Яшын: Лукашэнка абменьвае палітвязняў на дэталі для самалётаў «Белавія»
На сустрэчы са сваімі прыхільнікамі ў Вільні адзін з галоўных расійскіх апазіцыянераў агучыў сваю версію наконт таго, чаму апошнім часам у Беларусі адбываюцца хвалі памілавання палітычных зняволеных.
З залы прагучала пытанне: што беларуская апазіцыя можа зрабіць, каб уключыць у абмен сваіх палітвязняў. Ілля Яшын адказаў, што трэба праводзіць вялікія грамадзянскія палітычныя кампаніі і нагадваць пра лёсы палітвязняў. Ён згадаў Марыю Калеснікаву, якую мучаць за кратамі, і назваў яе вобразам сучаснай Беларусі.
«Усе кампаніі ў падтрымку палітвязняў, якія ініцыюе беларуская апазіцыя, будуць намі падтрыманыя. Мы зробім усё магчымае, каб прыцягнуць да гэтага ўвагу.
Больш за тое, цяпер я і мае калегі сустракаемся з рознымі прадстаўнікамі заходніх краін, у тым ліку на самым высокім узроўні. Вы ведаеце, што Юлія Навальная і Уладзімір Кара-Мурза ў апошнія тыдні правялі сустрэчы з прэзідэнтам Байдэнам, з прэзідэнтам Макронам і з канцлерам Шольцам. Юлія нядаўна сустракалася ў Канадзе, яе прымалі на самым высокім узроўні. Я вас запэўніваю, на кожнай гэтай сустрэчы гаворка ідзе ў першую чаргу пра палітвязняў. І ў тым ліку гучаць прозвішчы палітвязняў з Беларусі.
Мы са свайго боку робім усё для таго, каб у спісы наступнага абмену былі ўключаныя беларускія палітвязні нароўні з расійскімі. Зразумела, што гэта не так проста зрабіць, таму што не вельмі зразумела, што, уласна, Захад можа прапанаваць Лукашэнку ў абмен».
Яшын згадаў нядаўнія памілаванні, калі Лукашэнка адпускаў людзей партыямі па 30 чалавек.
«Як мне патлумачылі, ён літаральна абменьвае людзей на дэталі для самалётаў. У яго праблема з «Белавія», і яму трэба рамантаваць самалёт, яму патрэбныя нейкія дэталі, якія ён не можа атрымаць праз санкцыі.
І ён літаральна абменьвае жывых людзей на дэталі для самалётаў. Але зразумелая рэч, што ні Марыю Калеснікаву, ні Ціханоўскага, ні Бабарыку ні на якія дэталі ён не абмяняе. Ну, значыць, Пуцін хай на яго націсне. Яны там потым разбяруцца».
Цяпер чытаюць
«У мяне на стале пяць гадоў ляжала папера з перадачай права апекі над сынам». Вольга Севярынец — пра гады страху, антыдэпрэсанты і надзею5
Каментары