Крык душы маці з Мінска: «Чаму гэтых недафатографаў-бізнэсменаў усё яшчэ пускаюць у дзіцячы сад?!»

Маладая маці з беларускай сталіцы ўзняла ў тыктоку пытанне, якое насамрэч шмат каго з бацькоў раздражняе — гэта непрафесійныя фатографы, якія ладзяць прымітыўныя фотасесіі ў дзіцячых садах.

Імаверна, сэнс у такіх здымках быў гадоў дзесяць-пятнаццаць таму. Цяпер жа амаль у кожнага ў смартфоне ёсць даволі якасная камера. А пры дапамозе штучнага інтэлекту апрацаваць любы здымак і дадаць фон, які падабаецца — пытанне некалькіх хвілін.

Тым не менш фатографы, якасць працы якіх звычайна даволі пасрэдная, працягваюць зарабляць у дзіцячых садках. Жанчына абураецца тым, што іх увогуле пускаюць ва ўстановы адукацыі.

Для параўнання яна прадэманстравала фота дзяцей, якія выхавацелькі паспяваюць зрабіць цягам дня і пастановачныя здымкі ад фатографа. І выйграе не другі варыянт. Пры гэтым фатограф потым прадае бацькам раздрукаваныя фота па кошце 20‑30 рублёў за штуку.

— Разумееце, калі скінуцца групай — няхай нават 10 чалавек — па 30 рублёў, і сабраць у суме 300 рублёў, можна наняць ачмурэннага фатографа, каб ён зрабіў жывыя рэпартажныя кадры.

@katkatkat181 С моего детства ничего не поменялось. #минск #мамавдекрете #мамастаса ♬ Waltz No. 10 / Chopin , Piano(1085818) - Noi m knot

Маладая маці ўпэўнена: фотасесіі, калі дзіця пераапранаюць у нейкі дзіўны ўбор і просяць спакойна стаяць і пасміхацца на камеру — стрэс для маленькага чалавека.

— Я ведаю сваё двухгадовае дзіця. Яно б ніколі адэкватна не пагадзілася б на такое.

Яна кажа, што бацькі значна больш былі б рады рэпартажным здымкам:

— Як праходзіць дзень у дзяцей, каб гэта былі свае нюансы — можа, нават нейкія спрэчкі паміж дзецьмі, няхай будуць нават слёзы ў кагосьці… Але не гэты жах адфоташоплены. Мне здаецца, штучны інтэлект бы зрабіў больш цікавыя здымкі, чым наш фатограф.

Ролік набраў больш за 160 тысяч праглядаў і 2500 лайкаў. Найбольш папулярныя каментарыі прысвечаны таму, што фатографы плацяць дзіцячым садкам працэнт.

Шмат хто прызнаўся, што падзяляе боль жанчыны і таксама незадаволены суадносінамі якасць-кошт фотаздымкаў у дзіцячым садку.

Хтосьці прызнаўся, што проста не набывае здымкі ў фатографаў, якія прыходзяць у садок. А ў кагосьці так зрабіць не атрымліваецца, бо дзіцяці падабаюцца тыя фота.

Усплылі і крынжовыя гісторыі: «Было нядаўна, дзіцяці 3 гадоў ставяць цела 7‑8 гадовага». Яшчэ адна маці пасмяялася з таго, што якраз цяпер атрымала такое самае фота, як тое, што прадэманстравала тыктокерка: «У мяне менавіта такое фота з парасонам у садку цяпер было. Гэта жэсць. І надрукавана на нейкім тонкім аркушы А4, на адным тры здымкі, я сама выразала. Я таксама ў саду спытала, ці заўсёды будзе гэты фатограф? Адказалі, так, бо ён замацаваны за садам, іншага не будзе».

А нехта і не пагадзіўся: «Ой, да ладна вам. У гэтых фотках ёсць свой дух. Забылі, як нас так фоткалі? Маё дзіця таксама любіць гэты варушняк», «Гэта ж такая памяць. Я заўсёды за любы кіпіш у садку і заўсёды іду насустрач, дапамагала і буду дапамагаць, слухала і буду слухаць і выхавацелек, і загадчыцу, і фатографа».

У якасці аргумента за фатографа прагучала не аднойчы тое, што фота ў тэлефоне нецікава пераглядаць, а раздрукаваныя здымкі застаюцца на гады.

• 18
• 5
• 7
• 6
• 1
• 1
• 0
• 0