Siońnia biełaruskija kataliki ŭschodniaha abradu raspačynajuć sarakadzionny pieradkaladny post – Pilipaŭku, jaki rychtuje viernikaŭ da sustrečy śviata Rastva Chrystovaha.
Na chryścijanskim Uschodzie praktyka pieradkaladnaha postu ŭpieršyniu zhadvajecca ŭ piśmovych krynicach VIII st. Doŭhi čas jahonaja praciahłaść zastavałasia niavyznačanaj i sprečnaj. Narešcie, Sabor 1166 hodu ŭ Kanstantynopali prypisvaje viernikam trymać sarakadzionny post pierad Rastvom Chrystovym, zahadaŭšy raspačynać jaho paśla dnia śviatoha apostała Pilipa.
Carkoŭnaje padańnie śćviardžaje, što śviaty Pilip pierad svajoj mučanickaj śmierciu prasiŭ u Boha pakarańnia dla svaich kataŭ. Za heta jamu była abvieščana pakuta – niemahčymaść ciaham saraka dzion paśla śmierci ŭvajści ŭ raj. Tamu śviaty Pilip prasiŭ inšych apostałaŭ, kab jany paścili za jaho sorak dzion, a apostały daručyli sarakadzionny post usim viernikam.
U naš čas Carkva z roznych pryčynaŭ ułahodniła dosyć strohija patrabavańni da postu. Tym nie mienš, pieradkaladny post, razam z uzmocnienaj malitvaj i miłaścinaj, zastajecca mocnym srodkam duchoŭnaj padrychtoŭki da hodnaj sustrečy Chrysta, jaki naradžajecca.
Ciapier čytajuć
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku2424
Kamientary