Łukašenka zajaviŭ, što kraina hatovaja da pastupovych reformaŭ, ale lubyja prajavy radykalizmu ŭ respublicy buduć zadušanyja ŭ zarodku.
U toj ža čas Łukašenka paabiacaŭ zachavańnie ŭ krainie abmiežavanaha pluralizmu i miesca dla apazicyi.
«Adzinstva naroda nie aznačaje adzinadumstva, šeraj biezabličnaści. Nam patrebnaja žyvaja kraina z raznastajnaści idej i dumak.
Siońnia nie tolki Biełaruś, usia Jeŭropa staić na pierałomie epoch», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
«My prymajem lubuju apazicyju, jakaja dziejničaje ŭ miežach zakona», — skazaŭ Łukašenka.
«Ščyry, sumlenny hramadski dyjałoh — heta samaja nadziejnaja harantyja ad raskołu i smuty», — abiacaŭ jon.
Ułada hatovaja da pastupovaj evalucyi, ale my kateharyčna suprać revalucyi. Usiaki, chto zaklikaje da buntu, heta vorah adzinstva našaha, a značyć i niezaležnaści, skazaŭ Łukašenka.
«Luby zaklik da pieravarotu i smuty, prapahanda hvałtu buduć žorstka źniščany ŭ zarodku», — papiaredziŭ jon.
Ciapier čytajuć
«Maje śpinahryzy sa mnoj». Cichanoŭskaja raskazała, što ŭžo vybiraje dla dziaciej škołu ŭ Varšavie12
Kamientary