Śviatłana Kurs: Nie prymaju, što nam, naščadkam Jaśki, haspadara z-pad Vilni, admaŭlajuć u honary
Viadomaja piśmieńnica vykazałasia ŭ siabie ŭ fejsbuku nakont taho, što ŭ Varšavie na ŭračystaści z nahody 160-hodździa pačatku antyrasijskaha paŭstańnia 1863 hoda nie zhadali ŭniosak biełarusaŭ.
«Ja ŭsio-tki vykažusia, i vykažusia tak, jak mnie Boh na dušu pakłaŭ, nie strymlivajučysia. Ja hłyboka rasčaravanaja i abražanaja tym, što ŭčora našamu narodu nie dali słova skazać i vianok pakłaści na śviatkavańni 160-hodździa našaha ahulnaha paŭstańnia. Nibyta naša słova, naša kroŭ i naša śmierć ničoha nie vartyja. Heta było zroblena, ja padazraju, na zapyt ukrainskaj dziaržavy.
Ja razumieju ich horyč i bol. Ale nie prymaju i nie prymu taho, što nam, naščadkam Jaśki, haspadara z-pad Vilni, admaŭlajuć u honary.
Tamu što ŭ turmach i mahiłach i ciapier dziasiatki tysiač našych zmaharoŭ. A inšyja ŭ tulańni, biazdomji, paniaviercy, adrezanyja ad Baćkaŭščyny i siamji, ad svaich baćkoŭ starych, jakich nie mohuć dahledzieć i pachavać. Ale viedajecie što? My i heta źniasiom z hodnaściu i stojkaściu, bo my razumnyja, hordyja i stojkija, zakachanyja ŭ svoj kraj i ŭ ahulnuju čałaviečnaść. I my možam dzialić vołas načaćviora.
Ja hanarusia nie tym, što naradziłasia biełaruskaj — bo my taho nie vybirajem — a tym, što ja sto tysiač razoŭ vybieru joj być. Žyvie Biełaruś. Pamiatajma našych hierojaŭ i hieraiń».
Zialenski pavinšavaŭ sa 160-hodździem paŭstańnia 1863 hoda, nie zhadaŭšy Biełaruś i biełarusaŭ
-
«Vy viedajecie, što bolšaść biełarusaŭ ličać vas nikčemnymi chałujami?»
-
Cyhankoŭ: Babaryka značna bližejšy da pazicyi ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj, čym da vykazvańniaŭ «babarykancaŭ»
-
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»
Palaki kuplajuć damy ŭ Biełarusi — cikaviacca, ci chopić na žyćcio jeŭrapiejskaj piensii, i radujucca śmiešnym vydatkam9
Kamientary