Dla prajekta «Čas žančyn» viciebskaja mastačka Anastasija Hančarova zvaryła chałodnaje. Ale papiaredziła: sprabavać jaho nie varta. Niasmačnaje — pierapierčanaje, tłustaje, žełacinu zanadta šmat, dy i siakija-takija technična-budaŭničyja damieški jość. Kavałak chałodnaha ŭ vyhladzie hałavy Uładzimira Lenina — heta častka instalacyi pad nazvaj «12 nažoŭ u śpinu revalucyi», raspaviadaje kp.by
— U hod stahodździa revalucyi da vobrazu Lenina źviartajucca mnohija, bo heta jaje simvał, miem, — tłumačyć Nastaśsia vybar temy. — A čamu z chałodnaha? Heta žanočy sposab vykazacca.
Žančyna-mastak, niahledziačy na toje, što jana tvorčaja asoba, vymušana šmat času addavać siamji, pobytu. Charčovyja pradukty — heta toje, z čym pracuje lubaja žančyna. Možna było, viadoma, piroh śpiačy. Ale dla mianie chałodnaje ź dziacinstva — simvał viaršenstva drobiaziaŭ žyćcia, poŭnaha rastvareńnia ŭ pobycie.
700-hramovy Lenin zvarany sa śvininy. Dabaŭki tradycyjnyja: morkva, harošak, pierac. Ź nietradycyjnych — niejadomyja materyjały formy, u jakuju zalivali chałodnaje. Dla jaho vyrabu było nie tak šmat času, tamu zrabić tak, kab Lenina možna było źjeści, nie ŭdałosia. I heta vielmi simvalična, ličyć Anastasija.
— Revalucyja ž taksama zadumvałasia jak niešta «jadomaje», śvietłaje, a atrymalisia — čyrvony teror, haładamor, hramadzianskaja vajna…
Kamientary