«Ja nie zmahła b daravać sabie, kali b syšła z płoščy»

U noč na 4 krasavika ŭ Miensku j Žodzinie na svabodu vyjšli 200 čałaviek. Kala tysiačy čałaviek sustrakali ich la turemnych bramaŭ. Repartaž Siamiona Piečanka.

Pavialičyć

Palitviaźni žodzinskaj turmy vychodziać na volu.

Fota Andreja Lankieviča

La prymalnika-raźmierkavalnika a 2-j nočy na Akreścina sabrałasia niekalki socień čałaviek. Vulica była zastaŭlenaja aŭtamabilami. Na śniezie hareli śviečki, vystaŭlenyja ŭ formie serca. Moładź fatahrafavałasia, hrełasia harbataj. Razmovy, śmiech maładzionaŭ i naściarožanyja čakańniem tvary baćkoŭ, vychaplenyja ź ciemry ŭspyškami fotaaparataŭ, – tak prachodziŭ čas u čakańni vychadu viaźniaŭ.

Kala 3-j nočy ludziej sabrałasia hetulki, što stała niemahčyma padjechać na aŭtamabili.

Pierad uvachodam ludzi stvaryli žyvy kalidor. Źjaviłasia vialikaja raściažka z nadpisam «Razam!».

Pieršaha vyzvalenaha natoŭp sustreŭ moŭčki, ale nastupnych vyzvalenych vitaŭ avacyjami i krykami «Słava hierojam!». A voś rodnyja vinšujuć maładziona, jaki za kratami adznačyŭ svoj dzień narodzinaŭ. Natoŭp skanduje «Z dniom narodzinaŭ!», siabry nalivajuć šampanskaje. Padnosiać jašče šampanskaha – im častujuć kožnaha vyzvalenaha. U kahości źjaŭlajucca pakunki SD ź biełaruskaj muzykaj. Ich taksama dorać kožnamu. Nie, nia ŭsim. Adnaho maładziona adrazu padchapili baćki, adviali ŭbok i pačali ŭščuvać.

Vychodzić polskaja žurnalistka Vieranika Samalińskaja. Pieršyja słovy Vieraniki na voli ŭpeŭnivajuć – jana zusim nie škaduje ab tym, što ź joj zdaryłasia: «Tut ja paznajomiłasia z najlepšymi dziaŭčatami Biełarusi».

Ataka na namiotavy haradok zaśpieła Vieraniku ŭ čarzie pa harbatu. Padčas zahruzki ŭ MAZy jaje nie čapali, ale jana stała śviedkaj źbićcia jak chłopcaŭ, tak i dziaŭčat. Na Akreścina polku doŭhi čas nie mahli aformić. Potym stała viadoma, što pry sprobie patrapić da jaje ŭ budynak raź-mierkavalnika byŭ źbity polski konsuł. «Kab vašyja milicyjanty raptam atrymali takuju kolkaść nia stomlenaj stajańniem na płoščy moładzi, a sapraŭdnych złačyncaŭ, to aničoha b nie zrabili – dziejničali krajnie nieprafesijna», – miarkuje jana.

Dziaŭčyna narakaje na ŭmo-vy: adsutnaść hihijeničnych srodkaŭ, choład i niajakasnuju ježu.

Sud polskaja žurnalistka nazyvaje farsam. «Mnie admovili ŭ pierakładniku, i zrazumieć toje, što było ad ruki nieachajna napisana ŭ pratakole, ja nie zmahła». Joj adno patłumačyli, što svaje 10 sutak jana budzie adbyvać za ŭdzieł u niesankcyjavanym mierapryjemstvie, vykrykvańni antydziaržaŭnych lozunhaŭ «Žyvie Biełaruś!» i «Dałoŭ Łukašenku!».

U časie adsiedki Vieraniku vyklikali na dopyt. Ź joj hutaryŭ «bardzo miły» hebist. Jaho cikaviła («nie dla pratakołu») jaje staŭleńnie da kryminalnaha pieraśledu aktyvistaŭ niezarehistravanaha «Maładoha frontu». Vieranika, jakaja abaraniła mahistarskuju pracu na temu represijaŭ u sacyjalistyčny čas, pavodziłasia na dopycie aściarožna.

U kamery Vieranika paznajomiłasia z teležurnalistkaj Hramadzkaha telebačańnia Hruzii Nino Hijorhabijani, jakuju zatrymali razam z aperataram Hieorhijem Łahidze padčas zdymak repartažu la Akreścina, abvinavaciŭšy ŭ tym, što zdymačnaja hrupa pracuje biez akredytacyi. Užo potym žurnalistka atrymała 5 sutak aryštu za «drobnaje chulihanstva». Na siońnia jana ŭžo adbyła svoj termin i źjechała ŭ Kijeŭ aśviatlać sustreču prezydentaŭ Ukrainy i Hruzii (što praŭda, vizyt adkładzieny).

Najbolš polskuju žurnalistku ŭrazili našyja dziaŭčaty, jakija ciaham usiaho terminu vielmi mužna trymalisia. «Jany ŭsłych čytali «Quo vadis» pa-biełarusku, i ja adčuvała, nakolki hety tvor pasuje da sytuacyi».

Tolki apošniuju noč pierad vyzvaleńniem dziaŭčyna praviała ŭ kampanii niepalityčnaha kantynhientu – dźviuch bamžych, nielehałki-ŭzbečki i dziaŭčyny, jakuju zatrymali za kradziež.

Vieranika zusim nia kajecca, što ŭnačy z 23 na 24 sakavika vybrała sabie los nie žurnalistki, a ŭdzielnicy padziejaŭ. «Potym ja astatak žyćcia nie zmahła b daravać sabie, kali b syšła z płoščy», – kaža lublinskaja karespandentka «Hazety vyborčaj».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0