Дызельнае паліва
Справа нават не ў тым, што ў будучыні мы ўсе будзем карыстацца электратранспартам. Нават цяпер можна заўважыць, што аўтобусныя выхлапы, пах якіх шмат каму прыходзіцца даспадобы, пахнуць ужо не так прыемна, як гэта было яшчэ 5-10 гадоў таму. Ва ўсім вінаватыя вытворцы дызпаліва, якія з кожным годам зніжаюць утрыманне ў ім серы і дадаюць каталізатары новага пакалення.
Вогнішча з лісця
Актыўная барацьба эколагаў з забруджваннем паветра прывяла да таго, што ў розных краінах ўжо існуе забарона на спальванне апалага асенняга лісця. Але што за восень без вялікіх грудаў жоўтага лісця? На шчасце, у Беларусі мы пакуль усё яшчэ можам адчуць гэты родны шмат каму з дзяцінства водар.
Пістоны
Пістоны яшчэ і цяпер можна адшукаць у некаторых кіёсках. Толькі каму яны ўжо цікавыя? Можа і так, але той, у чыім дзяцінстве не было персанальных камп’ютараў, ніколі не забудзе гэты пах пораху.
Крэйда
Ніхто з маладога пакалення амерыканцаў ніколі не адчуваў паху крэйдавага пылу. Чорныя і зялёныя крэйдавыя дошкі у ЗША, як і ў шмат якіх іншых краінах, ужо даўно замянілі на белыя маркерныя. Але ж тут, у Беларусі, мы можам ганарыцца, што ўсё яшчэ маем магчымасць пісаць крэйдай і адчуваць гэты пах, які можа або падабацца, або раздражняць.
Новая кніга
Магчыма, гэта самы вядомы прыклад знікаючага водара. Можа, хтосьці і жыць без яго не можа, скупляючы ўсе кнігі з кнігарняў і ствараючы велізарныя бібліятэкі дома. Але ж мы усё часцей прыбягаем да карыстання электроннымі кнігамі, і гэта не так і блага, улічваючы, якую колькасць дрэваў яны ратуюць штогод.
Цяпер чытаюць
Беларусы горача спрачаюцца, ці варта прывязваць дапамогу на дзіця да заробку маці47
Беларусы горача спрачаюцца, ці варта прывязваць дапамогу на дзіця да заробку маці
У Беларусі зацвердзілі правілы эвакуацыі каштоўнасцяў на выпадак вайны: цэглу з Брэсцкай крэпасці з надпісамі будуць ратаваць перш за карціны Шагала і Суціна1313
Каментары