«Była ŭ Jehipcie 12 razoŭ, tam nie lepš». Biełarusy raskazali, jak adpačyvajuć u ajčynnych sanatoryjach

«Dla kaleh sanatoryi — «Fu!»»

Natalla:

— Ja šmat adpačyvała ŭ sanatoryjach: razoŭ z 30 była ŭ «Junactvie» — tam u mianie była «załataja karta», jakaja davała maksimalnuju źnižku; jeździła ŭ «Plisu», u «Pryaziorny», u «Spadarožnik», usiaho zaraz nie zhadaju. Ale mahu skazać, što ŭ paraŭnańni z «Junactvam» usie astatnija — nie vielmi.

Raniej u «Junactvie» byŭ kłasny dyrektar, jon padabraŭ vydatnuju kamandu, u sanatoryi było vielmi pryhoža, karmili smačna, servis na ŭzroŭni Jeŭropy, najlepšyja śpiecyjalisty — kajf, karaciej. A košt — kala 700 dalaraŭ za 10 dzion.

Ja jeździła ŭ «Junactva» na praciahu hadoŭ 8 — pa niekalki razoŭ na hod. Ale tam źmianiŭsia dyrektar, i ŭžo hod-dva jak jany admianili karty sa źnižkami dla pastajannych klijentaŭ — što niepryjemna. Sanatoryj staŭ niejak bolš aryjentavacca na rasijan, ceny «ŭźlacieli» (zaraz kala 50% haściej tam — z Rasii, i im ceny ok, asabliva tym, chto z Maskvy ci ź Piciera), pucioŭki nie dastać.

Apošni raz adpačyvała tam uvosień letaś, uzimku ŭžo pajechała ŭ «Spadarožnik» — i heta, darečy, sucelnaje rasčaravańnie paśla «Junactva» (jak i «Pryaziorny»): usio ž supracoŭniki, što žyvuć u stalicy, na paradak vyšejšyja, čym chłopcy i dziaŭčaty z hłybinki. Navat u SPA bačna hetaja roźnica — hrošy tyja ž, a masaž jakasna inšy. I ježa lepšaja.

Što skažu tym, chto ličyć, što za tyja ž hrošy možna ŭ Jehipcie adpačyć, — ja była v Jehipcie 12 razoŭ, i nie, tam nie lepš. U sanatoryi čyściej, piersanał bolš vietlivy, ježa zdaraviejšaja i smačniejšaja, i niama nazojlivych jehipcian. U Jehipcie jość tolki adzin plus — heta Čyrvonaje mora.

Nie ŭsie heta razumiejuć: siarod maich kaleh, naprykład, niama nikoha, chto b taksama jeździŭ u sanatoryi — heta čysta maja «fiška», a dla ich sanatoryi — «Fu!» i «dla starpioraŭ». Časam jany mianie padkołvajuć, što maja «metavaja aŭdytoryja — heta dziady». Choć u sanatoryjach dziadoŭ značna mienš, čym babak. Mužčyn naohuł u sanatoryjach mała, a tyja, što jość — z žonkami. Sanatoryi — heta carstva žančyn, časam ź dziećmi, zusim maleńkimi ci nie vielmi.

I tak, u sanatoryjach amal usio raźličana na tych, «kamu za 60»: i dyskateki, i filmy, i ekskursii, i karaokie pad bajan, i majstar-kłasy pa placieńni z sałomki i razmaloŭcy jajek, a jašče rasprodažy miodu, prysmakaŭ i biełaruskaha trykatažu, a taksama kancerty biełaruskich artystaŭ — karaciej treš, uhar i sadamija.

A ja tudy jezdžu pa chvajovym lesie błukać, a ŭviečary idu ŭ basiejn i łaźniu — i mima hetaha žachu prachodžu ŭ chałacie.

«Pajechać bieź dziaciej pad palmy — taŭro najhoršych baćkoŭ ever, a voś pajechać bieź ich ža ŭ sanatoryj — norm»

Ryhor (imia źmieniena):

— Maja žonka kaža, što «da sanatoryjaŭ prosta treba daraści», — my ź joj daraśli.

Naohuł varta skazać, što los zrabiŭ nam vialiki padarunak u vyhladzie trajniat. Pakul dzieci byli maleńkimi, my jašče sprabavali ź imi padarožničać: jeździli ŭ Turcyju, u Bałharyju, u Hrecyju… U vyniku źmianialisia tolki nazvy hatelaŭ i koler matracaŭ na šezłonhach, a tak — adna i taja ž pałasa nieba, pałasa mora i pałasa plažu, i ty zaharaješ viertykalna, bo prylehčy nielha ni na siekundu — dzieci, jak tarakany, raźbiahajucca, chto kudy.

Zaraz jany ŭžo padletki, a značyć pryraŭnoŭvajucca hatelami da darosłych — paličycie, kolki pa ciapierašnich cenach abydziecca adpačynak na mory na piaciarych darosłych. Pajechać bieź ich pad palmy — značyć atrymać taŭro «najhoršych baćkoŭ ever» ad babul, a voś pajechać bieź ich ža ŭ sanatoryj — norm, bo «Fu-u-u, heta dla piensijanieraŭ» i «Što my budziem tam rabić? Jedźcie sami!»

My jeździm u niesiezon, kali ŭ babul užo zakančvajucca dačnyja raboty. Dzieci ŭ hety čas u škole — dy im i niecikava ŭ sanatoryi. Biarom z saboj rovary — paŭdnia katajemsia ci hulajem, jašče paŭdnia pravodzim na pracedurach i ŭ basiejnie. Pa viečarach hladzim filmy, čytajem knižki (ja tolki ŭ sanatoryjach i znachodžu čas na toje, kab čytać nienavučalnuju litaraturu) i hulajem u nastołki. Piensijaniery adpalvajuć na dyskatekach — ale nam, intraviertam, hetaha nie treba, my adnaŭlajemsia ŭ cišyni.

My byli ŭ «Pryaziornym». Byli ŭ «Biełaj rusi» na Naračy — kolki kaštavali pucioŭki, ja ŭžo nie zhadaju. Karmili tam niadrenna, pa sistemie «šviedski stoł». Pracedury spadabalisia. A jašče ŭ «Biełaj Rusi» pieršaja bierahavaja linija.

Minułaj vosieńniu jeździli ŭ «Baravoje» — zapłacili trochi mienš za 3000 rubloŭ na čałavieka za 12 dzion. Taksama było niadrenna.

Kaleha jeździŭ ź siamjoj u sanatoryj na vychadnyja (jaki kankretna, nie viedaju) — i aburaŭsia: zapłacili, jak za 3 dni ŭ piacizorkavym hateli ŭ Turcyi (bieź pieralotu), a numary «prytomlenyja», ježa «stałoŭskaja», na terytoryi ni prystojnaj kaviarni, ni restarana; hraziami mažuć nie ŭsiaho całkam, a staviać aplikacyi, vanny — tolki chvojnyja, za inšyja treba jašče dapłacić; u basiejnie patrabujecca šapačka. «Jak ty jeździš?»

A ja jezdžu pa inšaje: nas z žonkaj u hety čas nichto nie čapaje, nie dastaje pastajannymi «ma-a-am» i «ta-a-at», my nie niasiom ni za koha adkaznaści. Prosta krucim piedali, hulajem ci admakajem u vadzie — i pierazaradžajemsia.

Pavialičyć

«Usio było dobra, ale bližej da kanca była radaja, što jedzie dadomu — tam u jaje choć jość, z kim pahavaryć»

Anton (imia źmieniena):

— Ja nie jezdžu ŭ sanatoryi. Zaŭsiody ličyŭ, što ceny na raźmiaščeńnie i pasłuhi zavyšanyja (za hetyja hrošy možna adpačyć u toj ža Hruzii), a voś jakaść — «na troječku ź plusam», savieckuju troječku pa piacibalnaj sistemie. Niadaŭna daviałosia ŭmacavacca ŭ svaim mierkavańni.

Viasnoj pryjšłosia zabirać z sanatoryja mamu kalehi. Sam jon žyvie za miažoj, a mama tut, u Biełarusi. Vizu joj zrabić nie atrymałasia, dy jana i nie pajechała b — prablemy z sercam i ŭzrost užo nie toj, kab u aŭtobusie na miažy sutki kukavać.

Kaleha padumaŭ — i kupiŭ joj pucioŭku ŭ sanatoryj «Junactva». A ja pavinien byŭ advieźci, a potym zabrać (nie padumajcie ničoha drennaha pra kalehu — ja sam prapanavaŭ). Nu i voś reziume majoj razmovy z hetaj miłaj damaj.

Košt adnoj nočy ŭ numary składaŭ amal 370 rubloŭ, to-bok za 10 dzion — biez małoha 3700 (zaraz było b 4370 — ja hladzieŭ na sajcie sanatoryja). Mnohija pracedury joj nielha było vykonvać — nie budu ŭdakładniać, čamu, jość supraćpakazańni. Možna było ŭ basiejn i, miarkujučy pa słovach majoj surazmoŭcy, bolšaść ludziej u im i pravodziła amal uvieś svoj čas: «ranicaj u chałatach, dniom u chałatach, navat uviečary ŭ chałatach». Ale mama kalehi nie płavaje, plus jana padzialiłasia stracham paśliznucca na mokraj kafli — i złamać šyjku ściahna. Tak što žančyna amal uvieś čas pravodziła na dvary, hulała pa terytoryi.

Vodhuki pra charčavańnie dobryja — maja surazmoŭca chvaliła stravy, ale nabor, jak ja zrazumieŭ, standartny dla bolšaści ŭstanoŭ, jakija pracujuć pa sistemie «šviedski stoł».

Mama kalehi dumała, što jaje jak u savieckija časy pasadziać za stoł z kimści jašče («prysvojać miesca») — i jana paznajomicca ź inšymi haściami. Ale «ludzi pamiž saboj nie kamunikavali», a kali kamu i davodziłasia padsieści da jaje ŭ hadziny pik, jany «jeli moŭčki, a pajeŭšy, zyčyli dobraha viečara i raźvitvalisia». Dla mianie heta nie minus, ale voś maja surazmoŭca była trochi rasčaravanaja.

«Usio było dobra», ale bližej da kanca svajho znachodžańnia žančyna była radaja, što jedzie dadomu — tam u jaje choć jość z kim pahavaryć. Nu i tak, jana ličyła, što syn darma patraciŭ hrošy — lepš by jana praviała čas na dačy, «tam taksama hulać možna».

Ja paśla hetaj pajezdki spytaŭ u žonki: a ci chacieła b jana ŭ sanatoryj. Jana skazała, što paličyła b za lepšaje pajechać na mora. I ja ź joj zhodny.

%MCEPASTEBIN%

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0