Ab hetym zajaviŭ Alaksandr Łukašenka ŭ čas naviedvańnia na Vialikdzień Śviata-Błahavieščanskaha Ladzienskaha chrama ŭ Smalavickim rajonie, pieradaje BIEŁTA.
«Ja zaraz nie baču, što my ŭ čymści pamylilisia. Pakul. Usiakaje moža być. Ale navat vy, ludzi nie nastolki załučanyja ŭ hety praces, bačycie, što biełarusy zrabili pravilna. Ja sychodziŭ z taho, što vy sami trymajecie svajo žyćcio ŭ svaich rukach i lepš rasparadziciesia, čym ja ci, moža być, Haspodź», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka
Jon pierakanany, što biełarusy projduć hety pieryjad hodna.
«Uvaskresieńnie Chrystova — heta śviedčańnie pieramohi dabra nad złom, heta prykład samaachviarnaści. I tamu my nie pavinny chavacca za ścienami chrama i bajacca zajści ŭ chram. Tamu što Jon nie bajaŭsia, a achviaravaŭ dziela ludziej. Čamu ž my schavalisia? Hetaje pytańnie žyćcio pierad kimcci z časam pastavić. I heta treba pamiatać», — adznačyŭ kiraŭnik dziaržavy.
Alaksandr Łukašenka rastłumačyŭ, što vyrašyŭ adyści ŭ bok ad tradycyjnych śviatočnych słoŭ, pakolki mnohich ludziej chvaluje situacyja ŭ krainie. «Davajcie kazać adkryta: z-za našaj Kanstytucyi ŭsio ž taki ad prezidenta ŭ našaj krainie šmat što zaležyć. I ja vam ščyra i sumlenna kažu pra tuju palityku, jakaja budzie nadalej pravodzicca pry ciapierašniaj uładzie.
A chto maje racyju, chto vinavaty, stanie zrazumieła litaralna praz čatyry-piać miesiacaŭ, kali vy budziecie vyznačacca, chto budzie vami kiravać, jakaja budzie ŭ vas ŭłada. I nichto na vas cisnuć nie budzie, heta vy vyrašycie sami. Ale ja vam harantuju, što čarhovyja vybary ŭ našaj krainie projduć absalutna sumlenna i prystojna. My sumlenna i prystojna budziem kazać vam pra budučyniu, budziem raspaviadać pra toje, jak raźvivajecca naša kraina i jak budzie raźvivacca», — zajaviŭ biełaruski lidar.
Jon źviarnuŭ uvahu, što pnieŭmanii, pra jakija siońnia tak šmat havorać, — heta tolki małaja častka ad usich isnujučych nie mienš niebiaśpiečnych chvarob. «U nas šmat ludziej, u jakich sardečna-sasudzistyja zachvorvańni, jakija pakutujuć ad ankałohii, cukrovaha dyjabietu, atłuścieńnia», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
Jon zaŭvažyŭ, što śmiarotnaść ad pnieŭmanii, jakaja raźvivajecca na fonie karanavirusnaj infiekcyi, zusim małaja. Pamirajuć ludzi, zdaroŭje jakich padkasili šmatlikija inšyja zachvorvańni. U suviazi z hetym jon zaklikaŭ pažyłych ludziej, asabliva z chraničnymi chvarobami, źviartacca da miedykaŭ pry pieršych ža simptomach infiekcyi i nie čakać da apošniaha, zajmajučysia samalačeńniem. «Pabieražycie siabie, padumajcie pra heta, — zaklikaŭ kiraŭnik dziaržaŭ. - Našy daktary małajcy ŭ hetym płanie: jany ŭžo zaryjentavalisia, vyciahvajuć samych ciažkich chvorych».
«Kali vy zrobicie maleńki krok nasustrač svajmu zdaroŭju, u nas z zaŭtrašniaha dnia budzie lepš. Usio zaležyć ad nas z vami. Ja vam abiacaju, što naša ŭłada — jana kamuści padabajecca, nie padabajecca — zrobić usio dla taho, kab vy byli abaronieny. Tolki vy zrabicie maleńki krok nasustrač svajmu zdaroŭju, tamu, pra što vy marycie. Kali my budziem razam, usio budzie dobra», — skazaŭ na zakančeńnie kiraŭnik dziaržavy.
Ciapier čytajuć
«Adhuknuŭsia na 95% abjaŭ — i ŭsie admovili». Rasijaninu nie chočuć zdavać kvateru ŭ Hrodnie1
Kamientary