«Naličyli 8 tysiač rubloŭ doŭhu». Mužčyna skardzicca, što jaho žonku-pradavačku prymušajuć vykupać praterminoŭku ŭ kramie
Mužčyna pasprabavaŭ zastupicca za žonku, jakaja paŭhoda pracuje ŭ kramie ŭ ahraharadku na Homielščynie. Jon pajšoŭ da jaje kiraŭnictva z pytańniem: «Čamu maje dzieci pavinny jeści praterminoŭku?» Paśla hetaha situacyja pahoršyłasia.
Karystalnik tyktoku Raman padzialiŭsia niepryjemnaj historyjaj, u jakuju trapiła jaho žonka. Jana pracavała ŭ kramie ahraharadka Aździelina Homielskaha rajona.
— Za paŭhoda pracy majoj žonki praterminoŭku ni razu nie vyvozili. Abo pierabivali terminy i dalej pradavali, albo na aŭtakramy vyvozili, zdahadajciesia sami kudy.
Mužčyna śćviardžaje, što apłačvać niepradadzienuju praterminoŭku prymušajuć samich pradaŭcoŭ, vyličvajučy z zarobkaŭ.
Praz šeść miesiacaŭ Raman stamiŭsia ad takoj niespraviadlivaści i pajechaŭ u Homielskaje rajspažyŭtavarystva, kab pahavaryć z kiraŭnictvam. U roliku mužčyna traplaje da kiraŭnicy ŭčastku Taćciany Byzavaj i pytaje, čamu na jaho žonku Viktoryju viešajuć praterminoŭku. Supracoŭnica rajspažyŭtavarystva śćviardžaje, što nichto takoha nie robić.
— Joj skazali pravieryć całkam kramu na najaŭnaść praterminavanaha tavaru.
— Praterminoŭka ŭžo tydzień lažyć u jaje ŭ padsobcy. Vy ŭčora byli ŭ jaje na miescy. Čamu nie vyrašyli pytańni z toj praterminoŭkaj?
Surazmoŭca adkazvaje, byccam pradavačka nie pakazała joj toj praterminavany tavar.
— To-bok smurod u kramie ni pra što nie kaža? — udakładniaje Raman. — Smurod vilhaci i małaka, jakoje tam užo ŭzarvanaje staić. Vy ŭčora ŭ jaje byli. Čamu nie vyrašyli pytańnie?
Supracoŭnica rajspažyŭtavarystva znoŭ kaža, što joj nichto ničoha nie pakazaŭ.
— U sensie nichto nie pakazaŭ? — aburajecca mužčyna. — Vy ŭ kožnuju ščylinu zazirajecie, a małako ŭ padsobcy nie ŭbačyli?! I što nam rabić z praterminoŭkaj, jakuju žonka ciahaje dadomu? Čamu troje maich maleńkich dziaciej vymušany jeści praterminoŭku, jakuju vy na jaje viešajecie?
Taćciana Byzava admaŭlajecca abmiarkoŭvać hetaje pytańnie z Ramanam i kaža, što raźbiracca budzie vyklučna ź jaho žonkaj.
— Mnie jana nie pradastaviła ni śpisu, ničoha. Chaču pracuju, chaču nie pracuju. Hrafik nie vykonvaje…
Apošniaj pretenzijaj Raman taksama vielmi aburany:
— Hrafik nie vykonvaje? Ja jaje na pracu viazu a 8-j, chacia jaje pracoŭny dzień pačynajecca a 9-j. A viedajecie, čamu a 8-j? Bo vy nie zabiaśpiečyli transpartam, kab jaje zavozili ŭ tuju hłuchuju viosku.
Supracoŭnica rajspažyŭtavarystva pačynaje raskazvać, što jość rejsavyja aŭtobusy. Ale Raman paryruje tym, što pieršy aŭtobus u ahraharadok Aździelina idzie a 6-j ranicy, a nastupny ŭžo a 12-j.
Raman udakładniŭ, što paśla razmovy ŭ jaho žonki pačalisia niepryjemnaści.
— Naličyli daŭhoŭ z praterminoŭkaj, užo jość i było vykinuta amal na 8 tysiač rubloŭ. Ciapier žonku adchilili ad handlu, pahražajuć sudom, nie addajuć pracoŭnuju, nie dajuć pracavać i ŭ toj ža momant jana praciahvaje być materyjalna adkaznaj asobaj.
U inšym roliku mužčyna pakazvaje tuju samuju praterminoŭku ŭ padsobcy.
Raman upeŭnieny, što ŭ takoj samaj situacyi znachodzicca šmat pradaŭcoŭ i prapanoŭvaje im dałučycca da hrupavoha zvarotu ŭ prakuraturu.
Aficyjnaha kamientara rajspažyŭtavarystva pa hetaj situacyi nie było.
«Jurka. Jajki, chleb, małako, kaŭbasa — 37 rub». Čamu ŭ biełaruskich vioskach kvitnieje handal «na veksal»?
Z-za novych praviłaŭ «na respublikanskim uzroŭni» ŭ Łunincy paŭstaŭ deficyt chleba
Rajonka zładziła rejd pa sielskich kramach i ledź znajšła mandaryny
Žychary Novaj Huty paskardzilisia čynoŭnicy na jakaść chleba. Taja praviała ekśpierymient na pracoŭnym miescy
Kamientary