List čytački: «Mianie zasmuciŭ fotarepartaž z pravincyi «Dzień zadaŭsia»
Mianie zasmuciŭ nie sam fotarepartaž z pravincyi «Dzień zadaŭsia», a ŭvohule taja sacyjalnaja niespraviadlivaść, jakaja panuje ciapier.
Dumała nad hetym fotaartykułam. Žurnalist, biezumoŭna, zrabiŭ kłasnuju fotazdymku, dzie pakadrava adlustroŭvajecca dynamika pracesu — ad pačatku i da kanca. I fotki, biezumoŭna, jakasnyja. Ale… I jašče raz ale… U pošukach jaskravych kadraŭ my, žurnalisty, nie pavinny zabyvać, što my ludzi i vakoł nas ludzi.
Ci varty samyja kłasnyja i jakasnyja zdymki niečaha bolšaha, ludskaha?
Vy znoŭ skažacie, što, maŭlaŭ, ałkaša nie treba škadavać, što praz pjanstva adbyvajucca niepapraŭnyja vypadki. Ale tak čałavieka pakazvać na ŭvieś śviet i pisać pry hetym ściobnuju tekstoŭku — niamožna.
Ja sama pracuju ŭ rehijanalnaj presie, i, kali pa pieršym časie hłytała praviły miascovyja i «ŭkazki», to paśla pačała dušycca hetym — unutrana. Dysanans pryvioŭ da dylemy: ci ty prymaješ miascovyja praviły hulni (uschvaleńnie ŭłady, nijakich prablem i ŭsio «ze best»), ci ty sychodziš. Ja znajšła inšy varyjant. Prosta mocna lublu svoj kraj i nie ŭjaŭlaju svajho žyćcia ŭ vialikim horadzie. Ja prosta «raskryła parason» i admiežavałasia ad usialakaj palityki, pramych linij ź miascovaj uładaj i t.d. Ja pišu pra vioski, jakija vymirajuć, pra babulek, jakija jašče ŭmiejuć i viedajuć, što takoje tkać, pra abrady i tradycyi. Ja — pad parasonam. Ale, kali ŭ pobytavym žyćci ja rablusia śviedkaj sacyjalnaj niespraviadlivaści, parason źnikaje. Pahetamu i ŭ vypadku z fotazdymkami pjanaha ja nie mahu pramaŭčać, i ŭ škole, dzie vučycca maja dačka, kali źbirali ŭ pieršym kłasie na navahodnija ranišniki hrošy, a ŭ dziaciej kałhaśnikaŭ sa šmatdzietnaj siamji ich nie było, i chłopčyk nie pajšoŭ na pieršy ŭ svaim žyćci školny navahodni ranišnik, ja nie zmaŭčała…
Vieru ŭ toje, što śviet vyratuje nie pryhožość, choć hety vyraz nabiŭ askominu, — a my z vami.
Dla hetaha žurnalistam treba pakazvać nie tolki čorny, ale inšyja kolery. Žyćcio takoje strakataje!
Ciapier čytajuć
Vialikaja hutarka ź Lesiaj Rudnik pra seksizm, muža-reślera, zarobak doktarki navuk u Šviecyi, apazicyju i pamyłku Jeŭrasajuza25
Kamientary