Hienadź Sahanovič napisaŭ novuju knihu. Hetym razam nie pa staražytnaj historyi
Novaja kniha viadomaha historyka Hienadzia Sahanoviča pryśviečanaja asobie Mikoły Praškoviča (1932-1983) — biełaruskaha litaraturaznaŭcy, krytyka i pierakładčyka, jaki ŭvajšoŭ u historyju taksama jak adzin z udzielnikaŭ biełaruskaha kulturnickaha dysidenctva 1960—1970‑ch hadoŭ.
Sam Hienadź Sahanovič prezientavaŭ svaju pracu koratka:
«Vyjšła narešcie kniha, napisać jakuju ličyŭ svaim maralnym abaviazkam».
Mikoła Praškovič naradziŭsia ŭ 1932 hodzie ŭ vioscy Haradzišča Biarezinskaha rajona.
Pachodziŭ ź sialanskaj siamji. Spačatku vučyŭsia na fiłałahičnym fakultecie BDU na ruskaj fiłałohii, ale paźniej pieravioŭsia na biełaruskaje adździaleńnie, jakoje skončyŭ u 1957 hodzie. Paśla hetaha niekalki hadoŭ pracavaŭ nastaŭnikam u viaskovych škołach, dzie vykładaŭ movy i litaraturu. Zatym praciahnuŭ navukovuju dziejnaść — vučyŭsia ŭ aśpirantury Instytuta litaratury imia Janki Kupały, a paśla staŭ tam navukovym supracoŭnikam.
U 1965 hodzie abaraniŭ kandydackuju dysiertacyju, pryśviečanuju tvorčaści Simiaona Połackaha.
Jaho artykuły i vystupleńni časta byli vostrymi i vyklikali šyrokija dyskusii ŭ hramadstvie. Apublikavanaja ŭ 1965 hodzie ŭ časopisie «Połymia» recenzija na knihu Alaksandra Koršunava pra Afanasija Filipoviča pryviała da surjoznych sprečak u navukovych kołach i navat stała padstavaj dla abmierkavańnia ŭ Akademii navuk pytańniaŭ biełaruskaj historyi i dziaržaŭnaści. Suprać Praškoviča vystupiŭ sumnaviadomy Łaŭrencij Abecedarski sa svaimi paplečnikami.
Praškovič mieŭ blizkija kantakty ź biełaruskimi i ŭkrainskimi patryjatyčna nastrojenymi dziejačami, padtrymlivaŭ ich, u tym liku materyjalna, u ciažkija časy. U tym liku jon padtrymlivaŭ suviazi z Łarysaj Hienijuš, nieadnarazova jeździŭ da jaje ŭ Zelvu, jana taksama časta zhadvała jaho ŭ svaich listach.
U 1970‑ia hady Praškovič apynuŭsia pad ciskam savieckich śpiecsłužbaŭ. U vyniku ŭ 1974 hodzie jaho zvolnili z Akademii navuk pa abvinavačańni ŭ nacyjanaliźmie. Peŭny čas jon nie mieŭ pracy, paśla zajmaŭ roznyja nizkakvalifikavanyja pasady.
Z-za prablem sa zdaroŭjem u 1982 hodzie spyniŭ pracu. Trahična zahinuŭ padčas pažaru ŭ rodnaj vioscy.
Arsień Lis, miemuary: «Hrupa Praškoviča» i sprava biełaruskich nacyjanalistaŭ. Častka 2
Arsień Lis, miemuary: Pad niehałosnym apiakunstvam śpiecsłužbaŭ. Častka 1
Arsień Lis, miemuary. «Akademičny asiarodak». Častka 3
Chronika demakratyčnaj apazicyi Biełarusi: 1956—1988
Michaś Čarniaŭski: Jak adzin adnaho paznavali? Słuchali, chto havoryć pa-biełarusku
Pamior ideołah łukašenkaŭskaj historyi Biełarusi — mahiloŭski vykładčyk Jakaŭ Traščanok
Ciapier čytajuć
«Sojevyja ekstremisty pavinny adpracavać misku kłubnic». Skardziŭsia na ŭmovy pracy ŭ KDB, a ciapier uciuchvaje treninhi siłavikam — chto taki Anton Šabunievič18
Kamientary
[Zredahavana]