Ліст чытачкі: «Мяне засмуціў фотарэпартаж з правінцыі «Дзень задаўся»
Мяне засмуціў не сам фотарэпартаж з правінцыі «Дзень задаўся», а ўвогуле тая сацыяльная несправядлівасць, якая пануе цяпер.
Думала над гэтым фотаартыкулам. Журналіст, безумоўна, зрабіў класную фотаздымку, дзе пакадрава адлюстроўваецца дынаміка працэсу — ад пачатку і да канца. І фоткі, безумоўна, якасныя. Але… І яшчэ раз але… У пошуках яскравых кадраў мы, журналісты, не павінны забываць, што мы людзі і вакол нас людзі.
Ці варты самыя класныя і якасныя здымкі нечага большага, людскага?
Вы зноў скажаце, што, маўляў, алкаша не трэба шкадаваць, што праз п’янства адбываюцца непапраўныя выпадкі. Але так чалавека паказваць на ўвесь свет і пісаць пры гэтым сцёбную тэкстоўку — няможна.
Я сама працую ў рэгіянальнай прэсе, і, калі па першым часе глытала правілы мясцовыя і «ўказкі», то пасля пачала душыцца гэтым — унутрана. Дысананс прывёў да дылемы: ці ты прымаеш мясцовыя правілы гульні (усхваленне ўлады, ніякіх праблем і ўсё «зэ бэст»), ці ты сыходзіш. Я знайшла іншы варыянт. Проста моцна люблю свой край і не ўяўляю свайго жыцця ў вялікім горадзе. Я проста «раскрыла парасон» і адмежавалася ад усялякай палітыкі, прамых ліній з мясцовай уладай і т.д. Я пішу пра вёскі, якія выміраюць, пра бабулек, якія яшчэ ўмеюць і ведаюць, што такое ткаць, пра абрады і традыцыі. Я — пад парасонам. Але, калі ў побытавым жыцці я раблюся сведкай сацыяльнай несправядлівасці, парасон знікае. Пагэтаму і ў выпадку з фотаздымкамі п'янага я не магу прамаўчаць, і ў школе, дзе вучыцца мая дачка, калі збіралі ў першым класе на навагоднія ранішнікі грошы, а ў дзяцей калгаснікаў са шматдзетнай сям’і іх не было, і хлопчык не пайшоў на першы ў сваім жыцці школьны навагодні ранішнік, я не змаўчала…
Веру ў тое, што свет выратуе не прыгожосць, хоць гэты выраз набіў аскоміну, — а мы з вамі.
Для гэтага журналістам трэба паказваць не толькі чорны, але іншыя колеры. Жыццё такое стракатае!
Цяпер чытаюць
Беларус, які ваяваў за Украіну, распавёў, чым яго зачаравала каханка Іна Кардаш, агентка КДБ23
Беларус, які ваяваў за Украіну, распавёў, чым яго зачаравала каханка Іна Кардаш, агентка КДБ
Учора — у лукашэнкаўскай турме, сёння — у Кіеве дапамагае ўкраінцам выжыць. Былы палітвязень і сваяк Ціханоўскай стаў валанцёрам у Пункце нязломнасці66
Каментары