Što adbyłosia padčas razhonu: žyvy repartaž

(Karespandentka: ) «Tolki što bajcy pad kamandavańniem pałkoŭnika Źmiciera Paŭlučenki pajšli ŭ ataku. Jany pačali źbivać ludziej. Jany bjuć ich dubinkami, nakidvajucca pa 6 čałaviek na adnaho, źbivajuć dziaciej. Pačali ŭzryvać. Tolki što raźbili čałavieku hałavu ŭ mianie na vačach. Jany apranutyja ŭ čornyja, u ich adhaźniki.

Jany pačali vystrelvać – ja nia viedaju što heta – vializarny vybuch, dym, źbivajuć usich, chto traplaje pad ruku. (Huk vybuchu.) Vy čujecie? Heta niejkija hranaty. Spačatku jany stralajuć, potym niešta śviecicca – dym stralanina. Šmat źbitych. Vy čujecie heta? Kroŭ... Pałkoŭnik Paŭlučenka kamanduje hetym razhonam, ludziej zahnali na horu – usio heta adbyvajecca nasuprać teatra Aperety».

(Viadoŭca: ) «Ci jość tam chtości ź lideraŭ apazycyi?»

(Karespandentka: ) «Tut jość Kazulin, jon zaklikaŭ ludziej iści na Akreścina. Idzie dym, za dymavoj zaviesaj ničoha nie vidać. Mahčyma, heta niejkija dymavyja šaški. Šmat źbitych – ludzi lažać udoŭž darohi, niekatoryja ź ich u nieprytomnaści. Heta vyhladaje vielmi strašna. Tut na moście elektryčka – jana zapavoliła chadu, usie ludzi kinulisia da voknaŭ, ludzi kryčali: «Nia treba, nia bicie!» Bili strašna – mužčyn, chłopcaŭ. Adnu žančynu dvoje vializnych mužčyn schapili za nohi, pavałakli, pačali jaje źbivać pa nyrkach, pra žyvacie. (Kryk: «Z darohi!») Voś vy čujecie, jak jany kidajucca na žurnalistaŭ. Zaraz pačniecca druhaja častka hetaj aperacyi. Ludzi ŭ maskach, u broniekamizelkach z hazam – u jaho vializny balon čyrvonaha koleru, na im niejkaja abrevijatura, što heta niejki haz niebiaśpiečny, jany pačynajuć zryvać ź jaho plombu.

Kazulin pakul što nie aryštavany – jon pajšoŭ razmaŭlać z Paŭlučenkam. Paśla hetaha adrazu pajšli hetyja jahonyja ludzi. Zaraz jany abkružyli tych, chto zastalisia pobač. Pobač sa mnoj – polski žurnalist, jon taksama źbity. (Skandavańnie: «Žyvie Biełaruś!») Voś vy čujecie – usio roŭna, niahledziačy na toje, što taki žorstki razhon, na toje, što tut byli takija vybuchi – spačatku ludzi dumali, što heta bajavyja hranaty – vy čujecie, što ludzi ŭsio roŭna skandujuć «Žyvie Biełaruś!» – ludzi vielmi aburanyja takim brutalnym źbićciom. Tut jašče jość takaja chimičnaja rota, jany ŭ čornym, u ich adhaźniki, niejki balony z hazam – ja nia viedaju, što heta za haz, ale vielmi ščypluć vočy. Mahčyma, heta taja samaja «čaromcha».

Źbityja niekalki śviataroŭ, jakija išli razam z Kazulinym na pieramovy. Tut i Akałovič, i jašče adzin śviatar, jaho taksama źbili. Adzin čałaviek namahaŭsia nia dać prajści vajskoŭcam, kali vybuchnuła hranata – jon loh na asfalt, na praježdžuju častku, i jaho vielmi mocna źbili. Jon dahetul lažyć biez prytomnaści, žančyny namahajucca vyklikać jamu chutkuju dapamohu, ale jak jana siudy pryjedzie, kali tut usio ačeplena».

(Viadoŭca: ) «Pavodle acenak milicyi, kolki ludziej vyjšła siońnia na vulicy Miensku pratestavać?»

(Karespandentka: ) «Kali my išli, stajała hrupa dakumentavańnia na prystupkach kala handlovaha domu na Niamizie – jany kazali, što hetaja kalona, jakaja išła – spačatku davali 10 000 čałaviek, ale litaralna praź 15 chvilinaŭ ludzi vychodzili z tralejbusaŭ, dałučalisia da kalony, ale kali jany pryjšli siudy, kali ich tut sustreŭ Paŭlučenka, ich užo było kala 18 000 čałaviek».

Radyjo Svaboda

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0