Машына знікла з неахоўнай стаянкі побач з адной з шматпавярховак райцэнтра. Выявілі яе каля крамы непадалёк.
Следча-аператыўная група не зафіксавала якіх-небудзь пашкоджанняў аўтамабіля. Не закранутымі засталіся і ўсе рэчы, што знаходзіліся ў ім. Тым не менш, старанны агляд транспартнага сродку дазволіў экспертам выявіць сляды і прадметы, якія маглі б мець важнае значэнне для справы, паведамляе Дзяржкамітэт судовых экспертыз.
Пазней стала вядома, што аўтамабіль узяў мясцовы жыхар. Мужчына ў стане алкагольнага ап’янення вяртаўся дадому. Шлях пралягаў міма паркоўкі, на якой стаяў аўтамабіль пацярпелага. Машына аказалася не замкнёнай. Больш за тое, ключы ад замка запальвання знаходзіліся ў салоне.
Веткаўчанін доўга не разважаў — сеў за руль і паехаў у бліжэйшую краму па новую порцыю алкаголю. Транспарт кінуў на паркоўцы побач. Больш ён яму не спатрэбіўся. Дадому «аўтааматар» адправіўся пешшу.
Калі сілавікі выйшлі на след угоншчыка, мужчына сваю датычнасць да справы адмаўляў. Аднак высновы адаралагічнай экспертызы, якая ўстанавіла супадзенне пахавага следу з угнанага аўтамабіля, з узорамі паху, атрыманымі ў падазраванага, казалі пра адваротнае. Адмаўляцца стала бессэнсоўна. Заведзена крымінальная справа.
Сёння сучасная крыміналістыка ўсё часцей звяртаецца да метаду аналізу пахавых слядоў. Як патлумачылі ў Гомельскім міжраённым аддзеле Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз, ён абапіраецца на ўнікальнасць паху кожнага чалавека, які захоўваецца нават пасля яго сыходу з месца злачынства. І спецыяльна навучаныя сабакі-дэтэктары падчас правядзення экспертызы здольныя ўлоўліваць і ідэнтыфікаваць гэтыя мікрачасціцы, пакінутыя чалавекам на прадметах або ў паветры.
Каментары