«Ad vendžańnia kurej ja admoviŭsia zusim». Mahiloŭski inžynier raskazaŭ pra śpiecyfiku hatavańnia rybnych i miasnych dalikatesaŭ
Mahiloviec Siarhiej Dundzin u 2025 hodzie kupiŭ prafiesijnaje abstalavańnie dla vendžańnia ryby i miasa. Zaraz sprabuje roznyja recepty pryhatavańnia vendžanych praduktaŭ i šukaje rynki zbytu dla svaich chatnich dalikatesaŭ, piša Magilev.by.
Siarhiej Dundzin rodam z haradskoha pasiołka Śvisłač Puchavickaha rajona. Zaraz žyvie ŭ Mahilovie. Pa prafiesii jon inžynier-prajekciroŭščyk słabatokavych sistem. Siamiejny, baćka dvaich dziaciej. Ale čas dla ŭlubionaha chobi znachodzić — jon ź dziacinstva lubić hatavać. Nastaŭnicaj była mama — Natalla Mikałajeŭna.
«Ja bolš lubiŭ joj dapamahać, — uzhadvaje Siarhiej. — Mnie prosta było cikava, asabliva na śviaty, brać udzieł u pracesie vybaru straŭ, hatavańnia, padabałasia nakryvać na stoł. Mama daviarała narezać harodninu, pryhatavać miasa. Ja hanaryŭsia saboj, kali atrymlivałasia smačna i pryhoža. Dapamahaŭ mamie, kali jana zajmałasia kansiervacyjaj sałataŭ i kampotaŭ. Kanikuły pravodziŭ u babuli i dziaduli ŭ vioscy, a tam — chatnija kaŭbaska i katletki, u pryhatavańni jakich taksama braŭ udzieł».
Baćku dapamahaŭ razabracca z ułovam ryby, razam salili jaje i smažyli. Užo paśla VNU Siarhiej pačaŭ sprabavać vendzić rybu.
«Spačatku heta była samarobnaja kanstrukcyja: sietka, taz, kudy zasypaŭ treski, źvierchu — ryba ŭ falzie. I na tlejučy manhał z vuhlami», — tłumačyć Siarhiej.
Rybka mieła pośpiech u rodnych i znajomych. A adnojčy siabar paprasiŭ zakapcić vialiki abjom sała. Siarhiej skarystaŭsia mini-viandlarniaj svajakoŭ — i zakaz vykanaŭ. I mienavita tady zadumaŭsia nad tym, ci zmoža pryhatavańniem miasnych i rybnych vendžanych dalikatesaŭ zarablać?
Nad pastaŭlenym pierad saboj pytańniem mučyŭsia niekalki tydniaŭ. A paśla ŭziaŭ arkuš papiery, ručku — i skłaŭ śpis taho, što jamu treba dla svajho budučaha biznesu. Pa-pieršaje, dobraje prafiesijnaje abstalavańnie, jakoje dazvalaje vytrymlivać nieabchodnyja paramietry chatniaha vendžańnia. Žadany varyjant jamu abyšoŭsia amal u 1000 u.a. Pa-druhoje, dapamožnaje abstalavańnie, a heta chaładzilnik, nažy, śpiecyjalny posud, bytavy vakuumatar. Pa-treciaje, syravina, prypravy, sol, treski.
Pieršyja niekalki miesiacaŭ jon sprabavaŭ roznyja recepty vendžanych kačak, kurej, śvininy, račnoj i marskoj ryby. I častavaŭ imi rodnych, blizkich i znajomych. Paralelna vyvučaŭ prapanovy pastaŭščykoŭ syraviny.
«U vyniku ad vendžańnia kurej ja admoviŭsia zusim — praź niemahčymaść kankuravać z bujnymi vytvorcami. Heta značyć, u mianie praz maleńkija partyi sabiekošt adnoj vendžanaj kurycy amal u dva razy vyšejšy, čym u sietkavych kramach. Chto jaje kupić? — tłumačyć Siarhiej. — Tak, jana chatniaja — biez kansiervantaŭ i dabavak, ale mienavita cana vyznačaje zacikaŭlenaść pakupnika».
Kačak vendzić da śviataŭ — u hety čas popyt na hety asartymient prykmietna ŭzrastaje. Zakuplaje ptušku ŭ miascovaha fiermiera, jaki adkormlivaje jaje ekałahičnymi i naturalnymi karmami.
Śvininu dla miasnych dalikatesaŭ, a heta rebry, šyja, palandvica, łapatka, kumpiak, sała, hrudzinka, jon zakuplaje na ahrakambinatach «Zara» i «Uschod». Zadavalniajuć jaho ich suadnosiny cany i jakaści, a na finišy atrymlivajecca kankurentny pa košcie pradukt. Syravinnaja baza vendžaniny z ryby — rybaki sa svaimi trafiejami i rybnyja haspadarki.
«Ź imi možna i pa canie damovicca, i abjomy ŭ ich nievialikija, jak praviła. Čaho nielha skazać pra marskuju rybu. Jana niatannaja, da taho ž samaja minimalnaja partyja ŭ pastaŭščykoŭ — heta 10 kh. Dla jaje zachoŭvańnia patrebny asobny chaładzilnik, bo chutka takuju vahu, naprykład, vendžanaj siomhi, nie pradać, — paśviačaje ŭ detali svajoj spravy Siarhiej. — Akramia hetaha važna prapanavać pakupniku, z čaho vybirać — harbuša, nierka, kieta, kižuč. A heta znoŭ ža hrošy».
Siarhiej adznačaje, što pryhatavańnie šlacham vendžańnia tolki na pieršy pohlad zdajecca davoli prostym i daŭno dobra vyvučanym ramiastvom. Na samaj ža spravie praces pracajomki, patrabuje viedaŭ i vopytu, bo važna ŭ hetaj spravie ŭsio — i jakaść syraviny, i strohaje zachavańnie technałahičnaha pracesu. Navat da soli jość patrabavańni.
«Možna i zvyčajnaj karystacca, — tłumačyć Siarhiej. — Ale mienavita nitrytnaja nadaje miasu apietytny ružovy koler. Zachoŭvajučy jaho pry termaapracoŭcy, jana palapšaje smak praduktu i pavialičvaje termin jaho zachoŭvańnia. Tamu jana i daražejšaja za zvyčajnuju charčovuju sol. Jaje možna kuplać albo na markietpłejsach, albo vialikimi partyjami, ale ŭ hetym vypadku adrazu ž uźnikaje pytańnie: a dzie zachoŭvać takija abjomy?»
Hetyja asablivaści zakupki syraviny, adznačaje jon, a taksama strata vahi hatovaha praduktu (naprykład, z 9 kh marožanaha atrymlivajecca tolki 4 kh vendžanaha kižuča) u značnaj stupieni adbivajucca na farmiravańni cany hatovych dalikatesaŭ.
«Realizacyjaj svajoj vendžaniny ja zajmajusia ŭsiaho tolki z kanca minułaha hoda — paśla taho, jak prajšoŭ rehistracyju ŭ dadatku dla vypłaty padatku na prafiesijny dachod, — raspaviadaje Siarhiej. — Pakul čystaha prybytku niama, viartaju vydatkavanyja srodki na kuplu abstalavańnia i raschodnych materyjałaŭ».
Zaraz hałoŭnaja meta — napracavać klijenckuju bazu. A tady možna budzie i liniejku pradukcyi pašyrać. Idei ŭžo jość — palaŭničyja prapanujuć vendzić dzičynu».
«Žančyny śpiašajucca pa kaśmietyku, a ja — pa vudy». Miedsiastra ź Viciebska bolš za 15 hadoŭ zajmajecca rybałkaj
Ikra, vuhor i narviežski łasoś. U Minsku adkryłasia fłahmanskaja krama morapraduktaŭ FOTA
«Heta nie ryba, a kavałak zołata». Biełarusy aburanyja canoj skumbryi
Dyrektarka miasakambinata raskazała, jak treba pravilna narazać kaŭbasu
«Cana kaśmičnaja»: sała ŭ Biełarusi stała raskošaj
Ciapier čytajuć
«Jana daŭnavata ŭ Biełarusi». Baćka Anžaliki Mielnikavaj pryznaŭsia, što jana žyvaja i zdarovaja77
Kamientary