Mitrapalit Pavieł pra pieramožcu «Jeŭrabačańnia»: «Ja nie pieranošu takich śliźniakoŭ»
Mitrapalit Pavieł ličyć źnievažalnaj parodyjaj pieramožcu ciapierašniaha piesiennaha konkursu «Jeŭrabačańnie» aŭstryjca Tomasa Nojvirta, jaki vystupaŭ u žanočym vobrazie pad sceničnym psieŭdanimam Kančyta Vurst.
«Ja pahladzieŭ, navat nie viedaju jak skazać, na hetaha ci na hetuju vystupoŭcu, — skazaŭ uładyka na pres-kanfierencyi 13 maja ŭ Minsku. — Heta ž parodyja. Ja jak jepiskap adrazu ž baču padspudnuju dumku, što jany sprabavali prypadobnicca da vobraza Chrysta — barodka, raspuščanyja vałasy. Voś hetaje «jano» siońnia zachaplaje ludziej, zajmaje pieršaje miesca».
Pravasłaŭny ijerarch zaznačyŭ, što jon «kryšku inšaha składu», i ŭ jaho bytnaść u maładych ludziach «vychoŭvali pačućcio mužčynskaj hodnaści». «Nam z samaha rańniaha dziacinstva kazali, što pavinna być harmaničnaje ŭsprymańnie chłopcaŭ u dačynieńni da dziaŭčat, dziaŭčat — da chłopcaŭ. Nam kazali: kali heta chłopiec, to jon pavinien być mužnym, chrabrym, pracavitym, sumlennym i dobrasumlennym, dziaŭčyna pavinna słavicca svajoj ścipłaściu, razvažlivaściu. A źniešni bok — tut chto jakim naradziŭsia, takim i zastaniecca», — skazaŭ Pavieł.
«Ale my bačym, što čałaviek naŭmysna sprabuje źmianić svajo źniešniaje abličča, — praciahnuŭ jon. — Ja nie pieranošu takich śliźniakoŭ, <…> asabliva kali čałaviek naradziŭsia narmalnym, a pieratvarajecca ŭ niezrazumiełaje «jano», a jaho ŭźnimajuć na viaršyniu słavy… Ja takoha nie lublu».
Kiraŭnik Biełaruskaha ekzarchata Ruskaj pravasłaŭnaj carkvy zajaviŭ, što nie rekamiendavaŭ by nikomu nakiroŭvać kankursantaŭ na «Jeŭrabačańnie», kali tam «pryznajecca za viaršyniu daskanałaści zhubleny i abiaźviečany vobraz Božy ŭ čałavieku».
Pavodle słoŭ mitrapalita, siońnia Jeŭropa «dechryścijanizujecca, adychodzić ad tych duchoŭna-maralnych chryścijanskich kaštoŭnaściaŭ, jakimi žyli mnohija pakaleńni». Žychary jeŭrapiejskich krain, miarkuje jon, zachaplajucca «niejkimi novymi idejami, jakija zusim nie pravierany časam». Duchoŭna-maralnyja kaštoŭnaści, jakija prapavieduje carkva, źjaŭlajucca historyjaj, «što hruntujecca na šmatviakovym vopycie», jany «nie vynachodstva fiłosafaŭ, kabinietnych myślicielaŭ, a Boskaje adkryćcio».
«Kali my budziem prytrymlivacca hetych adkryćciaŭ, to tady my budziem vartyja dabrabytu na ziamli», — miarkuje mitrapalit Pavieł.
U čym pryčyna niezadavolenaści žycharoŭ mikrarajona Lebiadziny ŭ Minsku? Voś što nasamreč tam płanavali budavać6
Kamientary