Rusłan Alachno: Pa-biełarusku razmaŭlajuć tolki babuli i dziaduli ŭ vioskach

Na honar biełaruskaj pop-muzyki byŭ vysunuty vykanaŭca, čyje hałoŭnyja dasiahnieńni — pieramoha ŭ rasiejskim «Narodnym artyście» dy słužba ŭ armii. U adnym z svaich interviju ciapier užo pradstaŭnik Biełarusi na «Eŭravizii-2008» skazaŭ, što ličyć siabie nacyjanalnym hierojem Biełarusi, a svaim domam — Rasieju, bo «tolki tam možna raskrucicca». Pra biełaruskuju movu vykazvajecca: «U Biełarusi pa-biełarusku razmaŭlajuć tolki babuli i dziaduli ŭ vioskach. A ŭ horadzie — tam naohuł nichto na joj nie razmaŭlaje». Interviju z archivu TH.

— Kali na Biełarusi ciabie tak lubiać, navošta ty vypraviŭsia ŭ Maskvu?

— U Biełarusi niemahčyma zrabić karjeru. Na konkursach vyšej za druhoje miesca nie davali. Tolki ŭ 2002 hodzie ja ŭziaŭ Hran-pry ŭ konkursie «Vivat pobiedie!». Mnie adrazu kazali pradusary: pojdzieš pracavać da nas — budzie pieršaje miesca. Jak siabie pavodzić na scenie, jak apranacca — hetamu nas nie vučyli. I pradusara, jaki b pisaŭ tabie pieśni ci ŭkładaŭ hrošy ŭ ich napisańnie, taksama nie było. A Rasieja — ahramadnaja kraina, i ja liču, što tolki ŭ Maskvie možna raskrucicca i realizavacca, jak śpiavak. A naohuł, kali ja nadumaŭ pajechać u Maskvu, chacieŭ pačać z restarannych śpievaŭ, jakimi zajmaŭsia na Biełarusi šmat hod.

— Ty śpiavaŭ u restaranie?!

— Tak, i zusim nie zasmučaŭsia. Maje baćki — prostyja ludzi: maci — švačka, baćka byŭ vajennym. Darečy, mienavita jon prymusiŭ mianie chadzić u muzyčnuju škołu, choć ja hetaha nie chacieŭ. A restaran — dobraja škoła. Mnie davodziłasia vykonvać usio — ad «Murki» da «Besame mučo»… Da taho ž ja tady vučyŭsia ŭ siaredniaj škole, zatym pastupiŭ u aŭtatranspartny koledž, a paźniej u armiju pajšoŭ.

— Čaho ž nie zakasiŭ, jak usie narmalnyja ludzi?

— A navošta? Armija zahartoŭvaje i vychoŭvaje mužčynski charaktar. Da taho ž ja słužyŭ u ansambli pieśni i tanca Ŭzbrojenych sił RB. A «dziaduchi» jak takoj nie było: Biełaruś — nie Rasieja.

— U byłych sajuznych respublikach nadta trapiatko staviacca da nacyjanalnych movaŭ. Tabie na Biełarusi nie vykazvali pretenzii da taho, što ty śpiavaješ pa—rasiejsku?

— Tak, ja zapisaŭ albom pa—rasiejsku. Ale ŭ nas nie takaja sytuacyja, jak na Ŭkrainie. U Biełarusi pa-biełarusku razmaŭlajuć tolki babuli i dziaduli ŭ vioskach. A ŭ horadzie — tam naohuł nichto na joj nie razmaŭlaje.

— Biełaruskija prychilnicy roźniacca ad rasiejskich?

— Roźniacca. Biełaruskija čaściakom nie atrymlivajuć aŭtohrafaŭ. I nie tamu, što ich nie dajuć, jany prosta bajacca padyjści. Jany kudy bolej ścipłyja.

— Dzie ciapier tvoj dom?

— Napeŭna, užo ŭ Maskvie. Žyvu tut druhi hod, zdymaju kvateru. Pieršy čas, kaniečnie, chadziŭ z raźziaŭlenym rotam, a ciapier u mianie takoje adčuvańnie, što pražyŭ tut usio žyćcio.

Pavodle mk.ru, biełaruski pierakład — «Tuzin Hitoŭ», 27.08.2005.

Hladzi jašče:
Na «Eŭrabačańnie» jedzie Alachno. Fotarepartaž Julii Daraškievič z adboryšča

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0