Як часта трэба сустракацца з сябрамі, каб добра сябе адчуваць? І пры чым тут пахі?
Навукоўцы сцвярджаюць, што віртуальнае сяброўства не заменіць асабістыя сустрэчы. І іх колькасць уплывае на здароўе.
У нядаўнім даследаванні навукоўцы прааналізавалі даныя амаль 13 тысяч добраахвотнікаў, вывучыўшы не толькі колькасць іх сяброў, але і тое, ці бачыліся яны з імі. Атрыманыя вынікі гавораць пра тое, што прынамсі адзін асабісты кантакт з сябрамі ў тыдзень быў моцным фактарам паляпшэння фізічнага і псіхічнага здароўя, піша The Washington Post.
Як адзначае адзін з аўтараў даследавання прафесар псіхалогіі Універсітэта Брытанскай Калумбіі Эрык Кім, званкі ці тэкставыя паведамленні не мелі аналагічнага ўплыву.
Людзі — сацыяльныя жывёлы, і знаходжанне ў прыязным асяроддзі іншых людзей зніжае рызыку ішэмічнай хваробы сэрца, інсульту, дыябету 2 тыпу, хваробы Альцгеймера і нават раку.
Адна з прычын, па якой сяброўства так важна для здароўя, даволі простая. Сябры, па словах навукоўца, заахвочваюць займацца спортам ці есці здаровую ежу, а таксама могуць даць важную інфармацыю, напрыклад пра тое, дзе зрабіць прышчэпку ад грыпу.
Шэраг даследаванняў ацанілі неспрыяльныя наступствы адзіноты і сацыяльнай ізаляцыі для здароўя і дабрабыту. Напрыклад, было выяўлена, што адзінота звязаная з павышанай рызыкай развіцця ішэмічнай хваробы сэрца на 29%.
Іншыя даследаванні паказалі, што ў людзей, якія сацыяльна ізаляваныя, выпрацоўваецца больш картызолу (гармону, які рэгулюе стрэс у арганізме) на працягу дня, які звязаны з сардэчна-сасудзістымі захворваннямі і павышанай рызыкай смяротнасці ў цэлым.
Навукоўцы звяртаюць увагу на тое, што перавага непасрэдных зносін можа быць звязаная з пахам.
Навуковыя эксперыменты дэманструюць, што, улоўліваючы пахі цела іншых людзей, мы можам пераняць іх эмоцыі ад трывогі і страху да шчасця.
Як сцвярджае спецыяліст па сацыяльнай і культурнай псіхалогіі Інстытута вывучэння паводзін Універсітэта імя Радбода ў Нідэрландах Джаспер дэ Грот, зносіны праз пах цела адбываюцца ў асноўным на падсвядомым узроўні і таму яны могуць быць у пэўных выпадках больш шчырымі, чым словы.
Паводле яго слоў, гэтая роля пахаў у адчуванні эмоцый іншых людзей можа дапамагчы растлумачыць, чаму людзі з больш адчувальнымі насамі, як паказала даследаванне, схільныя мець значную колькасць сяброў і менш пакутаваць ад адзіноты.
Навукоўцы сцвярджаюць, што калі мы праводзім час з сябрамі і сваякамі тварам да твару, нейронная актыўнасць у нашым мозгу можа сінхранізавацца, што прыводзіць да праявы большай дабрыні ў адносінах да іншых, лепшага ўзаемадзеяння і разумення. А вось калі мы перапісваемся або маем зносіны ў відэачаце, такой сінхранізацыі амаль не адбываецца.
Сяброўскі дотык таксама можа быць магутным абязбольваючым. Так званыя C-тактыльныя валокны — тып нервовых валокнаў у скуры чалавека — рэагуюць на павольныя пагладжванні, пасылаючы сігналы ў мозг, якія памяншаюць пачуццё болю.
Такі эфект быў выяўлены як пры правядзенні балючых медыцынскіх працэдур, так і пры хранічных захворваннях, такіх як хвароба Паркінсана.
Яшчэ адно даследаванне паказала, што асабістая сустрэча з сябрамі паляпшае функцыянаванне генаў, звязаных з імуннай сістэмай. Такія перавагі, аднак, не назіраліся ў тых, хто меў зносіны толькі са сваімі сябрамі ў інтэрнэце.
Такім чынам, для глыбокай сувязі і карысці для здароўя неабходны асабісты кантакт хаця б раз на тыдзень.
Цяпер чытаюць
Віталь з-пад Вілейкі, які падпаліў хату з уласнымі дзецьмі, завербаваўся ў расійскае войска. І прапаў на першым жа баявым заданні5
Каментары
избивать женщин