Журналіст Gazeta Wyborcza расказаў, як сустракаў Пачобута пасля вызвалення
«Калі Пачобут захоча вярнуцца, ніхто яму гэтага не забароніць. Але я б вельмі моцна яго ад гэтага адгаворваў».
Вызваленне беларускага журналіста Анджэя Пачобута да апошняга заставалася пад пытаннем — упэўненасці, што ўсё адбудзецца, не было нават у тых, хто яго сустракаў. Пра гэта ў эфіры «Раніцы з Белсатам» расказаў намеснік галоўнага рэдактара Gazeta Wyborcza Барташ Вяліньскі.
Паводле яго слоў, канчаткова стала зразумела, што аперацыя ўдалася, толькі ў момант, калі Анджэй Пачобут перасек польскую мяжу.
«Да самага канца не было зразумела, ці ўсё атрымаецца. Фактычна — пакуль Анджэй не перайшоў мяжу. І не было ўпэўненасці, што чалавек, якога прывядуць, — гэта сапраўды ён», — сказаў Барташ Вяліньскі.
Ён таксама адзначыў, што не быў упэўнены, ці сам Пачобут пагодзіцца пакінуць Беларусь. Журналіст падрыхтаваў аргументы, каб угаварыць яго паехаць у шпіталь і атрымаць дапамогу.
Вяліньскі быў адным з першых, хто сустрэўся з Пачобутам пасля вызвалення. У дарозе яны гаварылі пра вайну і жыццё ў зняволенні. Паводле яго, Пачобут меў абмежаваны доступ да інфармацыі, але ў цэлым быў у курсе асноўных падзей.
«Я спытаў, ці ведае ён пра вайну ва Украіне. Ён адказаў, што чуў. Пра сітуацыю з Іранам — таксама. Ён атрымліваў інфармацыю з беларускіх дзяржаўных медыя», — расказаў журналіст.
Асноўная частка размовы тычылася ўмоў утрымання. Пачобут, паводле Вяліньскага, не паддаўся ціску і не супрацоўнічаў з турэмнымі ўладамі.
«Яго не білі — і гэта, напэўна, адзіны плюс. Але быў моцны псіхалагічны ціск. Ён праводзіў час у ізалятарах, у карцары, у холадзе — акно ў камеры было адчыненае і ўдзень, і ўначы», — сказаў ён.
Першае пытанне, якое журналіст задаў пасля вызвалення, было пра магчымасць вяртання ў Беларусь.
«Першае пытанне, якое Анджэй задаў мне на мяжы, а потым і прэм’еру Туску, было: «Ці магу я вярнуцца?» І, канешне, Польшча — свабодная краіна, і кожны можа сам вырашаць, што рабіць са сваім жыццём. Калі ён захоча вярнуцца, ніхто яму гэтага не забароніць. Але я б вельмі моцна яго ад гэтага адгаворваў», — адзначыў ён.
Журналіст таксама звярнуў увагу, што беларуская прапаганда выпусціла матэрыял, у якім адзін з прапагандыстаў сказаў, што Анджэй Пачобут заслугоўвае смяротнага пакарання. Ён адзначыў, што гэта выглядае як супярэчлівы сігнал: маўляў, вярнуцца можна, але пры гэтым гаворыцца пра смерць, і гэта, на яго думку, добра паказвае, што такім пасланням давяраць нельга.
Вяліньскі падкрэсліў, што для Польшчы вызваленне Пачобута — важная падзея, бо ён не быў ні шпіёнам, ні злачынцам, а апынуўся ў зняволенні як журналіст і актывіст Саюза палякаў у Беларусі.
«Мы чакалі гэтага пяць гадоў. І нарэшце атрымалася. Ён цяпер з намі і паступова прыходзіць у сябе», — сказаў ён.
Каментары