Tvor pra kachańnie

29 krasavika — 2 traŭnia 2004 h. u Miensku adbyŭsia finał litaraturnaha konkursu «Tvor pra kachańnie», pryśviečanaha 700-hodździu F.Petrarki. Padčas majstar-klasaŭ maładyja litaratary napisali miž inšaha krytyčnyja zaciemki pra svaich kalehaŭ. Publikujem niekatoryja vieršy finalistaŭ razam z frahmentami hetaj krytyki.

Andrej Chadanovič

Volha ANIKIJEVIČ

«Volha Anikijevič pryjemna ździviła — prynamsi, maje stereatypy pra pavodziny padmanutych, kinutych, zakinutych, pasłanych, zasłanych i pierazasłanych parušyła. Akazvajecca, absalutna na ŭsie rečy možna hladzieć dosyć iranična, vykarystoŭvajučy nia tolki ździek dy dobra prychavanuju kryŭdu, ale j samaironiju».

Sany Dragonfly

Pra viečnaje

Kachańnie nia maje hadzińnika.

Tamu ty spaźniaješsia,

Tamu jon čakaje biaźmierna doŭha,

Tamu heta ščaście.

Kachańnie nia maje termometra.

Tamu ty nia pješ lekaŭ,

Tamu jon nia viedaje, što ŭžo chvory,

Tamu vy nie pamirajecie ad hrypu.

Kachańnie nia maje zołata.

Tamu ty nikoli nie farbuješsia,

Tamu jon nikoli nia bačyć tvaich dziravych pančoch,

Tamu dla vas niama pieraškod.

Kachańnie nia maje chibaŭ.

Tamu jon idealny,

Tamu ty niepaŭtornaja,

Tamu my j nie kachajem, bo ŭsio zanadta dobra

I hadzińniki isnujuć paŭsiul.

Jaŭhien BURY

«Zabłukaŭšy ŭ žyćci, čałaviek prychodzić u park, kab pabyć sam-nasam sa svaim sumam, adzinotaju j tuzinam adviečnych rytaryčnych pytańniaŭ. I pakrysie razbor palotaŭ asabistaha «ja» pieratvarajecca ŭ sapraŭdnuju medytacyju…»

Kaciaryna Marhol

* * *

Raźvitańnie. Apošnija słovy,

Što skazać namahalisia viek,

Śsiekli vusny, ślazoju stalovaj

Adraklisia dryžačych paviek.

U biazdońni vačej pałymianych

Źnieruchomieŭ imklivy pramień.

Huki śpiać, tolki vodar tumanu

Achinaje abudžany dzień.

Sakavitym paviejvańniem vietru

Ščodra łaščacca pasmy biaroz.

Salamonava postać pad kiedram

Adbivajecca ŭ kropielkach śloz.

Ciemryk VIELET

«Niešta ŭ lesie vialikaje zdochła. Moža, nia ŭ lesie. Moža, paŭsiul pazdychała… I vynikam stalisia tvory Ciemryka Vieleta. Mahčyma, što zdochła heta ŭsio mienavita ad hetych «tvorykaŭ», bo jaho paeziju absalutna naturalna nazvać kisłotnym daždžom u sučasnaj biełaruskaj litaratury».

Uładzimier Lankievič

(Majo paŭdniovaje mnostva)

uviečary varony dy inšyja kryklivyja postaci

znachodziać meku ŭ vartaŭnikoŭ

maje miežakryły nie nazirajuć zornaści

ŭ niebie miž bitaha škła parnikoŭ

ciabie mohuć znajści j advieźci ŭ turmu

bo ty čužy nienadziejny siabar

niejkaha tam bałotnaha centru

dzie ja tolki pakupnik i amatar

padśviečany j tyražavany hłuchi miensk

dzivić pravincyjałaŭ dy inšuju navałač čyścinioju

navat zimoju budzie kvitnieć bez

kali hetaha zachočuć bamžy j hieroi

u vichury tancu lubimaha spradviečnaha

pad hvałt kalonak i skryhatańnie ldu

addajsia moj maja majo da bolu jełačnaje

kołkaje ni na što nie padobnaje — ja idu…

maje skalečanyja j ludažernyja vieršy

nikoli nia stanuć prykmietaj vialikaha krasamoŭstva

prosta siońnia na vulicy śnieh i pieršy

list dasłany da ciabie majo paŭdniovaje mnostva

Sany DRAGONFLY

«Ščyra kažučy, u kožnym z nas niedzie hłyboka-hłyboka ŭsio-taki siadzić sentymentalny chlupik na paru ź letuciennym ramantykam. I heta vielmi dobra, što ŭ adnym i tym ža časavym i prastoravym kantynuumie poruč z tvorami a-la «Bumbamlit» možna znajści tvory a-la Sania Strakaza, dzie hałoŭnuju rolu hraje jakraz ramantyka».

Julija Šastak

* * *

Cišej…

Hraje doždž pa zvaniutkaj vadzie,

Hraje doždž, ci hukańnie, ci šept…

Ja zmarnuju svaju nadzieju,

Ja zmarnuju svaju nadzieju,

Dzie ja, dzie ja,

Dzie?

Hladzi:

My sustrelisia, zbłytaŭšy sny,

Pad nahami dryžyć maładzik…

My tut volaju čaraŭnicy,

My tut volaju čaraŭnicy,

Śnicca, śnicca…

Źnik.

Chadziem,

Ja ciabie praviadu da niabios,

Ty — čužy, jak i ja, miž ludziej…

Vočy tvaje — čyściutkija rosy,

Vočy tvaje — čyściutkija rosy,

Ślozy, ślozy,

Los.

Ja zmarnuju svaju nadzieju.

Dzie ja,

Dzie ja,

Dzie ja…

Hleb ŁABADZIENKA

«Nie źviartać uvahi na vieršy Hleba Łabadzienki ciažka. Na jahonuju tvorčaść isnuje svojeasablivaja moda… Jaho lubiać, jamu zajzdrościać. Pryčyna zajzdraści — u litaraturnym pośpiechu. Pryčyna pośpiechu — u vynachodztvie novaha žanru paezii… Pahier-vieršy ździŭlajuć, padabajucca, šakujuć. Nia viedaju čałavieka, jakoha b jany pakinuli abyjakavym».

Volha Marozava

* * *

Trymać —

a nie trymacca —

słova,

ciabie całavać

u luby maroz.

Heta —

śviata

ź viasiołym nazovam,

da jakoha ja

nie daros.

Cicha palec

tulu da hašetki,

i karcinu

niasie

pa aknie.

Bieły šalik

darožnaj

raźmietki —

vaterlinijaj

mnie

na dnie.

Uładzimier LANKIEVIČ

«Čałaviek, jakoha zabili ŭ padjeździe. Čałaviek, jaki sam vyznačyŭ paniaćcie «padjezdavaść» nia ŭ sensie typovaści, blakłaści j brutalnaści, a svojeasablivaha stylu pavodzinaŭ jak u paetyčnym radku, tak i ŭ muzycy. Biezumoŭna, šmat chto pačnie narakać: «Voś jašče adzin haradzki!» — i budzie mieć racyju».

Ciemryk Vielet

* * *

Łaŭka. Jon. Lažyć.

Utknuŭšysia nosam u pieršy nikčemny śnieh,

ci to son, ci to praklon, śnieh rańni, jašče pievień zimy nie

praśpiavaŭ.

Lažyć. Nakryŭsia kapialušam.

Kažuć: «Pjany, batrak, narkaman, napaliŭsia, nie, pjany…

A raptam…»

Kažuć, prachodziać pobač tupatam.

A jon nie samahubca.

Prosta nie strymaŭ dakoru, nichto nie zrazumieŭ.

Nie pačuŭ.

Pakryŭdziŭsia jon, jak dzicia, radasna-sumna loh i pamior.

Kaciaryna MARHOL

«Pieražyć — značyć adčuć žyćcio kožnaj kletkaju svajoj płoci, kožnym nervam svajoj dušy… Hieroi Kaciaryny Marhol — buntary ad biaśsilla. Ludzi, što prahnuć hłybini žyćcia i tamu apuskajucca na jaho dno, kab zrazumieć, što dna nie isnuje».

Jaŭhien Bury

* * *

La šyi schłusi,

Jak palcy biahuć pa pacierkach…

Tvoj pozirk — by streł,

By zdradlivy amen — žalicca.

Paklančy malitvaŭ,

A lepiej za ŭsio — pa maciercy.

Užo ŭsio adno —

Ci šeptam,

Ci ŭhołas łajacca.

Ty prosiš čakać.

Z adčajnych viaršyń — u pakutnicy,

Pačvaraj zpaŭści

U biezdań — krasuniu smuhłuju.

I vieryć u cud — a što kali raptam krucicca,

I viery davać — a što kali raptam kruhłaja.

Volha MAROZAVA

«Vybitny paet A.Sys napisaŭ: «Jość pryhožyja vieršy. Pryhožych paetaŭ niama». Vybitny paet A.Sys prosta nia viedaŭ Volhi Marozavaj. Volzie pašancavała, što jana nie mužčyna, — inakš narcysizmu joj było b nie abminuć. A pryhožaj dziaŭčynie možna pisać lubyja vieršy. Ale Volha Marozava nia piša lubych vieršaŭ, a piša tolki charošyja».

Hleb Łabadzienka

* * *

Pryjšoŭ ciahnik.

Nie da mianie.

U inšy bok.

A ja čakaju.

Amal što moj,

Bo tak pado-

Bny da majho.

Ja nie spyniaju.

Ciabie stvarała —

Nie zmahła

Źmirycca, ź lo-

Hkaściu zmałoła.

Uśviedamlała.

Bierahła

Svaje palo-

Ty biez anioła.

Vijaleta PAČKOŬSKAJA

«Fajnyja metafary paetki — nia srodak niešta schavać, naadvarot, dumajecca, što dla Vijalety Pačkoŭskaj śviet isnuje ŭ hetkich samych prajavach, što i ŭ jaje vieršach».

Volha Anikijevič

Napradvosieni

Nia bojsia, raspranajsia.

My idziom

Vykołvać vočy nočy. Žnivień. Tvoj

Salony smak i vodar pałynovy.

I ja — metafara the best da słova «vosień».

Nam chopić orhanaŭ pačućciaŭ —

Adšukać

Čarhovy ŭschod i filazofski kamień,

Nam chopić pieraškodaŭ —

Pazabyć

Svaje imiony i čužyja chajku.

Ja raściakusia pa tvajoj kryvi,

Ty zaćviardzieješ u maich kaściach.

Ty byŭ.

Ja budu.

A ciapier my jość,

I niemahčyma zašpilić małanku

Na hołaj praŭdzie

J pataŭściełaj nočy.

Ja zatušu apošnich śvietlačkoŭ.

Nia bojsia, raspranajsia,

Moj aniole.

Nia bojsia, daj ruku,

Ja — tvaja vosień.

Julija ŠASTAK

«Časam možna pačuć, što pisać u ryfmu i z rytmam siońnia niamodna. Nibyta pamier, ryfma strymlivajuć palot dumki, kirujuć paetam, abaviazvajuć, u vyniku čaho vychodzić zusim nia toje, što miełasia być na pačatku. Ale ŭ kožnym pravile jość vyklučeńnie, bo kali rabić niešta virtuozna, heta zaŭsiody budzie zaŭvažana. Takim vyklučeńniem jość tvorčaść Julii Šastak».

Vijaleta Pačkoŭskaja

Ramonkavy sum

U ramonkavych zrenkach aniołaŭ

Adbivajucca sumnyja źjavy.

Adbyvajucca sumnyja źjavy

Ŭ sercach cerkvaŭ, u sercach kaściołaŭ.

Dziela niejkaj viasiołaj zabavy,

Rytualnaj padmieny piarścionkaŭ,

Spałučeńnia dvuch vusnaŭ u hronku

Vas paklikaŭ śviatar, dziela spravy,

Na jakuju ŭ čas ranišniaj kavy

Pazirajuć z chałodnaj i tonkaj

Ŭśmieškaj sumnyja vočy ramonkaŭ

Ź niedasiažnaj niabiesnaj dziaržavy,

Ź niedasiažnych niabiesnych majontkaŭ.

Voś urešcie śviatar maładžavy

Skaža «amen» z łahodaj i žalem —

I hulcam, bač, byvaje niajomka.

U ramonkavych zrenkach aniołaŭ

Adbivajucca sumnyja źjavy.

Adbyvajucca sumnyja źjavy

Ŭ sercach cerkvaŭ, u sercach kaściołaŭ.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0