«Schavanyja miaściny» Minska — FOTY Michała Zaleskaha
Michał Zaleski — viadomy biełaruski ekanamist.
Ale jahonaja staronka ŭ Fejsbuku admietnaja inšym.
«Moj Miensk, — piša jon, — zastyŭ u kancy 50-ch pačatku 60-ch i ŭ im niama ludziej, amal što; mnie, va ŭsiakim razie, tubylcy sustrakajucca vielmi redka i toje, mabyć tolki tyja, što na blizkaj temparalnaj chvali isnujuć».
Ułasna, samaje blizkaje Zaleskamu — nie Minsk. A «da-minskaja» prastora.
Vioski vakoł Minska kaliści byli biełaruskim moram: mientalna, moŭna, etyčna. Zaleski na tym mory vyras.
Naradziŭsia jon na Brasłaŭščynie. Jahony tata byŭ patryjotam. Tamu kali jany pierajechali ŭ Minsk, dzie biełaruskamoŭnych škoł nie było, Michała adpravili ŭ biełaruskuju škołu ŭ Kuncaŭščynie…
Mora taho bolš niama, jaho «zasypaŭ» Minsk — ruski, pa vialikim rachunku, usio jašče ruski horad Minsk. Ad «mora» zastalisia tolki aziorcy, bałotcy, krynički.
Zaleski amal štodzionna naviedvaje tyja vokny «da-minskaj» prastory i «da-minskaha» času, što zachavalisia ŭ Drazdach, Krupcach, Michałovie, Miadźviežynie… Jon tam łović rybu, źbiraje hryby, naziraje za kazulami i kurcikami. Jon tym žyvie i daskanała toj mały śviet viedaje.
«Pamiž Bancaraŭščynaju i Krupcami jość miesca siły dziela krasnapiorak. Ab im napisana navet u artykule «Śvisłač» z encykłapiedyi Brakhaŭza. Ale ja krasnapiorak nie łaŭlu. Jany nadta dalikatnyja i mnie ich škada», — piša jon.
Jahonyja foty poŭniacca hłybokaj fiłasofijaj.
«Čałavieku nie treba mnoha miesca, kab žyć, i śviet Božy pryhožy va ŭsich častkach», — heta sutnaść jahonaj žyćciovaj daktryny.
Usie podpisy da fotaŭ — aŭtarskija. My tolki miescami dadali hieahrafičnuju łakałazicyju fota.
-
U Vialikaj Bierastavicy źnieśli ŭnikalny zajezny dvor XIX stahodździa. Na ścianie z savieckich časoŭ visieła šylda «achoŭvajecca zakonam»
-
Minkultury raskazała pra sproby viartańnia biełaruskich kaštoŭnaściaŭ, stračanych padčas vojnaŭ
-
U siecivie źjaviŭsia pieršy vialiki albom vielikodnych śpievaŭ na rodnaj movie. Pasłuchajcie
Kamientary