭvali pahulać. Pry hetym u dźviuch inšych hrupach nijakich palapšeńniaŭ nie nazirałasia.

Takim čynam, jak adznačajuć aŭtary daśledavańnia, kluč da serca sabaki lažyć praz sacyjalnuju hulniu, jakaja patrabuje ŭzajemnaj uvahi i emacyjnaj uciahnutaści.

Jany prapanujuć zamianić zvyčajny «aport» na bolš interaktyŭnyja varyjanty, takija jak pieraciahvańnie cacki, chovanki abo spabornictva «chto pieršy dabiarecca da cacki».

Pavialičyć

Navukoŭcy tłumačać: sabaki — unikalnyja istoty, bo jany hatovyja hulać z čałaviekam usio žyćcio. Hetaja rysa źjaviłasia ŭ pracesie pryručeńnia mienavita dla ŭmacavańnia kantaktu ź ludźmi.

Asabliva važna heta dla tych, chto biare darosłaha sabaku z prytułku. U takich vypadkach haspadar prapuskaje «akno sacyjalizacyi», jakoje byvaje ŭ ščaniačym uzroście. Sumiesnyja hulni — heta najlepšy i samy chutki sposab zapoŭnić hety prabieł i pabudavać novyja davierlivyja adnosiny navat sa stałym sabakam.

Cikava, što prynosić cacku lubiać nie tolki sabaki — katy taksama časta nie suprać takoj zabavy. Daśledavańnie navukoŭcaŭ z Nartumbryjskaha ŭniviersiteta (Vialikabrytanija) pakazała, što katy hulajuć u aport pa svaich praviłach. Bolšaść ź ich hatovyja prynieści pradmiet nie bolš za piać razoŭ, paśla čaho hublajuć cikavaść, a samyja pieraborlivyja buduć biehać tolki za stroha vyznačanymi rečami.

Niekatoryja katy taksama nieachvotna niasuć pradmiet niepasredna da haspadara. Časam jany kidajuć jaho ŭsio dalej i dalej ad čałavieka, kab u vyniku ŭžo sam haspadar byŭ vymušany pajści i «prynieści» cacku svajmu ŭlubioncu.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0