Dva bardy na adnoj scenie

Pavialičyć

16 sakavika a 18.00 u małoj zali KZ «Minsk» adbudziecca supolny kancert paetaŭ‑bardaŭ Eduarda Akulina i Alesia Kamockaha. Viečaryna stanie padvojnaj prezentacyjaj: alboma Eduarda Akulina «Pieśni Załatoj Kryvii» i zaplanavanaj da vychadu ŭ chutkim časie kružełki Alesia Kamockaha.

«Ideja zrabić supolny kancert pryjšła padčas prezentacyi dysku Eduarda Akulina «Pieśni Załatoj Kryvii», jakaja adbyłasia ŭ Čyrvonym kaściole. Tady mnohija achvotnyja prosta nie zmahli patrapić na kancert — nie chapiła miesca!» — raskazvaje arhanizatar imprezy Vital Supranovič.

«Kancert stanie druhim krokam u prezentacyi novaha dysku, — kaža Eduard Akulin, — i mianie vielmi ciešyć, što na im budzie pradstaŭleny i budučy albom majho siabra Alesia Kamockaha. Dahetul našyja tvorčyja darohi pierasiakalisia tolki zredčas, epizadyčna. Choć mnie zaŭsiody zdavałasia, što my ź im vielmi blizkija pa piesiennaj stylistycy i maniery vykanańnia».

Čas i miesca:
16 sakavika ŭ małoj zali KZ «Minsk»
Pačatak a 18:00.
Kvitki ad 10.000 da 18.000 pradajucca ŭ kasie KZ «Minsk» i ŭpierachodzie na pł. Jakuba Kołasa.

Atrymać infarmacyju pra kancert i bilety možna pa telefonach: 766-24-25, 649-08-88.

Krychu infarmacyi pra bardaŭ.

Eduard Akulin — paet, pierakładčyk, bard. Łaŭreat Pieršaha nacyjanalnaha fiestyvalu biełaruskaj bardaŭskaj pieśni (1993).

Aŭtar knih paezii: "Les dzionnaha aśviatleńnia" (1988), "Piaščota liŭnia" (1990), "Kryło anioła" (1995), "Radno"( 2000), "Niepryčaleny čovien" (2003), "Maleńkaje ja — heta Ja..." (pierakład aŭstryjskaj piśmieńnicy Miry Łobe), dramatyčnaj misteryi "Na Kalady" (1996), šmatlikich pierakładaŭ z ukrainskaj, polskaj, litoŭskaj i niamieckaj movaŭ. Bardu naležać mahnitaalbomy: "Maja Kryvija" (1995), "Jak jana i ja" (2000), dyski "Napačatku była Pieśnia" (2003), “Pieśni Załatoj Kryvii” (2008).

“Pieśni załatoj Kryvii” abjadnali ŭ sabie dva maje papiarednija mahnitaalbomy – “Maja Kryvija” i “Jak jana i ja”. Kancert stanie druhim krokam u prezientacyi novaha dysku, i mianie vielmi ciešyć, što na im budzie pradstaŭleny i budučy albom majho siabra Alesia Kamockaha. Ja daŭno maryŭ ab supolnym muzyčnym prajekcie z Alesiem Kamockim. Dahetul našyja tvorčyja darohi pierasiakalisia tolki zredčas, epizadyčna. Choć mnie zaŭsiody zdavałasia, što my ź im vielmi blizkija pa piesiennaj stylistycy i maniery vykanańnia. Impreza, jakaja adbudziecca 16 sakavika – heta adna z šerahu prezientacyj “Piesień załatoj Kryvii” zapłanavanych ŭ hetym hodzie, i, darečy, nie tolki ŭ Minsku. Źbirajusia taksama zapisać novy kampakt-dysk jašče da kanca hetaha hoda, urešcie paradavać prychilnikaŭ majoj paezii vychadam novaha zbornika vieršaŭ. Da taho ž, maru vydać sioleta aŭtarskuju Antałohiju pierakładaŭ sučasnaj ukrainskaj paezii -- “Ukrainski majdan”, pracy nad jakoj byli addadzieny astatnija dva hady žyćcia. Jak bačycie, płany hrandyjoznyja. Ale z Boskaj dapamohaju pastarajusia ich vykanać!” – havoryć Eduard Akulin pra svaju płytku, kancert i bližejšyja spravy.

Aleś Kamocki - biełaruski paet, vykanaŭca ŭłasnych piesień. Aŭtar knih : “Sproba iści pa rasie” (1997), “Naspadziavanaje” (2004), “Kraj” (fotaalbom) (2005), albomaŭ “Pieršy sšytak” (1986), “Zorka spahady” (1999), “Psałmy i bałady” (2000), “Asianina” (2001), “Dym” (2002), “Dom” (2003), “Dach” (2006). Udzielničaŭ u prajektach “Jak usio ŭ žyćci” (1998) na tvory Uładzimira Žyłki; “Vino daždžoŭ” (2002) na tvory Uładzimira Karatkieviča; “Paraviny hodu” (2003); “Byvajcie zdarovy! Bella Ciao” (2004).

Darja Haroška

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0