Łukašenka znoŭ vystupiŭ pierad AAN: Anarchii i hvałtu nikoli nie budzie miesca na biełaruskaj ziamli — navat pad łozunhami demakratyi

Alaksandr Łukašenka pozna nočču pa biełaruskim časie vystupiŭ u ahulnaj dyskusii 70-j siesii Hienieralnaj asamblei Arhanizacyi Abjadnanych Nacyj u Ńju-Jorku. Poŭny tekst pramovy nadrukavała BiełTA. Pryvodzim asnoŭnyja vytrymki.

U pačatku vystupu kiraŭnik dziaržavy zaŭvažyŭ, što pieryjad chałodnaj vajny, što paśledavaŭ adrazu sa skančeńniem Druhoj suśvietnaj, znoŭ raskałoŭ śviet na supraćlehłyja błoki, a raspad SSSR znoŭ nie prynios nadziei na mir.

«Siońnia my sutyknulisia z zusim novymi hieapalityčnymi realijami i vajennymi kanfliktami, — zaŭvažyŭ Łukašenka. — Pra heta ŭžo mnohija pramoŭcy kazali. Nazirajecca biesprecedentnaja napružanaść u mižnarodnych adnosinach. Usio bolš vyrazna prajaŭlajucca pahrozy, na jakija pakul niama adkazu».

«Kancentrujučysia na sprečkach pa druhasnych pytańniach, supolnaść vypuściła z pola zroku źjaŭleńnie ahresiŭnych terarystyčnych hłabalnych hrupovak», — miarkuje kiraŭnik biełaruskaj dziaržavy.

Na jaho dumku, usia sistema mižnarodnaj biaśpieki pieražyvaje surjozny kryzis. Nie spyniajucca sproby naviazać peŭnuju madel raźvićcia inšym dziaržavam.

«U vyniku źniešniaha ŭmiašańnia, ekspartu «kalarovych» revalucyj i štučnaj źmieny režymaŭ stabilnyja pierš za ŭsio krainy pahruzilisia ŭ chaos i anarchiju. Heta ŭsio prykryvajecca demakratyjaj», — skazaŭ jon.

«Zamiest abiacanaj demakratyi i roskvitu ludzi ŭ hetych krainach pieražyvajuć žudasnyja pakuty i vymušanyja ratavacca ŭciokami. Natoŭpy mihrantaŭ šturmujuć siońnia Jeŭropu. I heta taksama stała vostraj mižnarodnaj prablemaj. Siońnia my ŭsie ŭ bolšaj stupieni zaležym adzin ad adnaho. Dziejanni adnoj dziaržavy naŭprost zakranajuć intaresy mnohich inšych. Nieparažalnych krain bolš nie isnuje», — zaŭvažyŭ biełaruski lidar.

Na dumku kiraŭnika biełaruskaj dziaržavy, surjoznuju niebiaśpieku dla stabilnaści śvietu ŭjaŭlajuć hłabalnyja ekanamičnyja pahrozy.

Valutnyja vojny, sankcyi, pieradzieł syravinnych rynkaŭ, niedobrasumlennaja kankurencyja i inšyja niehatyŭnyja źjavy abvastrajuć suśvietny kryzis.

Vychad z hetaha tupika bačycca adzin, — miarkuje Łukašenka. — Usiebakovaje ŭzajemadziejańnie ekanomik roznych krain, pošuk aptymalnych šlachoŭ ŭstojlivaha raźvićcia dla ŭsioj suśvietnaj supolnaści, a nie asobnych krain. I vielmi važnaja pry hetym padtrymka biednych i samych biednych dziaržaŭ.

Tolki ahulnymi namahańniami my zmožam vyvieści novuju formułu ŭsieahulnaha ŭzajemavyhadnaha supracoŭnictva, vykazaŭ mierkavańnie jon.

«Biełaruski bok prapanuje, kab jaho asnovaj stała ideja intehracyi intehracyj jak najbolš aktualnaja tendencyja sučasnaha śvietu. Pahladzicie, kolki novych intehracyjnych abjadnańniaŭ źjaviłasia za apošnija hady», — skazaŭ Łukašenka i pryvioŭ prykład «uzajemadziejańnia Jeŭrapiejskaha i Jeŭrazijskaha ekanamičnaha sajuzaŭ, maštabnaha prajekta Vialikaha šaŭkovaha šlachu, stvareńnia Tranścichaakijanskaha partniorstva i transatłantyčnyja zony svabodnaha handlu i dziasiatkaŭ inšych».

«U apošni čas pad hučnyja zakliki da maksimalnaj svabody ŭ šerahu krain padviarhajucca vyprabavańniu na tryvałaść asnovatvornyja asnovy čałaviečaha hramadstva: siamja, maral, maralnaść», — źviarnuŭ uvahu Łukašenka.

«Biezadkaznyja sacyjalnyja idei mohuć pryvieści da novaha raskołu pamiž roznymi kulturami, sparadzić žorstkaje relihijnaje nieprymańnie, mižnacyjanalnyja kanflikty. Zadumvajucca ci pra nastupstvy svaich słovaŭ i dziejańniaŭ «sacyjalnyja navatary»?», — dadaŭ jon.

«Zadumvajučysia nad padobnymi prablemami, nielha nie pryjści da adnoj dumki. Padobna na toje, što hłybinnaja krynica hetych kryzisaŭ i pahroz adna: štučny kult indyvidualnych pravoŭ i svabod čałavieka ŭ škodu hramadskim intaresam.

Prykryvajučysia łozunham pravoŭ čałavieka, apraŭdvajucca źviaržeńnie uradaŭ, razbureńnie dziaržaŭ i vajny za resursy. Nasadžajucca mietady chaosu i anarchii. Kultyvujucca drapiežnickija staŭleńnie da pryrody i imknieńnie da nažyvy. Heta pryvodzić da dehradacyi śviadomaści ludziej, kali niečyja pierakručanyja kapryzy ŭzvodziacca ŭ normu».

«Takija padychody dajuć zialonaje śviatło raskładańniu hramadstva, razbureńniu maralnych asnoŭ i maralnych kaštoŭnaściaŭ čałaviectva. Źnikaje miaža pamiž dabrom i złom».

«Paradaksalna, ale ŭ XXI stahodździe čałaviectva ŭstupiła ź vialikaj kolkaściu słabych i małaefiektyŭnych dziaržaŭ. Što takoje słabaja dziaržava? Heta adsutnaść zakonnaści, adsutnaść stabilnaści, aburalnaje niaroŭnaść i krajniaja biednaść, adsutnaść matyvacyi i zdarovaj marali ŭ moładzi», — spytaŭ Łukašenka.

«My ŭ Biełarusi heta vielmi dobra razumiejem. Na praciahu apošnich dvuch dziesiacihodździaŭ my metanakiravana budavali suvierennuju dziaržavu z sacyjalna aryjentavanaj ekanomikaj. Nadavali i praciahvajem nadavać samuju pilnuju ŭvahu ŭmacavańniu siamji i samarealizacyi moładzi».

«Z poŭnaj upeŭnienaściu mahu zapeŭnić usich, što anarchii, biaźmiežžu i hvałtu nikoli nie budzie miesca na biełaruskaj ziamli - ni pad jakimi łozunhami, u tym liku demakratyi. My dastatkova mocnyja i ŭpeŭnienyja ŭ sabie, kab nie dapuścić ich prychodu da nas zvonku!», — upeŭnieny biełaruski lidar.

«Stabilnaja Biełaruś pa-raniejšamu budzie zastavacca donaram rehijanalnaj i mižnarodnaj biaśpieki. My majem namier budavać roŭnyja, uzajemavyhadnyja i pavažlivyja adnosiny z usimi krainami śvietu», — skazaŭ Łukašenka.

«Dla nas ujaŭlaje asablivuju kaštoŭnaść dobrasusiedstva i ŭzajemadapamoha. Tamu my imkniemsia siońnia da mirnaha ŭrehulavańnia kryzisu ŭ brackaj Ukrainie i ŭ inšych haračych kropkach płaniety».

U zaviaršeńnie vystupu Łukašenka pryvioŭ prykład Nelsana Mandeły.

«Hety niezłamany zmahar za spraviadlivaść u śviecie, źviartajučysia da sučaśnikaŭ, skazaŭ: «Časam na pakaleńnie vypadaje los stać vialikim. Vy možacie stać hetym pakaleńniem». Vielmi spadziajusia, što takaja dola vypadzie mienavita našamu pakaleńniu. Ja vieru, što my znojdziem u sabie siły i zdarovy sens zrabić usio, kab źmianić śviet da lepšaha. Inšaha nie dadziena»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0