Napieradzie – vosień

Napieradzie vosień. Čas Kanstytucyjnaha aktu i refierendumu ŭ Biełarusi j Rasii (druhoje «ŭźjadnańnie Hiermanii» — dvuch častak «adnaho narodu», pra što jany marać na praciahu ŭsioj svajoj historyi). Piša Aleś Kiebik.

Novaje rasijskaje kiraŭnictva siońnia nacelenaje tolki na pieramohi — u muzycy, sporcie, kosmasie, hieapalitycy. A što moža stać najlepšym viancom karjery Pucina, čym pašyreńnie terytoryi i pavieličeńnie nasielnictva krainy? Vobraz źbiralnika «ziamiel ruskich» harantuje jamu miesca siarod pieršych asobaŭ rasijskaha panteonu. Na ŭsie viaki. A tut jašče ŭsie tuzy na rukach. Kali takoje paŭtorycca…

Napieradzie vosień. Čas raźvitańnia z Łukašenkam. Bo kab dałučyć narešcie Biełaruś «šaściu hubierniami», nie staje adnaho — prybrać prezidenta, jaki tak piačecca pra svaju paŭnaŭładnaść, što navat atajasamiŭ jaje ź niezaležnaściu krainy. Adnak chto vysoka załazić, toj nizka padaje. Zdavałasia, lezieš na skału, a skała raz — i pieratvarajecca ŭ piasok. U Kramli daŭno zrazumieli, što adziny sposab pazbavicca ad Łukašenki — destabilizavać jaho jak palityka, kiraŭnika, čałavieka. A dla hetaha prydaducca vybuchi ŭ miescach skapleńnia narodu. Jašče treba vyrvać «stanavy chrybiet» Łukašenki — Šejmana. Najlepiej — rukami samoha Łukašenki, kab zrabiŭ heta pad ciskam i ad biezvychodnaści. Tady jon adčuje, što ziamla papłyła pad nahami i jon užo całkam nie vałodaje situacyjaj. Adziny centr siły ŭ krainie rassypajecca na mnostva centraŭ. Siłaviki ŭsiakija, namienkłatura na miescach i za plačyma, dyrektarat… I siarod ich źjaŭlajecca, kab stać hałoŭnym, voś hety — parłamient.

Napieradzie vosień. Čas vybaraŭ u parłamient RB. Jaho rola choć i maryjanietkavaja, ale hetaj vosieńniu vyrašalnaja. Heta jon, novy parłamient, całkam kupleny Kramlom, pavinien budzie adchilić ad ułady demaralizavanaha prezidenta i padpisać usie papierki pra doŭhačakanaje ŭźjadnańnie bratnich narodaŭ i krain. Dla hetaha tam pavinien źjavicca nie taki sonny i biazvolny elemient. Krychu bolš rašučaści. Łukašenka havoryć pra faktyčnuju libieralizacyju vybaraŭ u pałatu pahasłym hołasam, bo adčuvaje, što tam — jaho mahiła.

Što moža pieraškodzić takomu scenaru raźvićcia padziej? Zachad? Ale ž napieradzie vosień. Čas prezidenckich vybaraŭ u ZŠA — hałoŭnaha haranta niezaležnaści Biełarusi (abaviazki byli ŭziatyja na siabie Amierykaj naŭzamien za jadziernuju zbroju, jakuju ź Biełarusi vyvieźli za Šuškievičam). Ale hetaj vosieńniu Štatam budzie mienš za ŭsio baleć hałava pra Biełaruś. Mahčyma, jany admoviacca ad harantyjaŭ, kab nie svarycca z Rasijaj (jakaja dziela smačnaha kavałka zapluščyć vočy na PRA ŭ Čechii, na Hruziju ź sieparatystami, na presinh ZŠA na Blizkim Uschodzie), kab pazbavicca ad svajho hałoŭnaha razdražnialnika ŭ hetym kancy śvietu — ad Łukašenki. Raptam ich harantyi našaj niezaležnaści pravalacca kudyści ŭ razłom pamiž prezidenctvam Buša i prezidenctvam nastupnika, i ni toj ni toj nie paniasuć ciažaru adkaznaści za kastrubavataje vyrašeńnie kastrubavataj prablemy. Niejak tak samo atrymałasia…

Mahčyma, «uźjadnańniu» zapiarečać sami biełarusy? Ale napieradzie vosień i jašče šmat času dla taho, kab usie zavadatary niazhody byli niejtralizavanyja. Pačali z samych jarkich, choć i biaździejnych, z samych znakavych i simvaličnych. Bieły Lehijon — najbolš zapaminalnaja arhanizacyja, što dekłaravała abaronu niezaležnaści Biełarusi lubymi sposabami. Siońnia ich sadziać u turmy jak terarystaŭ. Heta značyć, što zaŭtra jak terarysta zmohuć pasadzić luboha, chto vykažacca ŭ abaronu niezaležnaści krainy.

A napieradzie vosień — čas pieravodu strełak.

Biełarusy ŭ cełym mocna asłablenyja ŭ płanie nacyjanalnaj samaśviadomaści, kab baranić svaju niezaležnaść. Na takoje asłableńnie ŭžo piatnaccać hadoŭ pracuje prapahandysckaja mašyna Łukašenki. Dyktataru dobra, kali jon adzinaŭładny i mocny pry abyjakavym da ŭsiaho, biazvolnym narodzie. A kali nie? Kali dyktataru hajkami ŭdaryła pa hlinianych nahach i kałos zahajdaŭsia? I vakoł — nikoha, chto b pryjšoŭ na dapamohu, a tolki tyja, chto zaŭziata kryčyć: dabi jaho!

Biada nie ŭ tym, što adnojčy my «pračniemsia biez Łukašenki», a ŭ tym, što «pračniemsia ŭ inšaj krainie». Stolki hadoŭ jon vyhaniaŭ z nas nacyjanalnuju hodnaść, a sam pastupova pahružaŭsia ŭ tvań «sajuznaj dziaržavy», chalaŭnych kredytaŭ, tannaha hazu, u atačeńnie efesbešnikaŭ, dy ŭrešcie akazaŭsia pa horła ŭ bahnie. Ź jaje jon užo nie vybieracca nikoli. Navat kali nie hetaj vosieńniu jana zasmokča jaho kančatkova. Tym časam jaho rasijskija kalehi z pjanieńkich raskradalnikaŭ savieckaj spadčyny pieratvarylisia ŭ stvaralnikaŭ novaj Rasii, čyj mietad — blic‑kryh i anšlus. U ich dastatkova hrošaj, kab kupić lubuju pieramohu, asabliva kali heta nabytak biesterminovaje vartaści — cełaja kraina ŭ samym centry Jeŭropy.

Aleś Kiebik, hazeta Svaboda

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0