Яго прэм'ера адбылася на савецкім тэлебачанні 1 і 2 студзеня 1976 года.
Двухсерыйны музычны тэлефільм паводле казкі Аляксея Талстога быў надзвычайна папулярны, а выразы з яго песень бытуюць у гаворцы дагэтуль.
Многім памятаецца фінальная песня фільма:
Як і песня ката і лісы: «На дурака не нужен нож, Ему с три короба наврешь, И делай с ним что хошь… Какое небо голубое, Мы не сторонники разбоя…»
Старому сталяру Джузэпэ на мянушку «Шызы нос» трапляецца палена, з якога ён збіраецца зрабіць ножку для стала. Палена запішчала чалавечым голасам, і Джузэпэ падарыў яго свайму сябру, катрыншчыку Карла, каб той выразаў драўляную ляльку. Карла зрабіў ляльку, назваўшы яе Бураціна…
«Ляпіс Трубяцкі» пераспяваў фінальную песню з «Бураціна», замяніўшы словы на «Лу-ка-шен-ко». Яна была хітом у мінскіх клубах 90-х.
Каментары